เด็กตรังเรียนรู้หลักสูตรท้องถิ่นตามหาข้าวเหนียวปิ้ง อาหารขึ้นชื่อกว่า 60 ปี สร้างรอยยิ้มและความสนุกสนาน
ที่บ้านเรียงข้าว หมู่ที่ 1 ตำบลคลองมวน อำเภอรัษฎา จังหวัดตรัง นายปรีชา นรัษฎา ประธานกรรมการสถานศึกษาโรงเรียน บ้านคลองมวน พร้อมด้วย น.ส.ผกาวัลย์ ชูแก้ว ครูโรงเรียนบ้านคลองมวน นำนักเรียนชั้น ป.6 ประมาณ 30 คน ลงพื้นที่เพื่อเรียนรู้หลักสูตรท้องถิ่น “ตามหาข้าวเหนียวปิ้งกับประวัติศาสตร์ชุมชนคลองมวน” โดยเชิญปราชญ์ชุมชน มาสอนการทำข้าวเหนียวปิ้งโบราณ อาหารขึ้นชื่อของตำบลคลองมวนที่อยู่คู่กับอำเภอรัษฎามาอย่างยาวนาน เพื่อให้เด็กๆ เรียนรู้ ขั้นตอนการทำอย่างใกล้ชิด ตั้งแต่การหุงข้าวเหนียว การห่อ และการปิ้ง สร้างรอยยิ้มและความสนุกสนานให้ปราชญ์ชุมชนและเด็กๆ
นายปรีชา นรัษฎา ประธานสถานศึกษา โรงเรียนบ้านคลองมวน กล่าวว่า ข้าวเหนียวปิ้ง หรือ “เหนียวปิ้ง” ถือเป็นอาหารพื้นบ้านที่อยู่คู่กับบ้านคลองมวนมาอย่างยาวนานไม่น้อยกว่า 60 ปี ทางโรงเรียนจึงจัดทำหลักสูตรท้องถิ่นชื่อว่า “ตามหาข้าวเหนียวปิ้งกับประวัติศาสตร์ชุมชนคลองมวน” เพื่อนำเด็กๆ คนรุ่นใหม่ในชุมชนมาเรียนรู้เหนียวปิ้งโบราณโดยปราชญ์ของชุมชนที่เชี่ยวชาญ เนื่องจากบ้านคลองมวนมีสถานีรถไฟสายตรัง-กรุงเทพฯ วิ่งผ่าน ทำให้ต้องมีรถไฟมาจอดวันละ 4 เที่ยว จึงมีผู้คนจำนวนมากผ่านไปมายังชุมชนแห่งนี้ เหนียวปิ้งโบราณจึงกลายเป็นของฝากที่พ่อค้าแม่ค้าจะนำไปวิ่งขายตามรถไฟในแต่ละเที่ยว ประกอบกับชุมชนแห่งนี้ในอดีตยังเป็นจุดทำเหมืองแร่ จึงมีผู้คนเข้ามาอาศัยอยู่กันอย่างหลากหลาย
“ในทุกๆ เช้าผู้คนจึงนิยมกินกาแฟกับเหนียวปิ้งโบราณแทนที่จะกินกับปาท่องโก๋หรือขนมอย่างอื่น จนกลายเป็นวัฒนธรรมด้านอาหารการกินอันเป็นเอกลักษณ์ น่าเสียดายที่ปัจจุบันเหนียวปิ้งโบราณไม่ได้นำไปวางขายในท้องตลาดเหมือนเช่นเมื่อก่อน ยังคงเหลือทำกันเฉพาะในงานมงคลของชุมชนเท่านั้น โดยมี เหนียวปิ้งยุคใหม่เข้ามาแทนที่ ซึ่งแตกต่างไปจากเหนียวปิ้งโบราณหลายอย่าง เช่น เหนียวปิ้งยุคใหม่จะห่อด้วยใบตอง แต่เหนียวปิ้งโบราณจะห่อด้วยใบพ้อ หรือเหนียวปิ้งยุคใหม่จะใช้แม็กเย็บกรวย แต่เหนียวปิ้งโบราณจะใช้ก้านมะพร้าวเย็บกรวย นอกจากนั้นเหนียวปิ้งโบราณยังพิถีพิถันในการห่อกรวยให้เรียวดูสวยงาม และย่างด้วยกะลามะพร้าว ทำให้ข้าวเหนียวสุกทั่วถึงกันหมด จึงหอม เหนียว นุ่ม น่ารับประทานมาก” นายปรีชากล่าว
ด้าน น.ส.ผกาวัลย์ ชูแก้ว ครูโรงเรียนบ้านคลองมวน กล่าวว่า ส่วนใหญ่หลักสูตรท้องถิ่นที่เรียนในโรงเรียน แห่งนี้นอกจากจะเป็นน้ำพริกและขนมแล้ว ที่ขาดไม่ได้เลยคือเหนียวปิ้งโบราณ ภูมิปัญญาที่อยู่ในท้องถิ่นมาอย่างยาวนาน นักเรียนจะเรียนรู้ตั้งแต่การเลือกใบไม้มาห่อ ข้าวเหนียว การคิดกำไร ขาดทุน การขายเหนียวปิ้ง ซึ่งเกี่ยวข้องในรายวิชาวิทยาศาสตร์ หรือการชั่งตวงวัด ในรายวิชาคณิตศาสตร์ รวมทั้งการเรียนรู้กับปราชญ์ในชุมชนเกี่ยวข้องในรายวิชาสังคม ที่สำคัญที่สุดคือนักเรียนได้เรียนรู้ตรงๆ จากผู้ที่มีประสบการณ์ในหมู่บ้าน ทำให้ภูมิปัญญาท้องถิ่นนี้ไม่สูญหายไปไหน ขณะเดียวกันเด็กๆ จะได้นำภูมิปัญญานี้ไปประกอบอาชีพในอนาคต
เมธี เมืองแก้ว
