ตามที่คณะกรรมการนโยบายยานยนต์ไฟฟ้าแห่งชาติ (บอร์ด EV) เห็นชอบมาตรการสนับสนุนการใช้ยานยนต์ไฟฟ้า ระยะที่ 2 หรือ EV 3.5 ตั้งแต่ ปี 2567-2570

โดยรัฐให้เงินอุดหนุนรถยนต์ไฟฟ้า รถกระบะไฟฟ้า และรถจักรยานยนต์ ตามประเภทและขนาดของแบตเตอรี่ สูงสุด 1 แสนบาทต่อคัน เพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมยานยนต์ไฟฟ้าขยายตัวอย่างต่อเนื่อง และดึงนักลงทุนรายใหม่เข้ามาตั้งฐานการผลิตในประเทศ

รวมทั้งสนับสนุนเป้าหมายของไทยในการลดก๊าซเรือนกระจกเพื่อก้าวสู่ความเป็นกลางทางคาร์บอนในปี ค.ศ.2050 หรือ พ.ศ.2593 นั้น

มาตรการดังกล่าวเป็นเรื่องที่ดี แต่ส่วนตัวมองว่ายังไม่ตอบโจทย์ทั้งหมด เพราะรถที่เป็นสาเหตุหลักของการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ต้นกำเนิดฝุ่นละอองขนาดเล็ก PM 2.5 มากกว่ารถยนต์ส่วนบุคคลหลายเท่าตัว เป็นรถขนส่งเชิงพาณิชย์ โดยเฉพาะรถบรรทุกขนาดใหญ่ที่เป็นยานพาหนะหลักในภาคโลจิสติกส์ของประเทศ

สิ่งที่รัฐควรให้ความสนใจ คือกำหนดมาตรการสนับสนุนเพิ่มเติมเรื่องของรถไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ โดยเฉพาะในระบบ โลจิสติกส์ ทั้งการขนส่งผู้โดยสาร ขนส่งสินค้าและวัตถุดิบต่างๆ จะสามารถลดการใช้น้ำมันดีเซลได้อย่างยั่งยืน

ทั้งยังส่งผลให้การขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศเข้าใกล้เป้าหมายตามนโยบายของรัฐบาลได้ตรงประเด็นกว่าการสนับสนุนรถยนต์ไฟฟ้าส่วนบุคคลเท่านั้น

ปัจจุบันมียอดจดทะเบียนสะสมรถบรรทุก ตั้งแต่ 6 ล้อขึ้นไปรวมรถหัวลากในตลาดมีกว่า 1.3 ล้านคัน หาก ผู้ประกอบการกลุ่มนี้ทยอยเปลี่ยนจากรถสันดาปมาเป็นรถขนส่งพลังงานไฟฟ้า อาจจะปีละแค่ประมาณ 10,000 คัน จะทำให้ต้นทุนยิ่งถูกลง และช่วยลดภาวะโลกร้อนได้และ ส่งเสริมให้ไทยเข้าสู่เป้าหมายการลดปล่อนก๊าซเรือนกระจกได้เร็วขึ้น

อีกทั้งยังเพิ่มโอกาสการแข่งขันทางการค้าภายใต้มาตรการปรับคาร์บอนก่อนเข้าพรมแดนของสหภาพยุโรปอีกด้วย

ติดตามข่าวสด

ข่าวเด่นประจำวัน