บนทาง 2 แพร่ง การเมือง ประชาธิปัตย์ กับ พลังประชารัฐ
คอลัมน์ วิเคราะห์การเมือง
บนทาง 2 แพร่ง การเมือง วิเคราะห์การเมือง – ญัตติด่วนเสนอให้สภาผู้แทนราษฎรจัดตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อศึกษาหาหลักเกณฑ์และวิธีการในการแก้ไขรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560
มีความสำคัญและมีความหมายยิ่งในทางการเมือง
ไม่ว่าจะเสนอโดย นายสุทิน คลังแสง และเพื่อน 251 ส.ส. ไม่ว่าจะเสนอโดยพรรคประชาธิปัตย์ ไม่ว่าจะเสนอโดยพรรคชาติไทยพัฒนา ไม่ว่าจะเสนอโดยพรรคพลังประชารัฐ
สำคัญเพราะว่าเป็นเรื่องของ “รัฐธรรมนูญ”
มีความหมายเพราะในแต่ละก้าวย่างของ การเสนอ การเข้าสู่วาระ การพิจารณาเสนอตั้งกรรมาธิการการแย่งชิงตำแหน่งประธาน ล้วนแต่ฉายภาพของแต่ละพรรคการเมืองออกมา
ภาพเปรียบเทียบหนึ่งซึ่งอยู่ในความรับรู้ของสังคม อย่างเด่นชัดมากยิ่งขึ้นเป็นลำดับก็คือ ภาพที่ว่าพรรคการเมืองใดต้องการแก้ไข พรรคการเมืองใดไม่ต้องการแก้ไข
7 พรรคฝ่ายค้านร่วมต้องการแก้ไขอย่างแน่นอน
พรรคประชาธิปัตย์ต้องการแก้ไขอย่างแน่นอน เพราะหากไม่ต้องการก็คงไม่เสนอเป็นเงื่อนไขในตอนจะเข้าร่วมรัฐบาล
แต่พรรคพลังประชารัฐไม่แน่ชัด
ไม่แน่ชัดว่าอยากให้มีคณะกรรมาธิการวิสามัญหรือไม่ ไม่แน่ชัดว่าที่ต้องการตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการ เป็นความต้องการที่จะไปแก้ หรือต้องการที่จะไปล้ม
บทสรุปเช่นนี้มิใช่เพราะต้องการดิสเครดิตหรือ ไม่ต้องการให้ความหมายต่อพรรคพลังประชารัฐ หากแต่เป็นบทสรุปจากสภาพความเป็นจริงทางการเมือง
พรรคพลังประชารัฐไม่มีความต้องการแก้ไขรัฐธรรมนูญ
อย่างน้อยคนของพรรคพลังประชารัฐก็เคยระบุ “รัฐธรรมนูญฉบับนี้ DESIGN มาเพื่อพวกเรา” อย่างน้อยคนของพรรคพลังประชารัฐก็ไม่ปฏิเสธว่า รัฐธรรมนูญฉบับนี้มีเพื่อ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
เมื่อพรรคพลังประชารัฐสมหวังเช่นนี้มีหรือที่จะ อยากแก้
ที่จำเป็นต้องบรรจุให้การแก้ไขรัฐธรรมนูญเป็น 1 ในนโยบาย “เร่งด่วน” ก็เพื่อที่จะเอา 53 ส.ส.ของพรรคประชาธิปัตย์มาขานชื่อ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นนายกรัฐมนตรีเท่านั้น
มาถึงตอนนี้ก็เห็นแล้วว่าเรื่องการแก้ไขรัฐธรรมนูญได้กลายเป็น “เดดล็อก” ทางการเมือง พรรคประชาธิปัตย์จะไม่แอ๊กทีฟในเรื่องนี้ก็ไม่ได้
พรรคพลังประชารัฐจะอยู่เฉยๆ ก็ไม่ได้เหมือนกัน
เป้าหมายการเคลื่อนไหวของพรรคพลังประชารัฐกับเป้าหมายการเคลื่อนไหวของพรรคประชาธิปัตย์จึงไม่เหมือนกันและมีลักษณะสวนทางกันอย่างเด่นชัด
พรรคหนึ่งต้องการแก้ พรรคหนึ่งต้องการเข้าไปทำให้ล้มเหลว
