คอลัมน์ บทบรรณาธิการ
การทำบุญอุทิศส่วนกุศลและถวายสังฆทานให้ผู้ตายในเหตุการณ์สลาย การชุมนุมเมื่อปี 2553 มีขึ้นตลอดสัปดาห์นี้ เพราะเหตุการณ์ในช่วงเวลาเดียวกันนี้เมื่อ 7 ปีก่อนเข้าสู่ช่วงของความสูญเสีย
เป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ในเดือนพฤษภาคมต่อเนื่องจากช่วงเดือนเมษายน
เหตุการณ์จริงที่ไม่อาจลบเลือนได้นี้ควร ได้รับความเคารพและความเห็นใจต่อญาติ ผู้สูญเสีย โดยเฉพาะการทำพิธีทางศาสนา เพื่อรำลึกถึงผู้ตาย ไม่ควรถูกกระทำให้จำกัดสิทธิเสรีภาพด้วยข้ออ้างทางการเมืองและความมั่นคง
เพราะเสี่ยงกระทบกระเทือนจิตใจและสร้างความคับข้องใจแก่ผู้สูญเสียมากยิ่งขึ้น
เหตุการณ์สลายการชุมนุมปี 2553 เป็นเหตุการณ์ความรุนแรงที่มีผู้เสียชีวิต อย่างน้อย 99 ราย บาดเจ็บอีกกว่า 2,000 คน
จำนวนผู้ได้รับผลกระทบเหล่านี้มีพลเรือนเป็นส่วนใหญ่ และมีเจ้าหน้าที่ทหารรวม อยู่ด้วย
ในกระบวนการยุติธรรม ศาลมีคำสั่งชี้แล้วอย่างน้อยว่า 17 รายเสียชีวิตจากกระสุนปืน ฝั่งเจ้าหน้าที่ ส่วนรายอื่นๆ ญาติผู้สูญเสีย ต่างยังคงรอผลการสอบสวนของเจ้าหน้าที่
การทวงถามความยุติธรรมมาตลอด 7 ปีโดยสันตินี้ เป็นอีกเรื่องที่ไม่ควรถูกจำกัดสิทธิด้วยข้ออ้างเรื่องความสงบเรียบร้อย
ตรงกันข้ามคือควรได้รับการเอาใจใส่อย่างยิ่งจากทั้งสังคมและรัฐบาล
เสียงจากญาติเหยื่อส่วนหนึ่งในปีนี้ที่ถูกห้ามรวมตัวจัดงานรำลึกและทำพิธีกรรม ทางศาสนา ส่วนใหญ่ไม่เข้าใจที่ถูกจำกัดสิทธิ ขั้นพื้นฐาน และร้องขอให้เจ้าหน้าที่รัฐเปิดใจให้กว้างกว่านี้
กรณีของน.ส.ขัตติยา สวัสดิผลที่ได้เข้าไปวางช่อดอกไม้และจุดเทียนรำลึกจุดที่บิดา ถูกยิงเสียชีวิตในวันที่ 13 พ.ค. ต้องมีเจ้าหน้าที่ถึง 1 กองร้อยล้อมบริเวณ อีกทั้งอนุญาตให้เข้าไปคนเดียวนั้นสะท้อนถึงความหวาดระแวงของฝ่ายรัฐที่ไม่ควรเกิดขึ้น
เพราะความกลัวและหวาดระแวงนั้นอาจก่อให้เกิดผลลบมากมาย รวมถึงการเพิกเฉยเสียงจากประชาชน
เหตุการณ์ความรุนแรงเมื่อปี 2553 ก็เป็นเช่นนั้น
