“เรื่องซอฟต์เพาเวอร์ที่หลายฝ่ายพูดถึงรวมถึงรัฐบาลใหม่…ตอนนี้เป็นนาทีทองของประเทศแล้ว ไม่ควรปล่อยโอกาสให้ผ่านไป อยากฝากว่าต้องรีบลงมือทำให้ไว ใช้คนทำ ให้ถูกต้อง”
เรื่องซอฟต์เพาเวอร์ที่หลายฝ่ายพูดถึงรวมถึงรัฐบาลใหม่นั้น ประเทศไทยมีความพร้อมอยู่แล้ว มีวัตถุดิบที่ดี มีความตั้งใจ ทั้งการท่องเที่ยว แฟชั่น สตรีตฟู้ด หรือ ซีรีส์วาย เรามีพร้อม แต่ความเป็นแบรนด์ของประเทศที่จะนำไปขายสู่สากลต้องมีกระบวนการการสร้าง มีกลยุทธ์ที่ชัดเจน ทุกหน่วยงานต้องร่วมมือกัน
การสร้างซอฟต์เพาเวอร์ นำวัฒนธรรมออกไปต้องมีแนวทางการทำงานในทางเดียวกัน ทำต่อเนื่อง และมีการพัฒนาการ ต้องดูว่าเรามีวิธีการส่งเสียงพูดบอกต่อ ชาวโลกอย่างไรที่จะตบให้มันกลมกล่อม สิ่งเหล่านี้เป็นศิลปะการบริหารอย่างหนึ่ง
เรามีเม็ดเงินที่คนนั้นโยนมาแต่โยนมาคนละทีสองที ซึ่งควรมีแกนกลางในการทำงานในการส่งออก ซอฟต์เพาเวอร์ ที่เกาหลีมีหน่วยงานนี้โดยตรง ที่นำทุกอย่าง ที่เรามีดีมารวม กันแล้วผลักดันวัฒนธรรมนี้ออกไป
ดังนั้นเราควรมี นโยบาย ทิศทาง ที่แน่นอน ต่อเนื่อง ต่อยอด มีหน่วยงาน ที่เข้าใจ
และไม่ใช่แค่กระทรวงวัฒนธรรมที่จะดำเนินการ แต่ทุกกระทรวงสามารถร่วมกันได้ทั้งวัฒนธรรม ท่องเที่ยว หรืออื่นๆ ต้องบริหารโดยคนสร้างแบรนด์ที่สร้างได้จริง เอากลยุทธ์การสร้างแบรนด์มาใช้ และแบ่งกัน ทำงานให้ชัดเจน อย่าซ้ำซ้อน ไม่เช่นนั้นจะเปลืองงบประมาณ
“ตอนนี้เป็นนาทีทองของประเทศแล้ว ไม่ควรปล่อยโอกาสให้ผ่านไป อยากฝากว่า ต้องรีบลงมือทำให้ไว ใช้คนทำให้ถูกต้อง ใช้คนที่เข้าใจสิ่งที่เรามี เพราะใช้คนผิด คิดจนตัวตาย เรามีวัตถุดิบพร้อมอยู่แล้ว ไม่ต้องมีเม็ดเงินงบประมาณเยอะ”
เกาหลีเมื่อ 20 ปีที่แล้ว เขาไม่ได้มีงบเยอะ แต่สามารถผลักดันวัฒนธรรมของตัวเองออกมาให้โลกรู้จักได้ เชื่อว่าตอนนี้เรามีโอกาส ถึงเวลาของเราแล้ว และหวังว่าแฟชั่นจะเป็นส่วนหนึ่งของซอฟต์เพาวอร์ ของไทย
สุดท้ายแล้วคำว่าซอฟต์เพาเวอร์ เป็นคำสวยหรู แต่ควรมีประโยชน์ต่อคนต้นน้ำจริงๆ เช่น คนทอผ้า คนตัดเย็บ เขาควรมีคุณภาพชีวิต มีความเป็นอยู่ดีขึ้น มีความสุขใจ และยึดอาชีพนี้หาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องได้
