ปัญหาพัฒนาเมืองแยกส่วน
เลาะรั้ว
กทม. ออกมาชี้แจงข่าวเรื่องจะสั่งหยุดเดินเรือไฟฟ้าคลองผดุงกรุงเกษม และเรือไฟฟ้าคลองแสนแสบต่อขยายช่วงมีนบุรี-วัดศรีบุญเรือง ว่ายังมิได้มีการยกเลิกแต่ประการใด แต่กำลังจะต้องปรับปรุงและเปลี่ยนแผนการให้บริการที่เหมาะสมเท่านั้น และการเดินเรือในคลองผดุงกรุงเกษมก็จะกลับมาดำเนินการในเดือนต่อไปด้วย
กทม. ยังแจ้งว่ามีโครงการที่เป็นปัญหาจากการพัฒนาเมือง กทม. ในเรื่องของการพัฒนาสาธารณูปโภคอีกสองโครงการที่จะต้องทบทวนกัน
โครงการรถด่วน BAT สายสาทร-ราชพฤกษ์ ซึ่งมีค่าใช้จ่ายสูงถึงปีละ 200 กว่าล้านบาท กับโครงการเอาสายไฟฟ้าลงใต้ดิน (ที่ใช้งบประมาณ 20,000 ล้านบาท)
ทั้งหมดนี้ก็เป็นการพัฒนาเมืองในสาธารณูปโภคด้านของการสร้างความสะดวกในการเดินทางของผู้คนในพื้นที่ของกรุงเทพ มหานคร ซึ่งดำเนินการด้านอื่นมาแล้วหลายประการ เช่น การเพิ่มพื้นที่ส่วนสาธารณะหลังป้อมพระกาฬ การปรับปรุงพัฒนาคลองโอ่งอ่าง การปรับปรุงทางสาธารณะคลองช่องนนทรี และการจัดระเบียบที่อยู่อาศัย การรุกล้ำริมคลองลาดยาว คลองถนน คลองลาดพร้าว ในหลายพื้นที่
เป็นเรื่องดีที่ต้องชื่นชม แต่ทั้งหมดนี้กลับเป็นการทำงานของหน่วยงานที่แยกส่วนกันคิด แยกส่วนกันทำ โดยไม่ได้มีแผนหรือมีผังการพัฒนาเมืองที่ประสานงานกัน และไม่ได้ใช้แผนผังเมืองรวมกทม.เป็นแนวทาง
ผลของมันก็คือ การขาดความเชื่อมั่นในกิจการที่จะต้องดำเนินการต่อไป
เส้นทางรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนที่ได้เกิดขึ้นและวางเส้นทาง โดยคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก แต่กระจาย ความรับผิดชอบเป็นส่วนๆ ทั้งของกทม.เอง และของรัฐวิสาหกิจของกระทรวงคมนาคม
ทางด่วนพิเศษก็เป็นระบบการจราจรพิเศษที่มิได้อยู่ภายใต้การบริหารจัดการและกำหนดเส้นทางโดยกรุงเทพมหานครเช่นกัน โดยการปฏิบัติแล้ว การกำหนดสถานีขึ้นลงก็ดี ทางผ่านก็ดี ควรต้องนำพื้นที่เหล่านั้นมากำหนดความหนาแน่นและขอบเขตของการใช้ประโยชน์ในพื้นที่เพิ่มขึ้นจากข้อกำหนดเดิม ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นการสร้างปัญหาในการใช้ประโยชน์ที่ดินที่ทำให้เกิดปัญหาต่อการก่อสร้างอาคารต่างๆ เพื่ออยู่อาศัยหรือประกอบกิจการ ส่งผลให้เป็นปัญหาต่อการจัดหาสาธารณูปโภคหรือโครงสร้างรองรับขึ้นในพื้นที่ และทำให้เกิดผลกระทบต่อเอกลักษณ์หรือวัฒนธรรม ท้องถิ่นเช่นเดียวกับพื้นที่ป้อมมหากาฬ หรือเกิดความหนาแน่นเป็นส่วน ๆ ในพื้นที่เหล่านั้น
การกำหนดเส้นทางเดินรถประจำทางที่เป็นสายทางหลักในการเดินทางของผู้คนในกรุงเทพมหานครมากที่สุดไม่ได้เกิดจากการวางผังในกระบวนการทางผังเมือง ก็ยังคงสร้างปัญหาการจราจรติดขัดในพื้นที่ศูนย์กลางที่ทุกคนไม่คิดจะเอ่ยถึงอีกต่อไป
กรุงเทพฯ มีปัญหาที่ต้องปรับปรุงแก้ไขอีกมากตามวันเวลาและวิถีชีวิตของคนเมืองที่เปลี่ยนไป แต่ถ้ายังมิได้มีแผนพัฒนากรุงเทพฯ ที่เป็นแผนผัง แผนที่ และจัดการด้วยการร่วมมือกันของหน่วยงานและแยกกันรับผิดชอบและความรับรู้ของชาว กทม. เราคงจะอยู่ในเมืองในกทม.ที่สับสนกันต่อไป
นายช่าง
