พระมงคลวัชโรดม
วิปัสสนาจารย์ภูเก็ต
มงคลข่าวสด
วันที่ 4 มี.ค.2565 เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่พระบรมราชโองการโปรดพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ พระครูสุวิมลบุญญากร เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญ มีราชทินนาม “พระมงคลวัชโรดม”
ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 3 มี.ค.2565 ประกาศ ณ วันที่ 4 มี.ค.2565 เป็นปีที่ 7 ในรัชกาลปัจจุบัน
“พระมงคลวัชโรดม” หรือ “หลวงปู่ บุญพิน กตปุญโญ” พระวิปัสสนาจารย์ ชื่อดัง ประธานสงฆ์ที่พักสงฆ์ดอยเทพนิมิต ต.ป่าตอง อ.กะทู้ จ.ภูเก็ต
ปัจจุบัน สิริอายุ 89 ปี พรรษา 67
มีนามเดิมว่า บุญพิน เจริญชัย ถือกำเนิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 27 เม.ย.2476 ที่บ้านนาบ่อ หมู่ที่ 6 ต.ปลาโหล อ.วาริชภูมิ จ.สกลนคร บิดา-มารดา ชื่อ นายไพ และนางจันที เจริญชัย มีพี่น้องรวม 8 คน
ในช่วงวัยเยาว์ เรียนหนังสือจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนบ้านนาบ่อ หลังจากเรียนจบช่วยครอบครัวทำนา
ต่อมาย้ายไปอยู่กับพี่สาวที่บ้านนาทม จ.นครพนม ช่วยค้าขายและเป็นช่างเย็บผ้า พอถึงฤดูกาลทำนา ก็กลับไปหว่านดำ
อายุครบ 23 ปี ตัดสินใจเข้าสู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์ เข้าพิธีอุปสมบท เมื่อวันที่ 6 พ.ค.2498 ที่วัดป่าอิสระธรรม บ้านวาใหญ่ ต.วาใหญ่ อ.อากาศอำนวย จ.สกลนคร
มีหลวงปู่สีลา อิสสโร วัดป่าอิสระธรรม เป็นพระอุปัชฌาย์, หลวงปู่อุ่น อุตตโม วัดอุดมรัตนาราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และหลวงปู่ผ่าน ปัญญาปทีโป วัดปทีปปุญญาราม เป็นพระอนุสาวนาจารย์
อยู่กับหลวงปู่สีลา ศึกษาพระปริยัติธรรม ฝึกหัดนั่งสมาธิภาวนา เริ่มแรกให้ฝึกหัดทำสมาธิด้วยคำบริกรรม “พุท-โธ”
ต่อมาสอบได้นักธรรมชั้นตรี-โท-เอก ตามลำดับ ที่สำนักเรียนวัดสุทธิมงคล อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร
จากนั้น จึงได้กราบลากลับไปวัดป่าอิสระธรรม ในช่วงนั้น หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ กลับจากงานครบรอบหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ที่วัดป่าสุทธาวาส มาพำนักที่วัด
เป็นผู้เทศนาธรรมให้พระภิกษุ-สามเณร และญาติโยม ครั้นได้ฟังเทศน์ทำให้เกิดความอิ่มเอิบใจ
จึงกราบลาหลวงปู่สีลาเพื่อออกธุดงค์กับหลวงปู่อ่อนไปที่ภูวัวพร้อมกับหลวงปู่อ่อน, หลวงปู่ผ่าน และสามเณร
จนถึงวันมาฆบูชา หลวงปู่ผ่าน กราบลาหลวงปู่อ่อนกลับวัด จึงเหลือแต่เพียงหลวงปู่บุญพินเท่านั้น
ผ่านไปได้ระยะหนึ่ง อาพาธเป็นไข้ป่ามาลาเรียอย่างแรง วันหนึ่งขณะนอนเป็นไข้บนแคร่ หลวงปู่อ่อนเดินเข้ามาหาบอกให้หลวงปู่บุญพินลุกขึ้นนั่ง หลวงปู่อ่อนเทศนาให้ฟัง เสร็จแล้วให้สามเณรเอามุ้งกลดลงและให้นั่งภาวนา ขณะที่นั่งภาวนากำหนดจิตต่อสู้กับเวทนา จนจิตสงบเป็นสมาธิ พอจิตถอนจาก สมาธิ ปรากฏว่าอาการไข้หายเป็นปลิดทิ้ง
หลังจากนั้น จึงพาออกธุดงค์ไปจนถึง อ.บ้านแพง จ.นครพนม ช่วงนั้นเป็นเดือน 6 ใกล้เทศกาลเข้าพรรษา จึงลาญาติโยมเพื่อหาที่จำพรรษา ญาติโยมจึงพามาส่งลงเรือที่ปากน้ำ ไชยบุรีไปจังหวัดนครพนม
ออกธุดงค์ไปยังที่ต่างๆ หลายแห่ง กระทั่ง พ.ศ.2534 จำพรรษาที่วัดผาเทพนิมิต จ.สกลนคร พร้อมทั้งสร้างเสนาสนะต่างๆ รองรับพุทธศาสนิกชน
พ.ศ.2541 เป็นเจ้าคณะตำบลวาริชภูมิ เขต 1 (ธ) อ.วาริชภูมิ จ.สกลนคร
ต่อมาพ.ศ.2554 นายบูรณะ (โกไข่) กลิ่นชิต และครอบครัว มีจิตศรัทธาถวายที่ดินบนเชิงเขา นาคเกิด อ.กะทู้ จ.ภูเก็ต จำนวนเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่เศษพร้อมทั้งนิมนต์ให้มาอยู่จำพรรษา ด้วยการสร้างกุฏิและพัฒนาขึ้นเป็นสำนักสงฆ์ มีศาลา และที่พักสำหรับผู้มาปฏิบัติธรรม ท่ามกลางความเงียบสงบและเป็นธรรมชาติบนป่าเขา ตั้งชื่อว่า “ที่พักสงฆ์ ดอยเทพนิมิต”
หลังจากนั้น ดำริให้สร้างพระพุทธรูปปางพระไพรีพินาศ ให้หันพระพักตร์ออกไป สู่ทะเล เพื่อช่วยป้องกันและขจัดปัดเป่า ภัยพิบัติต่างๆ
ลำดับสมณศักดิ์ พ.ศ.2541 ได้รับพระราชทานแต่งตั้งเป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะตำบลชั้นโท ในราชทินนามที่ พระครู สุวิมลบุญญากร พ.ศ.2545 ได้รับพระราชทาน เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะตำบลชั้นเอก ในราชทินนามเดิม
ล่าสุด พ.ศ.2565 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระมงคลวัชโรดม
ด้วยความเป็นพระนักปฏิบัติที่เคร่งครัดในพระธรรมวินัย จนเป็นที่นับถือศรัทธา
