บุญใหญ่ที่ไม่ต้องใช้เงิน!
ฝึกจิต
“บุญ คือ ชื่อของความสุข” สำหรับคนที่ปรารถนาจะมีชีวิตอย่างสดชื่น ราบรื่นไร้อุปสรรค สำเร็จกิจการงานทุกอย่างตามเป้าหมาย สิ่งที่ขาดไม่ได้ คือ การมีบุญหนุนเสริม หากแต่บุญ มิใช่เรื่องอิทธิปาฏิหาริย์ ที่นึกอยากจะให้เกิดก็เกิดขึ้นเอง หรือ นึกอยากจะให้มีก็มีได้โดยมิต้องลงทุนทำอะไร เพราะ บุญ เป็นเรื่องที่ต้องลงมือทำด้วยตนเอง ทั้งกาย วาจา ใจ ทำมากได้มาก ทำน้อยได้น้อย ไม่ทำไม่มี ตรงไปตรงมา เป็นเหตุเป็นผล คนที่เสียสละสร้างบุญอย่างล้ำหน้าเกินกว่าใคร ก็ย่อมได้ผลลัพธ์อันน่าอัศจรรย์เหนือล้ำกว่าใครๆ ด้วยเช่นเดียวกัน
สำหรับผู้ที่คิดว่าการสร้างบุญไม่จำเป็นสำหรับตน เพราะชีวิตมีพร้อมทุกอย่างแล้ว ทั้งเงินทองทรัพย์สิน การงานที่มั่นคง ชีวิตเลิศหรู ครอบครัวอบอุ่นปรองดอง ก็ควรฉุกคิดพิจารณาสักนิดว่า “ขึ้นชื่อว่าชีวิตย่อมหาความแน่นอนไม่ได้” วันดีคืนดีทุกสิ่งที่มีอาจสูญสลายลงภายในพริบตา มีตัวอย่างให้เห็นมากมาย เช่น นักธุรกิจพันล้าน ที่เคยร่ำรวยเป็นอันดับที่ 22 ของไทยกลับกลายเป็นคน ล้มละลาย
หรือ อุทาหรณ์สอนใจของมหาเศรษฐีพันล้านผู้ค้าไม้รายใหญ่ในกรุงเทพฯ ที่สิ้นเนื้อประดาตัวจากการถูกน้ำท่วมใหญ่เมื่อปี 2554 จนต้องเป็นหนี้สิ้นมหาศาล ทำได้เพียงขอแบ่งห้องเช่าราคาถูกและทำงานหนักหาเช้ากินค่ำเลี้ยงตัวเองในวัย 76 ปี โดยที่ไม่มีใครมาเหลียวแล ภรรยาคู่ชีวิตก็หมดเรี่ยวแรงไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไร
ยังมีตัวอย่างอีกมากในทุกวงการที่ชีวิตพลิกผันตกต่ำจนสิ้นเนื้อประดาตัว ทั้งดารานักร้อง นักการเมือง นักกีฬา เช่น ล่าสุด คุณสมรักษ์ คำสิงห์ วีรบุรุษเหรียญทองโอลิมปิคของชาวไทย ก็ต้องกลายเป็นบุคคลล้มละลาย และถูกให้ออกจากราชการ และนอกจากตัวอย่างเหล่านี้ยังมีภัยร้ายแรงที่สามารถพรากทุกสิ่ง ทุกอย่างไปจากชีวิตได้อย่างรวดเร็วอีก คือ พยาธิภัย โรคภัยไข้เจ็บ ถามหา เส้นเลือดในสมองแตก มะเร็งลุกลามถึงระยะสุดท้ายอย่าง ไม่รู้ตัว และที่หนักหนาไปกว่านั้น คือ มรณภัย ประสบกับความตายอย่างปัจจุบันทันด่วน เพียงเท่านี้ชีวิตครอบครัวอบอุ่นแสนหวาน ก็จะอันตรธานหายไปในพริบตา เช่นนี้แล้วยังกล่าวได้อีกหรือว่า “ชีวิตของเรามีความมั่นคงจริง”
เมื่อความทุกข์มาถึง ถ้าบุญมีไม่พอ ก็อาจต้องหาทางออกด้วยการ “ฆ่าตัวตาย” ให้ทรมานซ้ำซ้อนไปอีกยาวนาน ซึ่งการฆ่าตัวตายย่อมมิใช่ทางออกของปัญหาหรือความทุกข์อย่างแน่นอน ตามที่คราวหนึ่ง พระเจ้าเมนันเดอร์ ที่ 1 กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่เชื้อสายกรีกที่ปกครองจักรวรรดิขนาดใหญ่ในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของเอเชียใต้ หรือ รู้จักกันในนามว่า พระยามิลินท์ ได้ถาม พระนาคเสน พระเถระนักปราชญ์ชาวพุทธว่า การฆ่าตัวตายเป็นทางออกของปัญหาหรือความทุกข์หรือไม่?
