นับตั้งแต่ต้นปี 2566 เป็นต้นมา เงินบาทแกว่งตัวในกรอบกว้างท่ามกลางความไม่แน่นอนของปัจจัยหลัก 3 เรื่อง ที่มีผลกระทบต่อสถานะการลงทุนของนักลงทุนต่างชาติและค่าเงินบาท ประกอบด้วย 1.การพลิกกลับไป-กลับมาของมุมมองที่มีต่อ แนวโน้มอัตราดอกเบี้ยสหรัฐ 2.ทิศทางค่าเงินหยวนและมุมมองที่มีต่อแนวโน้มการฟื้นตัวของเศรษฐกิจจีน และ 3.สถานการณ์ทางการเมืองของไทย โดยเฉพาะในเดือนพ.ค.2566
ในช่วงต้นปี 2566 แรงกดดันหลักๆ จะอยู่ในฝั่งที่ทำให้มี เงินทุนไหลเข้า เงินบาทแข็งค่า สวนทางกับเงินดอลลาร์ที่อ่อนค่าลง เนื่องจากตลาดการเงินเทน้ำหนักไปที่ทิศทางชะลอตัวของเงินเฟ้อและเศรษฐกิจสหรัฐ และคาดการณ์ว่าอัตราดอกเบี้ยนโยบายของสหรัฐใกล้แตะจุดสูงสุดแล้ว ขณะที่การเริ่มทยอยเปิดประเทศของจีนก็มีผลหนุนค่าเงินหยวน และทำให้เงินบาทแข็งค่าตามไปด้วยเช่นเดียวกัน
อย่างไรก็ดี สถานการณ์เงินบาทและทิศทางเงินทุนต่างชาติปรับเปลี่ยนไปอีกครั้งในเดือนพ.ค.2566 โดยนักลงทุนต่างชาติทยอยลดพอร์ตการลงทุนในตลาดการเงินไทยลง (ซึ่งทำให้ ภาพรวมระหว่างวันที่ 1 ม.ค.-25 พ.ค. 2566 ต่างชาติมียอดขายสุทธิหุ้นไทยสะสมประมาณ 89,144 ล้านบาท และมีสถานะไหลออกจากตลาดพันธบัตร 43,085 ล้านบาท)
ขณะที่เงินบาทเผชิญแรงกดดันด้านอ่อนค่าต่อเนื่อง หลัง อ่อนค่าผ่านแนว 34.00 บาทต่อดอลลาร์ มาตั้งแต่ในช่วงกลางเดือนพ.ค.2566 เนื่องจากตลาดมีการปรับเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อแนวโน้มดอกเบี้ยสหรัฐ และค่าเงินหยวน ประกอบกับมีปัจจัยทางการเมืองของไทยที่มีความไม่แน่นอนและการจัดตั้งรัฐบาลใหม่ยังต้องใช้เวลา
ความผันผวนของค่าเงินบาทในปี 2566 เพิ่มสูงขึ้นมาก โดยค่าความผันผวนของเงินบาทสูงเป็นอันดับที่ 2 ของสกุลเงิน ในฝั่งเอเชีย ตามหลังเพียงแค่เงินเยนของญี่ปุ่นเท่านั้น
สำหรับแนวโน้มของค่าเงินบาทนั้น คาดว่าเงินบาทจะยังคงเคลื่อนไหวผันผวนในกรอบกว้าง โดยอาจปรับตัวอยู่ในช่วงประมาณ 33.80-35.40 บาทต่อดอลลาร์ ในระยะสั้น เนื่องจากยังมีหลายตัวแปรที่ต้องติดตามอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะเรื่องเพดานหนี้สหรัฐ ทิศทางดอกเบี้ยเฟด และสถานการณ์การเมืองไทย
ขณะที่ในช่วงครึ่งหลังของปี 2566 ปัจจัยที่อาจมีน้ำหนักมากขึ้นน่าจะเป็นเรื่องทิศทางของภาคการท่องเที่ยว ซึ่งหากสามารถประคองการฟื้นตัวได้ต่อเนื่อง ก็จะช่วยเพิ่มแรงหนุนต่อภาพรวมเศรษฐกิจและดุลบัญชีเดินสะพัด
ซึ่งล้วนเป็นปัจจัยพื้นฐานที่สำคัญของค่าเงินบาท
ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ SCB EIC
