รำลึก‘หลวงพ่อเพลิน’วัดหนองไม้เหลือง
อริยะโลกที่ 6
วันเสาร์ที่ 22 ต.ค.2565 น้อมรำลึกครบรอบ 43 ปี มรณกาล “พระครูนันทศิลวัตร” หรือ “หลวงพ่อเพลิน ธัมมิโก” วัดหนองไม้เหลือง อ.ท่ายาง จ.เพชรบุรี หนึ่งในพระคณาจารย์ผู้ทรงวิทยาคม ยุคก่อน 2500 สมัยเดียว กับหลวงพ่อฉุย วัดคงคาราม, หลวงพ่อทองสุข วัดโตนดหลวง, หลวงพ่อตึก วัดเขาทโมน, หลวงพ่อแดง วัดเขาบันไดอิฐ, หลวงพ่อแก้ว วัดหัวนา, หลวงพ่อทอง วัดเขากระจิว
เป็นพระเกจิอาจารย์ที่มี ชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จัก และเคารพศรัทธาของสาธุชน ชาวเมืองเพชรบุรีและใกล้เคียง
นามเดิมคือ “เพลิน พราหมณี” เป็นบุตรของ นายแก้ว-นางจั่น พราหมณี เกิดเมื่อปีจอ พ.ศ.2441 ที่บ้านไร่มะซาง ต.หนองกระเจ็ด อ.บ้านลาด จ.เพชรบุรี
เมื่อครั้งเยาว์วัยช่วยครอบครัวประกอบสัมมาชีพทำนา ทำตาล
ต่อมาเมื่อเข้าสู่วัยหนุ่มได้เข้ารับราชการเป็นพลตำรวจชั้นประทวน อยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่งและออกจากราชการในภายหลัง
กระทั่งอายุ 22 ปี เข้าพิธีอุปสมบท ณ วัดตาลกง เมื่อวันที่ 9 ก.ค.2464 มีพระครูญาณเพชรัตน์ (ปลั่ง) วัดศาลาเขื่อน เป็นพระอุปัชฌาย์, พระอธิการพุฒ (เจ้าอาวาสวัดหนองไม้เหลือง รูปที่ 4) เป็นพระกรรม วาจาจารย์ และพระอธิการชัน วัดมาบปลาเค้า เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายา ธัมมิโก
ดำรงอยู่ในสมณเพศด้วยความตั้งมั่นในบวรพุทธศาสนา อยู่ในศีลาจารวัตรปฏิบัติ ที่งดงาม และปฏิบัติสมณกิจอย่างถูกต้องศึกษาพระปริยัติธรรม จนกระทั่งสอบได้ นักธรรมตรี เมื่อปี พ.ศ.2476
ต่อมาชาวบ้านได้นิมนต์มาอยู่ที่วัดหนองไม้เหลือง และได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส รูปที่ 6 และเจ้าคณะตำบลหนองขนาน เมื่อ พ.ศ.2489 ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์ ในปี พ.ศ.2490 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่พระครูนันทศีลวัตร พ.ศ.2511 เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร ชั้นเอกในราชทินนามเดิม พ.ศ.2522
ตลอดระยะเวลาที่อยู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์ บริหารงานทั้งในการปกครอง การศึกษาเล่าเรียน การสาธารณูปการและการเผยแผ่ สั่งสอนธรรมะแก่สาธุชน ช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ทุกชั้นวรรณะ สืบสานบวรพระพุทธศาสนาด้วยความเมตตากรุณา เป็นที่เคารพเลื่อมใสศรัทธาของสหธรรมิก ศิษยานุศิษย์ ญาติโยมทั้งในท้องถิ่นและต่างถิ่น เป็นเหตุให้วัดหนองไม้เหลืองมีความเจริญรุดหน้าอย่างรวดเร็ว
ด้านวิทยาคม ร่ำเรียน อรรถคาถาศึกษาวิทยาคมต่างๆ จากพระเกจิคณาจารย์ผู้ทรงคุณหลายท่าน สำเร็จแตกฉานได้รับการยกย่อง และกล่าวขวัญว่าเป็นพระคณาจารย์ที่มีวิทยาคมเข้มขลัง มีศิษยานุศิษย์มาร่ำเรียนด้วยมากมาย เช่น หลวงพ่ออุ้น วัดตาลกง หลวงพ่อไสว วัดปรีดาราม หลวงพ่อแล วัดพระทรง
อนุวัตรจัดสร้างวัตถุมงคล มอบไว้ให้แก่ศิษยานุศิษย์ เพื่อคุ้มครองตนและเพื่อนำปัจจัยมาบูรณะและพัฒนาวัด เพื่อใช้ทำสังฆกรรมสืบทอดพระศาสนาหลากหลายรุ่น โดยจัดสร้างพระกริ่งคลองตะเคียนเนื้อผงใบลาน และสร้างพระสมเด็จ รุ่นแรก ตั้งแต่ปี พ.ศ.2485-2495
วัตถุมงคลทุกรุ่นมีพุทธคุณสูง ได้รับศรัทธาจากพุทธศาสนิกชนและนักนิยมสะสมพระเครื่องเป็นอย่างมาก
ตั้งแต่ พ.ศ.2514 เริ่มมีอาการอาพาธด้วยโรคทรวงอกเหนื่อยง่าย หายใจไม่ทั่วท้อง จึงเข้าให้แพทย์โรงพยาบาลเพชรบุรี (พระจอมเกล้า) ตรวจรักษาอยู่ 1 เดือน เมื่อรู้สึกปกติขึ้นจึงได้กลับวัด แต่อาการไม่ได้หายสนิทยังคงมีอาการป่วยอยู่บ้าง เนื่องจากเข้าสู่วัยชรา
ในช่วงท้ายๆ สุขภาพแย่ลง แต่ยังคงมีลูกศิษย์มาหามากมายรวมถึงการปลุกเสกวัตถุมงคลซึ่งท่านก็รับกิจนิมนต์ทุกครั้ง ลูกศิษย์ใกล้ชิดก็ขอให้ท่านงดรับกิจนิมนต์บ้าง แต่ท่านไม่ยอมและพูดว่า “หลวงพ่อรักพวกเอ็งทุกคน เป็นห่วงพวกเอ็งจะได้รับอันตราย ข้าตายไม่ว่า แต่พวกเอ็งทุกคน ข้าเป็นห่วง ได้ของดีไปกันแล้ว ต้องรักษากันไว้ให้ดีๆ”
ต่อมาในปี พ.ศ.2522 อาพาธหนัก และมรณภาพเมื่อวันจันทร์ที่ 22 ต.ค.2522 สิริอายุ 82 ปี พรรษา 60