พระนาคเสน องค์อรหันต์ผู้แตกฉานในอรรถและธรรมจึงวิสัชนาว่า “การฆ่าตัวตาย อุปมาเหมือนคนที่ทะเลาะกับผู้อื่น จนเกิดความเดือดเนื้อร้อนใจ แล้วกลับไปสู่บ้านตัวเอง เพื่อจุดไฟเผาบ้านตนเองทิ้ง โดยคิดว่าเมื่อไม่มีบ้าน ตัวเองจะได้ไม่ต้องเผชิญกับความทุกข์นั้นอีกต่อไป!! มหาบพิตรลองพิจารณาดูเถิดว่า การฆ่าตัวตาย ใช่ทางออกของปัญหาหรือไม่?” ดังนั้น การฆ่าตัวตาย นอกจากจะทำให้หนีปัญหาไม่พ้นแล้ว ยังต้องเพิ่มทุกข์เพิ่มโทษให้แก่ตัวเองอีกด้วย
ดังกล่าวมานี้ จึงเป็นสาเหตุว่า เมื่อมีโอกาสควรสร้างบุญไว้ทุกขณะ เพราะบุญจะเป็นที่พึ่งเดียวในยามยาก และ บุญสามารถส่งเสริมให้ค้างฟ้าอย่างไม่ตกต่ำจนตลอดชีวิต
วันนี้ผู้เขียนจะแนะนำบุญในส่วนของการให้ ที่สามารถทำได้แบบไม่ต้องใช้เงิน ซ้ำยังเป็น คือ การให้ชั้นเลิศ ที่พระพุทธเจ้าตรัสรับรองว่าเป็น “มหาทาน” อีกด้วย
โดยมหาทานที่ว่า คือ “การรักษาศีล” เป็นการให้ความไม่มีภัย ให้ความไม่เบียดเบียน ถ้าใครคนหนึ่งรักษาศีล คนอีกเป็นจำนวนมากย่อมลดความเสี่ยงต่อการสูญเสียลงไปในทันที เช่น
เมื่อรักษาศีลข้อที่ ๑ ไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ย่อมได้ชื่อว่าให้ชีวิต ให้ความปลอดภัย เป็นการให้สิ่งที่สูงค่ายิ่งกว่าทรัพย์ใดๆ ในโลก, ศีลข้อที่ ๒ ไม่ลักทรัพย์ ย่อมได้ชื่อว่าให้ความปลอดภัยแก่ทรัพย์สินของผู้อื่น เป็นการให้ฐานะความเป็นอยู่อันมั่นคง, ศีลข้อที่ ๓ ไม่ประพฤติผิดในกาม คือการให้ความสุข ให้ความปลอดภัย แก่บุตร ธิดา ภรรยา สามีของผู้อื่น เป็นการให้ความคุ้มครองแก่สถาบันครอบครัวอย่างดีที่สุด, ศีลข้อที่ ๔ ไม่กล่าวคำเท็จ ย่อมได้ชื่อว่าให้ความจริงแก่ผู้อื่น ทำให้เกิดความสบายใจในการดำเนินชีวิต โดยไม่ต้องหวาดระแวงกัน และ ศีลข้อที่ ๕ ไม่ดื่มสุราเมรัย คือ การให้ความปลอดภัยแก่ทุกสิ่ง เพราะคนที่ประมาทขาดสตินั้น สามารถทำความชั่วได้ทุกอย่าง ฉีกศีลทุกข้อได้กระจุยไม่มีเหลือ
ดังนั้น ทานที่ไม่ต้องลงทุนด้วยเงินนั้นมีอยู่ ซ้ำยังเป็นทานที่มีอานิสงส์มาก ซึ่งเมื่อได้ให้อะไรกับใคร โดยกฎแห่งกรรม เราย่อมได้สิ่งนั้นกลับคืนมาเสมอ และอาจจะมากกว่าเดิมเป็นร้อยเท่าพันทวีได้ ถ้าฉลาดในการให้มากเพียงพอ!!
พระเฉลิมชาติ ชาติวโร
พระธรรมทูตเชิงลึกแดนพุทธภูมิ
สถาบันโพธิคยาวิชชาลัย ๙๘๐
