ผู้จัดคนเก่ง ‘นก’ จริยา แอนโฟเน่ ส่งผลงานละคร “ใต้เงาตะวัน” ลงจอโกย เรตติ้งอยู่ตอนนี้ พร้อมเดินกล้องเรื่องใหม่ “ลมเล่นไฟ” ที่ได้นางเอกตัวแม่ ‘เชอร์รี่’ เข็มอัปสร สิริสุขะ หวนคืนจอในรอบหลายปี ประกบคู่กับพระเอกรุ่นน้อง ‘อาเล็ก’ ธีรเดช เมธาวรายุทธ
มีงานต่อเนื่อง แต่ความหวานกับสามี ‘จอนนี่ แอนโฟเน่’ ก็ไม่มีแผ่ว
● จากแต่ก่อนจะผลิตละครแนวสามีภรรยา พอมาเรื่อง “ใต้เงาตะวัน” เปลี่ยนเป็นอีกแนว การทำงานแตกต่างกันเยอะไหม?
นก – “มันเป็นโจทย์ใหม่ แน่นอนว่าละครแนวสามีภรรยาเป็นทางของเรา แต่เรื่องนี้ก็จะมีความยากตรงที่ว่าในความโรแมนติก ดราม่า และสืบสวนสอบสวนมันจะบาลานซ์กันไปยังไง คือถ้าจริงจังมากไปในมุมใดมุมหนึ่ง มันก็อาจจะไม่กลมกล่อม ในความคิดเรา โบว์ (เมลดา) เขาทำออกมาได้ดีค่ะ ทำให้ละครไม่เครียด เพราะตัวกรณ์ (หมาก ปริญ) และ รีน่า (โบว์ เมลดา) ความสัมพันธ์ของเขาจะต้องตีกันไปตลอด แต่จะไปเปลี่ยนแปลง เห็นใจกันในวันที่เจ็บปวด”
● ในฐานะผู้จัดที่ต้องสร้างลายเซ็นใหม่มีความยากอย่างไร?
นก – “มันต้องเปลี่ยนโจทย์บ้าง ถ้าอยู่กับโจทย์เดิมตลอดเวลา มันจะตันตัวเองและไม่สนุก การที่ได้เจอโจทย์ใหม่ทำให้รู้สึกตื่นเต้น ตื่นตัว ตอนที่เป็นนักแสดงเราก็เล่นมาทุกแบบ เราเห็นความสนุกทุกรูปแบบที่ไม่จำเป็นต้องวนอยู่กับน้ำหนักทางใดทางหนึ่ง กับงานเรื่องนี้แฮปปี้ สนุก ชอบ และประทับใจ คือต้องบอกว่าต้นทุนของบทประพันธ์เขาดีมาอยู่แล้ว เขามีแฟนของเขาเยอะมาก เพียงแค่ว่าเราเปลี่ยนมาเป็นสถานการณ์ปัจจุบันให้มากที่สุด”
● ต่อจากเรื่องนี้ มีเรื่องอะไร?
นก – “ลมเล่นไฟ ทำงานเหมือนผ่อนพัดลม ตู้เย็น (หัวเราะ) ด้วยความที่บทมาเยอะแล้ว ช่องก็บอกให้เปิดเลย เราก็บอกว่าได้ พอส่งบทไปให้นักแสดงอ่าน เชอร์รี่ พอเขาอ่านแล้ว เขาตอบตกลงกลับมา ตอนนั้นตกใจเหมือนกัน เพราะคิดว่าน้องจะไปทำโน่นทำนี่ ไม่เล่นละครแล้ว น้องบอกอ่านบทแล้วสนุกอยากเล่น”
“เชอร์รี่ เล่นคู่กับอาเล็ก มันเป็นวิถีความรักแบบใหม่ ที่พระเอกจะอายุอ่อนกว่า เริ่มเรื่องมาคือเป็นครอบครัวแล้ว มีลูกแล้ว แต่เรื่องมันจะเล่ากลับไป เป็นการเล่าตามวัยตัวละคร ผู้หญิงเป็นหมอผ่าตัดหัวใจ เหมาะกับเชอร์รี่ เรื่องการมีลูก เชอร์รี่ไม่ติดเลยเพราะเขารู้ว่าตัวละครนี้คืออะไร แซ่บมาก”
● ช่วงนี้ ขยันหวานกันกับพี่ จอนนี่?
