คอลัมน์ บทบรรณาธิการ
นิสิตนักศึกษา
ช่วงนี้ มีความเคลื่อนไหวของนิสิตนักศึกษา ที่สร้างความสนใจและจับตาเฝ้ามองจากสังคมอย่างต่อเนื่อง ทั้งในทางสนับสนุน เห็นด้วย และคัดค้านท้วงติง
ประการแรก ได้แก่มติองค์การบริหารนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หรืออบจ. ที่มีนายเนติวิทย์ โชติภัทร์ไพศาล เป็นนายก ที่แสดงเจตจำนงไปในทางเดียวกันเป็นเอกฉันท์ ด้วยคะแนนเสียง 29 ต่อ 0
เห็นสมควรให้เปลี่ยนแปลงขบวนอัญเชิญพระเกี้ยวในงานฟุตบอลประเพณี ที่ใช้คนแบกหามซึ่งสะท้อนถึงอำนาจนิยม ค้ำยันความเชื่อคนไม่เท่ากัน เพื่อยุติการผลิตซ้ำธรรมเนียมปฏิบัติ ที่สะท้อนถึงความไม่เท่าเทียมมิให้คงอยู่ในสถาบันการศึกษาอีก
สร้างความไม่พอใจแก่นิสิตเก่า องค์กรนิสิตเก่า และฝ่ายกิจการนิสิตได้ออกประกาศข่มขู่ดำเนินการสอบสวนเอาผิดทางวินัย
ขณะเดียวกัน องค์การบริหารนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หรือมธ. ก็มีปฏิกิริยาต่อความเคลื่อนไหวดังกล่าวเช่นกัน โดยเปิดรับฟังความคิดเห็นจากประชาคมมหาวิทยาลัยว่างานฟุตบอลประเพณีของสองสถาบันควรไปต่อหรือ พอแค่นี้
นอกจากนี้ ยังเปิดให้แสดงความคิดเห็นต่อขบวนเชิญธรรมจักร สัญลักษณ์มหาวิทยาลัยด้วยว่า สมควรจะยุติการใช้แรงคนแบกเสลี่ยงหามแห่แหน อันเป็นการส่งเสริมวัฒนธรรมศักดินา อภิสิทธิ์ชน และค่านิยมคนไม่เท่ากันหรือไม่
รวมถึง ถ้าให้งานประเพณีดำรงอยู่ต่อไป ควรจะปรับเปลี่ยนรูปแบบอย่างไร เพิ่มพื้นที่การแสดงออกทางการเมืองในขบวนพาเหรดและแปรอักษร เป็นพื้นที่ปลอดภัยในการแสดงออกอย่างอิสระ และให้นักศึกษาปัจจุบันร่วมกำหนดทิศทางการ จัดงาน
เป็นการตั้งคำถามและความเคลื่อนไหวของคนรุ่นใหม่ที่น่าสนใจ
นอกจากนี้ ยังมีกรณีกรรมการนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แถลงการณ์ขอโทษ “จิตร ภูมิศักดิ์” ปัญญาชนคนสำคัญ ต่อ “กรณีโยนบก” ในโอกาสครบรอบ 68 ปีของเหตุการณ์ดังกล่าว
อันเป็นพฤติกรรมก้าวร้าวของอดีตนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่กระทำต่ออดีตนิสิตคณะอักษรศาสตร์ ซึ่งเป็นสาราณียกรหนังสือมหาวิทยาลัย 23 ตุลา เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2496
ชี้เป็นการใช้ความรุนแรงและละเมิดความเป็นมนุษย์ อีกทั้งยังแสดงให้เห็นถึงผลพวงวัฒนธรรมอำนาจนิยม ที่สร้างความชอบธรรมในการใช้ความรุนแรงต่อผู้เห็นต่าง แม้จะแสดงความเห็นอย่างสันติก็ตาม
ทั้งสามความเคลื่อนไหวของนิสิตนักศึกษาของ 2 มหาวิทยาลัยถือเป็นก้าวที่กล้าท้าทายต่ออดีตอย่างสำคัญ
