คอลัมน์ บทบรรณาธิการ
ข้อตกลงบางกลอย – อันที่จริงเรื่องชาวบ้านอพยพกลับถิ่นอาศัยดั้งเดิม บ้านบางกลอยบน-ใจแผ่นดิน ป่าแก่งกระจาน เพชรบุรี จะไม่กลายเป็นปัญหาเลย หากรัฐนำ 6 ข้อเสนอที่ตกลงร่วมกัน โดยมี 2 รัฐมนตรี ปลัดกระทรวง และอธิบดี ร่วมลงนามมาพูดคุยเจรจาหาทางออก
1. ให้ชาวบ้านกลับไปทำไร่หมุนเวียน ดำรงวิถีชีวิตวัฒนธรรมในชุมชนดั้งเดิม 2. ยุติการใช้กําลังเจ้าหน้าที่ตั้งจุดตรวจ ลาดตระเวนในหมู่บ้าน หยุดใช้ความรุนแรง 3. หยุดขัดขวางการขนส่งข้าว อาหาร และสิ่งของจําเป็นให้ชาวบ้าน
4.ปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรี วันที่ 3 ส.ค. 2553 ว่าด้วยแนวนโยบายและหลักปฏิบัติในการฟื้นฟูวิถีชีวิตชาวกะเหรี่ยงโดยเร่งด่วน 5.จัดสรรที่ดินให้ชาวบ้านบางกลอยล่าง สามารถดำเนินวิถีชีวิต ได้อย่างมั่นคง และ 6.หยุดสนธิกำลัง เจ้าหน้าที่เพื่อกดดัน และสร้างความหวาดกลัวให้ชาวบ้าน
ทว่าขณะนี้รัฐกลับใช้มาตรการแข็งกร้าวดุดันขึ้นเรื่อยๆ ระดมเจ้าหน้าที่ทั้งทหาร ตำรวจ ตชด. และอุทยานแห่งชาติ เปิดยุทธการนำ ชาวบ้านออกจากถิ่นอาศัยดั้งเดิม จัดเตรียมเฮลิคอปเตอร์สนับสนุน ขีดเส้นต้องนำออกมา ให้ได้ภายในระยะเวลาที่กำหนด
โดยระบุถึงภาพถ่ายทางอากาศ อ้างมีการบุกรุกแผ้วถางป่า ทั้งที่ไม่ได้ตรวจสอบข้อเท็จจริง หรือข้อโต้แย้งว่าเป็นแปลงที่ดินทำกินแบบไร่หมุนเวียนเก่าของชุมชน ก่อนถูกบังคับให้อพยพลงมาหรือไม่
ท่ามกลางข้อครหาเป็นการบิดเบือน สร้างความเข้าใจผิด ผลิตซ้ำมายาคติ เพื่อกดทับกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยงด้วยวาทกรรมบุกรุกป่า เผาป่า ทำไร่เลื่อนลอย
ไม่เท่านั้นยังปลุกพลังมวลชนอีกกลุ่ม ออกมาเคลื่อนไหวสนับสนุนการปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ สร้างความเกลียดชังในหมู่ชาวบ้านด้วยกัน หรือต่อกลุ่มชาติพันธุ์อื่นที่ไม่ใช่พวกตน
มาตรการที่ผ่านมาของรัฐต่อชาวบางกลอยบน-ใจแผ่นดิน ตั้งแต่บังคับอพยพ ไล่รื้อเผาบ้าน เผายุ้งฉางขับไล่ ประจักษ์แจ้งแล้วว่าไม่ได้ผล มีแต่จะขยายปัญหาบานปลายต่อไปไม่สิ้นสุด
ดังนั้น 6 ข้อเรียกร้องที่ตกลงร่วมกัน ต้องนำมาพูดคุยถกเถียงแลกเปลี่ยนกันอย่างเท่าเทียม อย่าเป็นเพียงแค่สัญญาลมปาก รับปากพอให้ผ่านไปที
สำคัญต้องพูดคุยด้วยท่าที ทัศนะมุมมองคนเท่ากัน ชาติพันธุ์ก็คือคนเช่นกัน
