แย่กว่าเดิม
เจ๊าะแจ๊ะวิทยาศาสตร์
เจนนี เรดสกาย ผู้เชี่ยวชาญด้าน กุมารเวชศาสตร์และพัฒนาการเด็ก โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยมิชิแกน ซี.เอส. มอตต์ ในสหรัฐอเมริกา ศึกษาพฤติกรรมของเด็กก่อนวัยเรียน อายุระหว่าง 3-5 ขวบ จำนวน 422 คน โดยสอบถามผู้ปกครองของ เด็กแต่ละคนเกี่ยวกับการใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หน้าจอสัมผัส อาทิ โทรศัพท์มือถือ และแท็บเล็ต เพื่อปลอบประโลมหรือกล่อมลูกน้อยเวลางอแง รวมถึงในช่วงที่ ผู้ปกครองไม่ว่าง อาทิ ตอนทำอาหาร ทำงาน หรือเก็บกวาดบ้าน จากนั้นนำข้อมูลดังกล่าวมาประเมินร่วมกับรายงานพฤติกรรมการควบคุมอารมณ์ที่ผิดปกติของเด็กๆ ซึ่งครอบคลุมถึงการแปรปรวนทางอารมณ์ โมโหง่าย ดื้อดึง และงอแงโดยไม่มีสาเหตุ
ปรากฏว่าเด็กๆ ที่พ่อแม่ใช้แก๊ดเจ็ตเป็นอุปกรณ์ปลอบประโลมอยู่เสมอหรือบ่อยครั้งนั้น แสดงออกถึงการควบคุมอารมณ์ที่ผิดปกติ โดยเฉพาะกลุ่มเด็กผู้ชาย และจากการศึกษานี้ผู้เชี่ยวชาญสรุปว่าการใช้แก๊ดเจ็ต ด้วยจุดประสงค์เพื่อให้เด็กเลิกงอแงและหันไปสนใจการ์ตูน เกม หรือคลิปวิดีโอที่เปิดให้ดูผ่านหน้าจอ แม้จะช่วยให้เด็กๆ อารมณ์ดีขึ้น แต่แค่ชั่วคราวเท่านั้น หนำซ้ำยังเป็นการแก้ปัญหาไม่ตรงจุด เพราะเด็กไม่ได้เรียนรู้ทักษะการควบคุมอารณ์และการแสดงออกทางความรู้สึก ซึ่งจะช่วยปูทางให้เด็กๆ กล้าพูดคุยกับพ่อแม่ในทุกๆ เรื่อง
การพึ่งพาแก๊ดเจ็ตมีแต่จะทำให้อารมณ์ขุ่นมัวถูกกดและเก็บไว้ในใจในขณะที่เด็กๆ ถูกความบันเทิงจากสื่อออนไลน์ดึงดูดจนลืมความรู้สึกนั้นๆ แต่เมื่อหยุดใช้แก๊ดเจ็ต อารมณ์ไม่พอใจก็จะปะทุออกมาและอาจเพิ่มมากขึ้นเพราะสะสมรวมกับเรื่องอื่นๆ ที่ถูกเก็บไว้เช่นกัน
