คือความอยุติธรรม (2)
เลาะรั้ว
รายงานของ TDRI สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาฯ ร่วมกับองค์กรต่อต้านคอร์รัปชั่นของไทย ระบุถึงปัญหาอุปสรรคการขออนุญาตก่อสร้างอาคารใน กทม. ว่ามีอยู่ 4 ประการ คือ ไม่เร็ว ไม่ชัด ไม่เชื่อม และไม่ทันสมัย พร้อมเสนอว่า กทม.ควรปรับกระบวนการขออนุญาตก่อสร้าง ซึ่งจะช่วยลดต้นทุนได้ถึง 1,252 ล้านบาทต่อปี
หนทางหลัก 4 ประการ คือ 1.เพิ่มความเร็วด้วยการแก้กฎหมาย 2.เพิ่มความชัดเจน (ทางกฎหมาย) 3.เพิ่มการเชื่อมข้อมูลด้วยการพัฒนาระบบ 4.เพิ่มความทันสมัย ซึ่งผู้ว่าราชการ กทม. ดร.ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ เห็นด้วยในเรื่องนี้ และคงตั้งบุคคลหรือกลุ่มบุคคลมาช่วยกันแก้ปัญหา
คำถามก็คือ ถึงไม่มีบทสรุปรายงานที่เป็นรูปธรรมที่ TDRI เสนอมา ผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งมีอำนาจและไม่มีอำนาจในการจัดการเรื่องนี้ก็รู้ปัญหานี้อยู่ตลอด แต่ก็ไม่เคยคิดปรับปรุงแก้ไขและ น่าจะรู้อยู่ด้วยว่าจะแก้ไขกันอย่างไร
รายงานของ TDRI กล่าวถึงผลกระทบที่เกิดจากปัญหาเฉพาะเรื่องของค่าใช้จ่ายที่ทำให้เกิดความสูญเสียทางการเงิน แต่สิ่งที่รายงานไม่พาดพิงก็คือ การเรียกเก็บค่าใต้โต๊ะนั้นเป็นอย่างไร และจะแก้ไขป้องกันได้อย่างไร
TDRI คงไม่ได้ประเมินว่า ค่าใต้โต๊ะที่รับที่จ่ายกันมากเท่าใด และเป็นคำถามว่า รู้หรือไม่ว่าเงินใต้โต๊ะนั้นมีอัตราการคิดกันเป็นอัตราส่วนกับพื้นที่อาคารที่ขออนุญาต คือ 50-80 บาทต่อตารางเมตรที่ก่อสร้างแล้วแต่พื้นที่ของแต่ละแห่งที่แตกต่างกัน
ถ้าประเมินกันว่า การขออนุญาตอาคารบ้านเรือนในประเทศเรามีการขออนุญาตก่อสร้างกันไม่ต่ำกว่าปีละ 16,000 ราย หรือคิดเป็นงบประมาณก็น่าจะประมาณกว่า 6 แสนล้านบาทต่อปี ค่าใต้โต๊ะนี้จะเป็นเท่าไร
ขอย้อนกลับไปที่เรื่องของความล่าช้าอีกครั้งว่า ความล่าช้านั้นมันมาจากกระบวนการหรือเหตุอะไร ความล่าช้าในกระบวนการขออนุญาตมาจากเหตุผลทางการปฏิบัติงานและจุดมุ่งหมายทางบุคลากรที่ทำให้เกิดความล่าช้าอยู่ 2 ประเด็นเท่านั้นคือ
1.จงใจหาเหตุที่ทำให้เกิดความล่าช้าเพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการเรียกเก็บเงิน ฉ้อราษฎร์หรือคือเงินใต้โต๊ะ 2.จากความกลัวความผิดที่จะเกิดจากความไม่รอบคอบหรือประมาทในการปฏิบัติราชการที่ปล่อยให้งานขออนุญาตก่อสร้างนั้นผิดกฎหมาย แต่ในความจริงไม่เคยมีใครหรือเจ้าหน้าที่ของราชการคนใดต้องรับผิดชอบในกรณีแม้แต่รายเดียว และรวมทั้งการลงโทษผู้ที่รับเงินใต้โต๊ะ (ขอยกตัวอย่างมีเพียง 2 ราย ในสมัยผู้ว่าฯ อ.กฤษฎา อรุณวงษ์ฯ เท่านั้นที่มีการจับได้และลงโทษผู้รับเงินใต้โต๊ะ 2 ราย)
ทั้งสองประการนั้นเกิดจากการใช้ตัวบทกฎหมาย ข้อบัญญัติ ระเบียบปฏิบัติต่างๆ มาอ้างเพื่อทำให้เกิดความล่าช้าทั้งสิ้น
แน่นอน หากเกิดจากความกลัวความผิดที่จะมาจากความคิดว่าไม่รอบคอบถี่ถ้วน แล้วอ้างข้อกฎหมายอันหลากหลายที่ขัดแย้งกันมาเป็นประเด็นปัญหาที่ต้องใช้เวลาในการพิจารณาหรือหาข้อเท็จจริงย่อมไม่ผิดอะไร เพียงแต่ทำให้เกิดความเสียหายต่อการประกอบธุรกิจของผู้ยื่นขออนุญาตเท่านั้น ซึ่งต่างจากความจงใจหาข้อ ขัดแย้งทางกฎหมายมาทำให้เกิดปัญหาความล่าช้า (มีต่อ)
นายช่าง
