ไม่ว่าทางด้าน “ดีเอสไอ” ไม่ว่าทางด้าน “ตำรวจ” ไม่ว่าทางด้าน “ทหาร” ไม่ว่าทางด้าน “ฝ่ายปกครอง” ต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก
โล่งอกที่สามารถ “ผ่อนคลาย” สถานการณ์ที่วัดพระธรรมกายลงได้
ทั้งนี้ แทบไม่ต้องกล่าวถึงบรรดาพระเณร และคณะศิษยานุศิษย์ ที่อยู่ในและนอกวัดพระธรรมกาย ต่างยิ้มชื่น หัวร่อร่า
เห็น “อาการ” ที่เดินเข้าไปภายในวัดแล้ว ก็ต้องปีติ ปราโมทย์ไปด้วย
สะท้อนให้เห็นว่าการผ่อนคลาย “อำนาจ” อันได้มาจาก “มาตรา 44” โดยเจ้าหน้าที่จากกรมสอบสวนคดีพิเศษนั้นต้องกับอารมณ์
ยิ่งหากมีการเสนอขอยกเลิก “มาตรา 44” จะยิ่งสร้างความพอใจมากกว่านี้
จึงเห็นได้ว่าการมาของ “มาตรา 44” บริเวณพื้นที่วัดและโดยรอบวัดพระธรรมกายสร้างปัญหามากกว่าจะอำนวยประโยชน์
จึงควรสนใจว่า ใครกันนะที่ “เสนอ” ให้ใช้ “มาตรา 44”
หากถามว่าเจตนาในการเสนอให้นำเอา “มาตรา 44” เข้ามาประกาศและบังคับใช้ก็เพื่อจับตัวพระธัมมชโยมาดำเนินการตามกฎหมายให้จงได้
ก็ออกจะคล้อยตามบทสรุปจาก นายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ ที่ว่า
เหมือนกับ “เผา” บ้านทั้งหลังเพียงเพื่อจะจับ “หนู” ตัวเดียว
เพราะทุกอย่างเหมือนกับบทสรุปของ นายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ เกือบทุกประการ นั่นก็คือ จนแล้วจนรอดก็ไม่สามารถจับหนูได้
หากว่าหนูตัวนั้นคือ พระธัมมชโย
แต่ความสูญเสียอันต่อเนื่องมาจาก “มาตรา 44” เป็นอย่างไร น่าคิด น่าพิจารณาไตร่ตรองอย่างเป็นพิเศษ โดยเฉพาะชาวบ้านที่อยู่อาศัยโดยรอบวัดพระธรรมกาย ได้กลายเป็นตัวประกันไปด้วย ทั้งนี้แทบไม่ต้องกล่าวถึงบรรดาพระเณร ตลอดจนคณะศิษยานุศิษย์ที่ต้องการจะเข้าไปปฏิบัติธรรม
ที่สำคัญยังมีการสูญเสียอันเนื่องแต่ “มาตรา 44” ไปแล้ว 2 ชีวิต
สมมติว่าจะพยายามสรุปโดยเล็งผลเลิศในความสำเร็จจาก “มาตรา 44” เป็นสำคัญก็สามารถปุโลปุเลสรุปได้อย่างรวบรัด
นั่นก็คือ สรุปได้จาก “ความล้มเหลว”
การดำเนินการตั้งแต่กลางดึกของคืนวันที่ 15 กุมภาพันธ์ เรื่อยมาจนถึงตอนบ่ายของวันที่ 10 มีนาคม รวมแล้วเป็นเวลากว่า 20 วัน
เป็นความสำเร็จจากการค้นพบว่า พระธัมมชโย ไม่ได้อยู่ในวัด
การตั้ง “โจทย์” ของกรมสอบสวนคดีพิเศษจึงสำคัญ เพราะว่าด้วยอำนาจ “มาตรา 44” ได้ดึงเอาผู้คนเข้ามามีส่วนรับผลสะเทือนอย่างกว้างขวาง
จึงเป็น “ความสำเร็จ” จาก “ความล้มเหลว” ที่ประมาณค่าแทบไม่ได้
ภายในความสำเร็จอันมาพร้อมกับความล้มเหลวจึงสมควรวิเคราะห์และค้นหารากที่มาของ “มาตรา 44”
เป็นใครที่เสนอและผลักดันกระทั่งกรมสอบสวนคดีพิเศษต้องทำเรื่องผ่านรัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรมไปยังหัวหน้าคสช. ให้ลงนามและประกาศบังคับใช้ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์
ทั้งหมดมาจาก “สมองก้อนโต” ของท่านใด
