ช่วงปีที่ผ่านมาปากีสถานประสบอุทกภัยต่อเนื่องมานานหลายเดือน
นอกจากต้องอพยพหนีน้ำขึ้นที่สูง ไปอยู่ศูนย์พักพิงชั่วคราว และเดินทางไปอาศัยบ้านญาติต่างถิ่นในพื้นที่ปลอดภัย
น้ำท่วมปีนี้ยังทำให้เด็กๆ อดไปโรงเรียน ไม่ได้เจอหน้าคุณครูและเพื่อน
แต่นั่นก็ยังไม่ใช่เรื่องเลวร้ายที่สุด ถึงเรียนไม่ทันก็เรียนเสริมได้ แต่ปากท้องคนในครอบครัวนี่สิปัญหาใหญ่
ลูกหลานเกษตรกรเลยใช้ช่วงเวลาที่ว่างเว้นจากการเรียนไปช่วยครอบครัวเก็บเกี่ยวผลิตผลทางการเกษตร
แต่ปีนี้พืชผักลดหายจนน่าตกใจ เพราะสวนหลายแห่งถูกน้ำท่วมจนเหลือดอกผลให้เก็บไม่เท่าไหร่
ไม่ว่าจะหันหน้าไปทางไหนก็มีแต่ความยากลำบาก ยังดีที่ได้อยู่พร้อมหน้าครอบครัว อดมื้อกินมื้อแต่ก็มีกำลังใจสู้ต่อ
พวกหนูเป็นเด็กดี ขยันขันแข็ง พ่อแม่เห็นแล้วปลื้มใจ ทุ่มเททำงานจนเหงื่อโซมกายก็ไม่ท้อ
ตราบใดที่ดวงอาทิตย์ยังส่องสว่าง ความหวังที่ชีวิตจะดีขึ้นและมีความสุขมากขึ้นก็อยู่แค่เอื้อม
