ที่พึ่ง
ธรรมะวันหยุด
คนจำนวนมากที่ต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อความอยู่รอด เหมือนกับคนที่ลอยคอกลางทะเลที่ยังมองไม่เห็นฝั่ง หรือจุดหมายปลายทาง ในท่ามกลางอันตรายรอบตัว ต่างคนต่างแหวกว่ายอยู่บนเกลียวคลื่นแห่งชีวิต เพื่อหาที่พึ่งให้แก่ตัวเอง
บางคนถือเอาที่พึ่งผิดๆ เช่น อบายมุข หรือยาเสพติด ชีวิตที่เคยเป็นทุกข์เพราะขาดที่พึ่งในทางที่ถูกต้อง ต้องมาเป็นทุกข์มากขึ้น เหมือนกับสัตว์ที่ติดบ่วงยิ่งดิ้นรนมันยิ่งรัดหนักเข้าไปอีก
ทุกคนควรดำรงชีวิตอย่างมีที่พึ่งที่ถูกต้อง เช่นพึ่งตน เมื่อเกิดมาในเบื้องต้น ต้องพึ่งพ่อแม่เลี้ยงดู ในด้านวิชาความรู้ต้องพึ่งครูอาจารย์คอยเสริมเติมให้ แต่พ่อแม่ครูอาจารย์ไม่ได้อยู่กับเราไปตลอด เราก็ต้องพึ่งตนเองด้วยการมีจุดยืนของชีวิตที่ถูกต้องและแน่นอนไม่หวั่นไหวไปตามกระแสของสังคมที่นิยมผิดๆ และตั้ง เป้าหมายในอนาคตของชีวิตอย่างชัดเจน โดยยึดหลักการอยู่บนพื้นฐานของความถูกต้อง ไม่ใช่ถูกใจ
บุคคลที่คิดจะพึ่งตนเองนั้น จะต้องเป็นบุคคลที่เตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลา ไม่ประมาทในวัยและในชีวิต
พึ่งคน การพึ่งบุคคลอื่นพึ่งได้บ้างเป็นครั้งเป็นคราวไป พึ่งไม่ได้ตลอด ยามที่เราเป็นเด็กเราต้องพึ่งพาอาศัยพ่อแม่ ยามเรียนหนังสือเราต้องพึ่งพาครูอาจารย์ ยามจะทำงานอาจจะพึ่งพาผู้หลักผู้ใหญ่ช่วยกันดึง ยามขัดสนจนเงินทองอาจจะขอหยิบยืมญาติสนิทมิตรสหายได้บ้างพอแก้ขัด ไม่ใช่พึ่งพาอาศัยได้ตลอดไป
การพึ่งบุคคลอื่นเหมือนเรายืมจมูกเขามาช่วยหายใจ มันจะเหมือนจมูกของเราได้อย่างไร
พึ่งคุณ หมายถึงคุณธรรม คุณงามความดีของตัวเรา บุคคลที่พึ่งพาอาศัยคุณธรรมมักจะประสบความสำเร็จในชีวิตและนำพาชีวิตไปได้ตลอดรอดฝั่ง เช่น บุคคลที่มีคุณธรรมคือความไม่ประมาท เขาจะทำอะไรก็มีสติคอยกำหนดรู้ตัวอยู่ตลอดเวลา ความผิดพลาดที่จะเกิดขึ้นมีก็น้อยเต็มที เขาไม่ประมาทในชีวิตของเขา
บุคคลพึ่งคุณธรรม คือ ความเพียร ไม่ว่าจะเรียนหนังสือหรือทำงาน หรือมีความทุกข์ ก็สามารถผ่านไปได้ อย่างนี้เป็นต้น
พึ่งบุญ หมายถึง บุญที่เกิดจากการให้ บุญที่เกิดจากการรักษาศีล และบุญที่เกิดจากการเจริญจิตตภาวนา
บางคนอาศัยบุญในอดีตชาติที่ตัวเองทำมาดีและส่งผลให้จนถึงปัจจุบันชาติ เกิดมาในชาตินี้จึงได้มีพร้อมทุกอย่าง เรียกว่าพึ่งบุญในอดีตชาติ
บุญในปัจจุบันที่เราทำ เช่นบุญที่เกิดจากการให้หรือการเสียสละสิ่งของ บุญที่เกิดจากการรักษาศีล เช่น ไม่เบียดเบียนผู้อื่น ไม่ถือเอาวัตถุสิ่งของผู้อื่นที่ใช่ของเรา ไม่แสวงหาความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น ไม่พูดเท็จ ไม่มอมเมาตัวเองด้วยสิ่งเสพติดให้โทษ และบุญที่เกิดจากการเจริญจิตตภาวนา รวมความว่า บุญเป็นที่พึ่งของเราทั้งปัจจุบันและภพหน้า
พระศรีศาสนโมลี
(สุทธิวัฒน์ ภูริญาโณ ป.ธ.9)
วัดเทวราชกุญชรวรวิหาร
www.watdevaraj.org
