ความล่าช้าคือความอยุติธรรม (3)
เลาะรั้ว
ความล่าช้าในกระบวนการขออนุญาตก่อสร้างอาคารในกทม. ที่สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย หรือ TDRI ระบุว่า ไม่เร็ว ไม่ชัด ไม่เชื่อม และไม่ทันสมัย พร้อมเสนอให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องปรับกระบวนการขออนุญาตก่อสร้างเพื่อจะช่วยลดต้นทุนได้ถึง 1,252 ล้านบาทต่อปี
หากพิจารณาสาเหตุทางการปฏิบัติงานและจุดมุ่งหมายทางบุคลากรที่ทำให้เกิดความล่าช้าอยู่ 2 ประเด็นเท่านั้นคือ
1.จงใจหาเหตุที่ทำให้เกิดความล่าช้าเพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการเรียกเก็บเงินฉ้อราษฎร์ หรือเงินใต้โต๊ะ
2.จากความกลัวความผิดที่จะเกิดจากความไม่รอบคอบหรือประมาทในการปฏิบัติราชการที่ปล่อยให้งานขออนุญาตก่อสร้างนั้นผิดกฎหมาย แต่ในความจริงไม่เคยมีใครหรือเจ้าหน้าที่ของราชการคนใดต้องรับผิดชอบในกรณีแม้แต่รายเดียว
การลงโทษผู้ที่รับเงินใต้โต๊ะมีน้อยมาก หรือเท่าที่ปรากฏเป็นข่าวมีเพียง 2 รายในสมัยผู้ว่าฯ กทม. อ.กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา เท่านั้นที่มีการจับได้และลงโทษผู้รับเงินใต้โต๊ะ 2 ราย เกิดจากการใช้ตัวบทกฎหมาย ข้อบัญญัติ ระเบียบ ปฏิบัติต่างๆ มาอ้างเพื่อทำให้เกิดความล่าช้าทั้งสิ้น
แน่นอน หากเกิดจากความกลัวความผิดที่จะมาจากความคิดว่าไม่รอบคอบถี่ถ้วนแล้วอ้างข้อกฎหมายอันหลากหลายที่ขัดแย้งกันมาเป็นประเด็นปัญหาที่ต้องใช้เวลาในการพิจารณาหรือหาข้อเท็จจริงย่อมไม่ผิดอะไร เพียงแต่ทำให้เกิดความเสียหายต่อการประกอบกิจกรรม ประกอบธุรกิจของผู้ยื่นขออนุญาตเท่านั้น ซึ่งต่างจากความจงใจสร้างหรือหาข้อขัดแย้งทางกฎหมายมาทำให้เกิดปัญหาความล่าช้า
ข้อเสนอของ TDRI ข้อที่ 1 และข้อที่ 2 คือการแก้กฎหมายกับเพิ่มความชัดเจนทางกฎหมายที่เกี่ยวกับอาคารนั้นมีอยู่มากมายถึง 22 ฉบับ ได้เคยมีผู้ส่งรายงานเสนอไปยังคณะปฏิรูปกฎหมายแห่งชาติว่า มีความซับซ้อนและซ้ำซ้อนกัน เฉพาะในเรื่องต่างๆ ของกฎหมายอะไรบ้าง
นั่นก็คือ บอกว่าการจะแก้กฎหมายที่ซ้ำซ้อนและซับซ้อนเพื่อให้ลดความล่าช้าในการวินิจฉัยของเจ้าหน้าที่หรือลดปัญหาอุปสรรคในการขออนุญาตก่อสร้างมันยากเย็นเข็ญใจหนักหนาเกินสติปัญญาที่จะแก้ไขได้
ก็ต้องตั้งคำถามเอาใหม่ว่าเราจะจัดกระบวนการขั้นตอนที่กำหนดไว้ในกฎหมายกันให้สะดวกรวดเร็วอย่างไร หลังจากมีความหวังว่าจะแก้ไขในสมัยของท่านผู้ว่าฯ ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ได้หรือไม่
คำตอบก็คงจะไม่ยากเย็นเท่าใดนัก แต่ในความเป็นไปที่กำลังดำเนินอยู่ก็คือ สำนักการโยธา กทม. ภายใต้บัญชาของผู้ว่าฯ ชัชชาติ (ที่เป็นผู้จัดทำ TOR เรื่องของการแก้ไขกระบวนการต่างๆ หนา 45 หน้า และยังมีข้อกำหนดว่าผู้ยกร่างกระบวนการที่กำหนดไว้ในกฎหมายต่างๆ นั้น ให้แล้วเสร็จใน 90 วัน ต้องติดตามว่าจะทำได้จริงหรือ)
คงจะย้อนกลับไปสู่คำถามคือคำถามเบื้องต้นว่า เมื่อทุกคนทุกหน่วยงานราชการรู้ปัญหากันแล้ว ทำไม่เป็นหรือแก้ไม่ได้นั้น ทำไมถึงไม่มีการแก้ไขกันอย่างจริงจังนั้นมาจากเหตุผลใด
นายช่าง
