ปัจจัยอายุพ่อ
เจ๊าะแจ๊ะวิทยาศาสตร์
โนริโกะ โอซูมิ ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัย โทโฮกุ ประเทศญี่ปุ่น ศึกษาความเชื่อมโยงระหว่างอายุของพ่อกับเสียงร้องของเด็กทารก แม้ผิวเผินเด็กจะร้องไห้คล้ายๆ กัน แต่การร้องหรือทำเสียงต่างๆ ในช่วงอายุที่ยังพูดไม่ได้ ถือเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของพัฒนาการทางการสื่อสาร โดยทีม นักวิจัยสังเกตความแตกต่างจากกลุ่มลูกหนูทดลองที่มาจากพ่อแม่หนูอายุน้อย และแม่หนูอายุน้อยที่ผสมพันธุ์กับพ่อหนูอายุมาก จากนั้นแยกลูกหนูแต่ละตัวออกจากแม่และพี่น้องร่วมครอก ก่อนบันทึกเสียงอัลตราโซนิกหรือคลื่นเสียงที่มีความถี่สูงกว่า 20 กิโลเฮิร์ตซ์ขึ้นไปจากลูกหนูแต่ละตัว จากนั้นนำเสียงที่บันทึกได้ไปวิเคราะห์ด้วยอุปกรณ์โซโนแกรม
พบว่าลูกหนูที่มาจากพ่อหนูอายุมาก มีจำนวนการเปล่งพยางค์และระยะเวลาในการเปล่งเสียงพยางค์เหล่านี้ลดลงกว่าลูกหนูที่มาจากพ่อหนูอายุน้อย โดยองค์ประกอบของพยางค์ในเสียงที่ลูกหนูกลุ่มพ่อหนูอายุมากมีการเปลี่ยนแปลงในเชิงจำกัดมากขึ้น นอกจากนี้คณะนักวิจัยยังวัดน้ำหนักลูกหนูหลังเสร็จสิ้นการบันทึกการเปล่งเสียงด้วยอัลตราซาวด์ในแต่ละครั้ง พอนำข้อมูลไปเปรียบเทียบกันปรากฏว่าลูกหนูที่มาจากพ่อหนูอายุมากนั้น ส่วนใหญ่มีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นต่อเนื่องน้อยกว่าลูกหนูที่มาจากพ่อหนูอายุน้อย ผู้เชี่ยวชาญสรุปในเบื้องต้นว่าอายุของพ่อที่มากขึ้นในช่วงที่ทารกปฏิสนธิมีความเชื่อมโยงต่อการสื่อสารของลูก รวมถึงมีความเกี่ยวเนื่องกับพัฒนาและการเติบโตทางร่างกายของลูกด้วย
