ปีนี้อุทกภัยในปากีสถานยังหนักหนาสาหัส เด็กๆ หลายคนต้องตามครอบครัวอพยพไปอยู่ศูนย์พักพิงชั่วคราว
พวกหนูย้ายมาอยู่ที่นี่นานร่วม 2 เดือนแล้ว แต่ได้ยินข่าวคราวว่าน้ำยังไม่ลด
ตอนนี้ผู้คนลำบากถ้วนหน้า แม้แต่ศูนย์พักพิงก็ขาดแคลนสิ่งของจำเป็น ทั้งอาหาร น้ำสะอาด ยารักษาโรค และเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม
เด็กๆ ต้องช่วยพ่อแม่นำภาชนะไปรองน้ำสำหรับดื่ม พอมีเวลาว่างค่อยไปวิ่งเล่นกับเพื่อนๆ
แม้สถานการณ์จะน่าวิตกกังวล แต่แค่ได้อยู่พร้อมหน้าครอบครัวก็ดีแล้ว
ถึงวันนี้จะลำบากแต่ถือเป็นความทรงจำครั้งหนึ่งในชีวิต และที่สำคัญคือได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขไปด้วยกัน
