1ทองแดงล้มเหลว? – เป็นเรื่องน่ายินดีที่ “แต้ว”สุดาพร สีสอนดี นักชกสาวจากอุดรธานี สามารถคว้าเหรียญทองแดง มวยสากลสมัครเล่น โอลิมปิกเกมส์ได้สำเร็จ ทั้งที่มวยหญิง เพิ่งจะบรรจุอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกเกมส์เป็นแค่ครั้งที่ 2 เท่านั้น
เรื่องน่ายินดีจำเป็นต้องแยกจากความสำเร็จ เพราะเมื่อถามว่ามวยสากลประสบความสำเร็จหรือไม่ คงตอบไม่เต็มปากนัก
จากมาตรฐานในอดีต ตั้งแต่ สมรักษ์ คำสิงห์ คว้าเหรียญทองแรกในปี 1996 กราฟของนักชกไทยไต่สูงขึ้นเรื่อยๆ เรามีเหรียญทองติดมือมาตลอด ตั้งแต่ วิจารณ์ พลฤทธิ์ (2000) วรพจน์ เพชรขุ้ม-มนัส บุญจำนงค์ (2004), สมจิตร จงจอหอ (2008)
จากนั้นเรายังไม่มีเหรียญทองเลย จะมีแค่ 1 เงินปลอบใจจาก แก้ว พงษ์ประยูร ในปี 2012 แถมว่างเว้นจากเหรียญในริโอ 2016 เพิ่งจะมาติดเหรียญจาก “เรือตรีแต้ว”
1 เหรียญทองแดง เป็นเรื่องน่ายินดี ที่นักกีฬาไทยได้คล้องเหรียญกลับบ้าน แต่ในแง่ความสำเร็จ ต้องเรียกว่า “ล้มเหลว” เสียมากกว่า เนื่องจากมาตรฐานตกลง อย่างน่าใจหาย สไตล์การชกไม่คงเส้นคงวา ชัดเจนว่า เชิงมวย และการแก้เกมทัพกำปั้นไทยมีปัญหา เราอ้างเรื่องโควิด-19 ไม่ได้ เพราะไทยไม่ใช่ประเทศเดียวที่มีปัญหา
คิวบา ยิ่งใหญ่อีกครั้ง หลังห่างหายจากตำแหน่งเบสต์เนชั่นไปถึง 3 โอลิมปิกเกมส์ วันนี้คิวบากลับมาคว้า 4 ทอง 1 ทองแดง
คงต้องกลับไปมองภายในว่าปัญหา ที่มวยไทยไปไม่ได้ไกลเป็นเพราะอะไร เรามีการเปลี่ยนผ่านผู้บริหารสมาคมมาแล้ว พักใหญ่ๆ ยุคนี้มีเพียง สมชาย พูลสวัสดิ์ ประธานพัฒนาเทคนิค ที่ทำงานลงพื้นที่ใกล้ชิดนักมวยเพียงเท่านั้น ต่างกับ พิชัย ชุณหวชิร นายกสมาคมที่เริ่มห่างออกไป
การเลือกตั้งนายกสมาคมมวยที่เลื่อนไปปลายปี คงจะได้เห็นความเปลี่ยนแปลงบ้าง
แดง ตานี
