รักษาเสถียรภาพ – แม้ว่าสถานการณ์โควิด-19 ยังระบาดทั่วโลกในอัตราที่สูงอยู่มาก แต่รัฐบาลหลายๆ ประเทศให้ความสำคัญกับการฟื้นฟูเศรษฐกิจอย่างชัดเจน
หลังจากตัวเลขทางธุรกิจของทุกประเทศดิ่งลงแทบทุกด้าน สิ่งที่รัฐบาลและเอกชนต้องทำคือตรึงภาคการผลิตไว้ในประเทศให้ได้
โดยมีมาตรการควบคุมการระบาดให้อยู่ในระดับที่แพทย์รักษาได้ พร้อมคลายล็อกให้กิจการค้าขายและภาคการผลิตค่อยๆ กลับมาเดินเครื่อง
เพื่อบรรเทาผลกระทบต่อภาคแรงงานอุตสาหกรรมที่คาดว่าจะมีคนตกงานกว่า 1.5 ล้านคน
ผลสำรวจปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจย้ายฐานการผลิตของผู้ประกอบการ โดยศูนย์ศึกษาการค้าระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทยเมื่อเร็วๆ นี้ ได้ข้อมูลที่น่าสนใจจากผู้ประกอบการต่างชาติ
โดยเฉพาะจากจีนและญี่ปุ่น สองประเทศที่มีมูลค่าการลงทุนในไทยสูงสุด มูลค่า 2.6 แสนล้านบาท และ 7.3 หมื่นล้านบาทตามลำดับ
พบว่าหากผู้ประกอบการต่างชาติต้องย้ายฐานการผลิต ตัวเลือกที่สนใจคือเวียดนาม และเมียนมา ซึ่งมีแรงงานราคาถูก และการให้ สิทธิประโยชน์ด้านภาษีด้านการส่งเสริมการลงทุน อีกทั้งมีภูมิศาสตร์ที่ติดกับประเทศใหญ่อย่างจีน
ส่วนไทยมีข้อได้เปรียบในแง่การมีแรงงานมีฝีมือ และความพร้อมในระบบสาธารณูปโภค แต่จุดที่ด้อยกว่าคือค่าแรงที่สูงกว่า และการเมืองยังไม่มีเสถียรภาพ ทำให้นโยบายเศรษฐกิจอาจไม่ต่อเนื่อง
ผลการสำรวจที่ระบุถึงสถานการณ์การเมืองดังกล่าวเป็นภาพสะท้อนที่นักลงทุนต่างประเทศมีต่อประเทศไทยมานาน เพราะเหตุการณ์ทางการเมืองของไทยพลิกผันบ่อยครั้ง จึงควรต้องเป็นบทเรียนและการตั้งหลักหาวิธีป้องกันอย่างเด็ดขาด
ไม่เช่นนั้นจะเกิดวงจรที่เมื่อกระบวนการประชาธิปไตยกำลังเดินหน้าและมีพัฒนาการเรียนรู้กันอยู่กลับมีกลุ่มอำนาจนิยมเข้ามาปั่นป่วนให้เสียกระบวนอยู่เป็นระยะ
หากถอดบทเรียนประเทศที่มีประชาธิปไตยยั่งยืนจะเห็นว่าแม้เกิดการชุมนุมประท้วงและความขัดแย้งทางสังคม ความเคลื่อนไหวนี้ไม่มีผลกระทบที่ทำให้นักลงทุนต้องหวั่นไหว
เพราะถึงอย่างไรจะไม่ลงเอยด้วยเหตุรัฐประหาร
