หลวงพ่อขอม อนิโช อดีตสมภารวัดไผ่โรงวัว
อริยะโลกที่ 6
วันเสาร์ที่ 7 ม.ค.2566 น้อมรำลึกครบรอบ 33 ปี มรณกาล “พระครูอุภัยภาดาธร” หรือ “หลวงพ่อขอม อนิโช” อดีตเจ้าอาวาสวัดไผ่ โรงวัว เป็นพระนักพัฒนารูปสำคัญ ก่อสร้างพระพุทธโคดม เป็นพระพุทธรูปโลหะสำริดองค์ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ.2502 ใช้เวลาก่อสร้างนานถึง 17 ปี
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินมาทรงยกพระเกตุมาลา เมื่อวันที่ 12 มี.ค.2512
กล่าวสำหรับ “วัดไผ่โรงวัว” หรือ วัดโพธาราม เป็นวัดที่มีชื่อเสียง ตั้งอยู่ในพื้นที่ ต.บางตาเถร อ.สองพี่น้อง จ.สุพรรณบุรี แต่เดิมเป็นดงป่าไผ่ที่ชาวบ้านนำวัวมาผูกไว้ระหว่างทำนา
ปัจจุบันภายในวัดมีสิ่งก่อสร้างต่างๆ เป็นจำนวนมาก เช่น พระพุทธรูปต่างๆ รูปหล่อพุทธประวัติ พระโพธิสัตว์ พระวิหารร้อยยอด เจดีย์ร้อยยอด สังเวชนียสถานจำลอง เมืองสวรรค์เมืองนรกจำลอง ซึ่งสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ทำให้มีนักท่องเที่ยวแวะเวียนมาอย่างสม่ำเสมอ
สร้างเมื่อปี พ.ศ.2469 เดิมตั้งเป็นสำนักสงฆ์ในพื้นที่ 20 ไร่ ต่อมาชาวบ้านไผ่โรงวัวไปนิมนต์ “หลวงพ่อขอม” จากวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ อำเภอเมือง มาเป็นเจ้าอาวาส มีการพัฒนาวัดและขยายพื้นที่ออกไป ในขณะนั้นวัดมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า “วัดโพธาราม” แต่ชาวบ้านยังคงเรียกวัดไผ่โรงวัว เมื่อปีพ.ศ.2533 จึงเปลี่ยนเป็นชื่อ “วัดไผ่โรงวัว” ดังเดิม
หลวงพ่อขอม มีนามเดิม เป้า แต่เพื่อนๆ เรียกท่านว่า ขอม เมื่อได้ก้าวเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์แล้ว จำพรรษาอยู่ที่วัดบางสาม ตั้งหน้าตั้งตาศึกษาพระธรรมวินัย ด้วยความเอาใจใส่ยิ่ง และปฏิบัติตนในศีลาจารวัตรเป็นอย่างดี อยู่หลายปี
จนกระทั่งเวลาแห่งความเปลี่ยนแปลงมาถึง ได้มีสำนักสงฆ์สร้างขึ้นใหม่ ชาวบ้านเรียกว่า “วัดไผ่โรงวัว” แต่ยังไม่มีเจ้าอาวาสวัด ชาวบ้านย่านนั้นจึงพากันไปนิมนต์ให้ไปจำพรรษาที่วัด
หลวงพ่อขอมเริ่มงานปรับปรุงก่อสร้างชิ้นแรก ด้วยการถมดินไม่ให้น้ำท่วมวัด เพราะบริเวณดังกล่าวเป็นที่ลุ่มมาก เมื่อถมดินเสร็จ ท่านได้จัดการขุดสระน้ำสำหรับเป็นที่สรงน้ำ และน้ำดื่มของพระภิกษุสามเณร ก่อนซ่อมกุฏิที่ชำรุดทรุดโทรม สร้างศาลาการเปรียญ สร้างโบสถ์ จัดสรรให้เหมาะสมเป็นระเบียบเรียบร้อยสวยงาม
ต่อมาเริ่มสร้างพระพุทธโคดม ด้วยทองสำริดที่ใหญ่ที่สุดในโลก พ.ศ.2500 หลวงพ่อขอมเริ่มบอกบุญแก่ญาติโยม ใช้เวลา 2 ปีกว่าจะเริ่มสร้างได้ เนื่องจากเป็นงานใหญ่นั่นเอง ถึงต้องใช้เวลาสร้างทั้งหมด 12 ปี จนแล้วเสร็จปี พ.ศ.2512
หลังจากนั้น ท่านก็เริ่มสร้างสิ่งก่อสร้างอีกหลายอย่าง เช่น สังเวชนียสถาน 4 ตำบล แดนสวรรค์ นรกภูมิ เมืองกบิลพัสดุ์ และอีกหลายๆ อย่างด้วยกัน ดังที่เห็นกันในทุกวันนี้ มีลูกศิษย์ที่ ใกล้ชิดเคยถามหลวงพ่อขอมว่าจะสร้างสิ่งก่อสร้างไว้มากมายเพื่ออะไร ท่านตอบว่า “อาตมาสร้างไว้เพื่อให้ผู้ศรัทธา และอนุชนรุ่นหลังได้ศึกษาเรื่องราวของพุทธประวัติ”
นอกจากงานก่อสร้างแล้ว ท่านยังเป็นนักเขียน นักแต่ง ที่มีความสามารถไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าด้านงานก่อสร้าง ผลงานของท่านปรากฏอยู่หลายเรื่อง เฉพาะที่จัดพิมพ์แจกเป็นธรรมทานไปแล้วก็มีเรื่อง ธรรมทูตเถื่อน พุทธไกรฤกษ์ สมถะและวิปัสสนา
ได้รับนิมนต์ไปร่วมพิธีอธิษฐานจิตปลุกเสกในงานพุทธาภิเษกตามวัดต่างๆ จนนับครั้งไม่ถ้วน ยิ่งงานใหญ่ๆ ต้องมีท่านด้วยเสมอ ขณะไปปลุกเสกในการสร้างพระให้วัดอื่นๆ ท่านมีปณิธานว่า จะสร้างพระจำนวนโกฏิ (สิบล้านองค์) โดยเริ่มสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ.2473 จนถึงปี พ.ศ.2500 จำนวนการสร้างไม่แน่ชัด แต่ทราบเพียงว่า ท่านก็ยังสร้างอีกเรื่อยมา มีจำนวนหลายร้อยตุ่ม แม้จะสร้างมาก แต่พระเครื่องของท่านก็มีประสบการณ์ดีเช่นกัน
มรณภาพด้วยโรคหัวใจล้มเหลว วันที่ 7 ม.ค.2533 สิริอายุ 88 ปี พรรษา 68