นก – “แก่แล้วต้องเดินจูงมือเดี๋ยวหลง เวลาหลงไปก็จะไม่กลับมาเลย (หัวเราะ) (ใครหลง?) พี่จอนหลง หลงไปไหนก็ไม่รู้ (หัวเราะ) เรามีความสุขกับการแก่ ตอนที่เราเด็กๆ อารมณ์เราก็จะปู๊ดป๊าดเก็บอารมณ์ไม่เป็น ขับรถชนแกก็เคยมีมาแล้ว (หัวเราะ) เห็นไหมชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร ดูแลกันมาจนถึงปีนี้ก็ 30 ปีแล้ว”
● เราผ่านมาหมดแล้ว?
นก – “ใช่ค่ะ มันคือหนึ่งชีวิตที่ต้องเรียนรู้ไปในแต่ละวัน เราก็แฮปปี้กับตัวเองที่ผ่านและเรียนรู้กับทุกความรู้สึกมาแล้ว เรามีวันที่เราผิด เรามีวันที่เขาผิด แล้วยังไงล่ะมองหน้ากันเรายังจะไปต่อด้วยกันไหมสุดท้ายก็มาปรับและเราก็ไปด้วยกันต่อก็มีความสุข ในรูปแบบของมนุษย์คนหนึ่ง มีผิดมีถูก เราก็อภัยให้กันไป หาความสุขรายวันกันไป”
“คู่เราจะเรียนรู้วิธีที่จะให้อภัยกันไป ตีกันไป ในความดีและเลวที่เอามาชั่งกัน โอเคเราไปต่อด้วยกันได้จากวันที่เราเป็นคู่รัก เป็นสามีภรรยา เราก็มีคำว่าเพื่อนอยู่ในนั้นด้วย มีคำว่าพ่อแม่อยู่ในนั้นด้วย เราว่าชีวิตมันไม่ใช่ความรู้สึกใด ความรู้สึกหนึ่ง ทุกอย่างพอมันเป็นคู่ ก็ต้องไปเป็นคู่ ไม่ใช่ว่าใครคนหนึ่งไหว ใครคนหนึ่งต้องอดทนใครคนหนึ่งพยายาม”
● เราจะไม่หลอกตัวเองว่าเขารักฉัน?
นก – “ไม่ๆ แล้วฉันก็จะบอกตัวเองว่าฉันก็สวยนะ ฉันก็มีค่านะ ถ้าเกิดไม่เห็นค่าฉัน จ่ายมาแล้วไปซะ (หัวเราะ) อันนี้ไม่ขู่ พูดจริง”
● เราอยากให้มองโลกของความเป็นจริง ถึงมันจะเจ็บปวด?
นก – “ใช่ค่ะ และในความเจ็บปวดให้หามุมดีของมัน อย่าไปทารุณตัวเอง คนเรามีค่าในตัวเองทุกคน ไม่ใช่ว่าเราเก่งนะ เราเคยพยายาม วันที่เราเสียใจ แต่ถึงเวลาเราเศร้า เราเศร้าอยู่คนเดียว แล้วเราก็จะทรุดๆ เราก็ไปทำอะไรที่ทำให้เราดีขึ้นสิ มันดีกว่า เราไม่ได้เก่ง พยายามมองบวกและประสบการณ์มันสอน เราต้องเรียนรู้มัน”
● ที่สำคัญคือเราต้องสวยตลอด?
นก – “ต้องสวย เดี๋ยวต้องไปทำหน้าอีกเนี่ย (หัวเราะ) เราสวยเพื่อตัวเองบางคนบอกว่าไม่ได้นะต้องสวยเดี๋ยวสามีไม่รักสำหรับเราไม่ ที่ฉันสวยเพราะฉันอยากหันไปมองกระจกแล้วรู้สึกว่าฉันสวย ผู้ชายมันก็เหี่ยว มันก็แก่ ฉันสวยเพื่อตัวเอง”
อนงค์ จันทร
