เข้าสู่โค้งสุดท้ายแล้วสำหรับศึกเลือกตั้ง 66 แต่ละพรรคการเมืองทุ่มเททุกสรรพกำลังเพื่อให้ได้คะแนนนิยมสูงสุด
หวังจัดตั้งรัฐบาล และนำนโยบายที่เสนอต่อประชาชนทำให้เห็นผล เป็นรูปธรรม
ที่น่าสนใจคือการต่อสู้ที่ดุเดือดไม่ได้ เกิดขึ้นจากฝ่ายค้านและรัฐบาลเดิม
แต่กลับเป็นฝ่ายค้านด้วยกัน อย่างพรรคเพื่อไทย และพรรคก้าวไกล ที่ช่วงชิงฐานมวลชนอย่างเต็มที่
เดือดขนาดไหนดูปฏิกิริยาจาก ‘นางแบก’ และ ‘ติ่งส้ม’ ที่ซัดกันนัวในโลกออนไลน์และลามมาสู่ในโลกความเป็นจริง
จนเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์เกรงว่าจะตัดคะแนนกันเอง จนอาจเปิดโอกาส ให้ฝ่ายอนุรักษนิยมสืบทอดอำนาจ ได้มีโอกาส ‘ไปต่อ’ จากส.ส.ที่ได้รับ และเสียง 250 ส.ว.ที่ตุนไว้ในมือ
เริ่มมีการพูดถึงเรื่องการโหวตเชิงยุทธศาสตร์
แต่อีกด้านก็บอกว่านี่คือการต่อสู้ ตามระบอบประชาธิปไตย นำเสนอนโยบาย จุดยืนทางการเมืองที่ชัดเจน ตรงไปตรงมา
นั่นก็คือให้ประชาชนตัดสินใจกันตรงๆ ว่า ชอบแนวทางของพรรคการเมืองใด แล้วตัดสินใจเลือกเข้าไปทำหน้าที่
เลือกด้วยความชอบ ไม่ใช่เลือกด้วยความเกลียด หรือความกลัว!??
เอาเข้าจริงแล้วก็ต้องยอมรับว่า สถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นหลังเลือกตั้ง ล้วนเป็นไปได้หลากหลายความน่าจะเป็น หรือพูดง่ายๆ ว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้
แต่ถามว่าเป็นเรื่องที่ต้องกังวล ถึงขั้นนั้นหรือไม่!??
เพราะทั้งก้าวไกลและเพื่อไทย ก็ยืนยันไม่ร่วมตั้งรัฐบาลกับ 2 ลุง
แม้จะไม่มีใครพูดว่า เพื่อไทย และก้าวไกลจะร่วมรัฐบาลกัน แต่โอกาสก็สูงมาก
จึงน่าจะลดบรรยากาศที่ตึงเครียดของกองเชียร์ได้ในระดับหนึ่ง
อย่างไรก็ตามสิ่งที่น่าสนใจก็คือบรรดากลุ่มที่หวังจับปลาตอนน้ำขุ่น เห็นเขาทะเลาะกัน หวังบิดเบือนผลเลือกตั้ง ผลฉันทามติของประชาชน
ไม่ว่าจะเป็นกลไกจากมือที่มองไม่เห็น หรือมือที่มองเห็นอย่าง 250 ส.ว.
หากเป็นเช่นนั้นบรรยากาศที่ต่อสู้กันเองของ 2 พรรคก็อาจจะหันมา จับมือสามัคคีกันอีกครั้ง
และบทสรุปของเหตุการณ์คงเกินที่จะคาดเดา!!!
รุก กลางกระดาน
