สถานการณ์โควิด อาชญากรรมของไวรัส “คน” คือ “เหยื่อ” : วิเคราะห์การเมือง
สถานการณ์โควิด อาชญากรรมของไวรัส : แท้จริงแล้ว พวกเราทุกคนล้วนเป็น “เหยื่อ” ของ “ไวรัส”
ไม่ว่าเจ้าหน้าที่ ณ สนามบินสุวรรณภูมิ ไม่ว่าคนที่เพิ่งเดินทางมาจากต่างประเทศ ล้วนมีความหวาดกลัวในสิ่งเดียวกัน
คือ หวาดกลัวต่อการคุกคามของ “ไวรัส”
คนที่เดินทางจากต่างประเทศก็เพราะต้องการ กลับบ้าน มาหาความอบอุ่นของบ้าน ขณะที่เจ้าหน้าที่ก็ต้องใช้ทุกกระบวนการเพื่อมิให้ “ไวรัส” เข้ามา
เป็น “ไวรัส” ต่างหากที่ต้องสกัด ไม่ใช่ “คน”
แท้จริงแล้ว คนที่เดินทางมายังสนามบินสุวรรณภูมิก็ล้วนเป็น “คนไทย”
เพียงแต่เป็นคนไทยซึ่งพำนักอยู่ในต่างประเทศ บ้างก็ไปทำงาน บ้างก็ไปศึกษาเล่าเรียน บ้างก็ไปท่องเที่ยวเพื่อหาประสบการณ์
เมื่อ “ไวรัส” ออกอาละวาดไปทั่วโลก ก็ย่อมอยากกลับ
กลับมาประเทศไทย กลับมายังบ้านเกิดเมืองนอน กลับมาหาพ่อ มาหาแม่ มาหาพี่ มาหาน้อง มาหาลูก มีชีวิตร่วมกับครอบครัวด้วยความอบอุ่น
เขาเป็นคนไทย มิได้เป็น “อาชญากร”
แท้จริงแล้ว อาชญากรคือ “ไวรัส” ไม่ใช่คน และไม่ใช่คนไทย
หากไม่สามารถสร้างความเห็นร่วมว่า “ไวรัส” คือศัตรู คือผู้ประกอบอาชญากรรม ก็จะมองภาพคนด้วยกันผิดเพี้ยนไปจากสภาพความเป็นจริง
เกิดการต่อต้านแม้กระทั่งกับ “คนตาย”
ขณะเดียวกัน ท่าทีของบ้านเมืองต่อการสกัดขัดขวางการแพร่ระบาดก็ต้องมีความแจ่มชัดว่า ศัตรูแท้จริงอยู่ที่ “ไวรัส” ไม่ได้อยู่ที่ “คน”
ต้องทำลาย “ไวรัส” ไม่ใช่ทำลาย “คน”
สถานการณ์ความขัดแย้งครั้งนี้ต้องรวมศูนย์ไปที่ “ไวรัส”
นี่ไม่ใช่สถานการณ์เหมือนกับก่อนรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549 ไม่ใช่สถานการณ์เหมือนกับก่อนรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
จำเป็นต้องจำแนก แยกแยะ ให้ชัดเจนแจ่มแจ้ง
