FootNote : จากเสาร์ที่ 18 กรกฎาคม มาอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคม
ไม่ว่าน้ำเสียงปรามในเรื่อง “6 ตุลาคม” ไม่ว่าน้ำเสียงปรามในเรื่อง “รัฐประหาร” ล้วนมีจุดเริ่มต้นมาจากความหวาดกลัวในการเคลื่อนไหวซึ่งจะเกิดขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคม
ดำเนินไปในลักษณะ “ป้องปราม” ต้องการสกัดขัดขวางมิให้จำนวนคนเข้าร่วมที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยมีมาก
อย่างน้อยก็ไม่มากกว่าเมื่อวันเสาร์ที่ 18 กรกฎาคม
แต่หากดูจากการเคลื่อนไหวอันเกิดจาก “มศว.จะไม่ทน”เมื่อวันพฤหสบดีที่ 13 สิงหาคม รวมถึงการเคลื่อนไหวเมื่อวันพุธที่ 12 สิงหาคม ที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
เด่นชัดเป็นอย่างยิ่งว่าน้ำเสียงปรามในเรื่องสถานการณ์เดือนตุลาคม 2519 อันสามารถโยงสายยาวไปยัง “รัฐประหาร”ที่จะตามมาไม่สามารถสกัดและขัดขวางได้
เพราะในวันศุกร์ที่ 14 สิงหาคม ก็จะมีการชุมนุมที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยรามคำแหง
เหล่านี้ล้วนเป็นการอุ่นเครื่องก่อนถึงวันอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคม
ถามว่าเหตุใดจึงมีความหวาดกลัวต่อสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคม เป็นอย่างสูงถึงกับมีความพยายามสกัดและขัดขวางในหลายวิธีการ
คำตอบ 1 เพราะว่านี่คือความต่อเนื่องจากสถานการณ์เมื่อวันเสาร์ที่ 18 กรกฎาคม
คำตอบ 1 เพราะว่าเป็นอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
ที่สำคัญอย่างยิ่งยวดอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยมีความสัมพันธ์กับสถานการณ์เมื่อเดือนมิถุนายน 2475 และเป็นสถานที่ประวัติศาสตร์บนถนนราชดำเนิน
คำตอบ 1 เพราะว่าสถานการณ์เมื่อเดือนกรกฎาคม 2563 ที่ผ่านมาเป็นครั้งแรกที่การชุมนุมขยายจากที่เคยอยู่บนบาทวิถีลงไปบนถนนราชดำเนิน
และที่ชวนให้หวั่นไหวเป็นอย่างสูงเพราะมีคนเข้าร่วมเรือนพัน
และที่ชวนให้หวั่นไหวเป็นอย่างสูงเพราะการชุมนุมที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีคนเข้าร่วมเป็นเรือนหมื่น
สถานการณ์เมื่อเดือนตุลาคม 2516 แตกต่างไปจากสถานการณ์อันเริ่มขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม 2563 ตรงที่เมื่อเดือนตุลาคม 2516 มีจุดเริ่มจากลานโพธิ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
แต่เมื่อเดือนกรกฎาคม 2563 เริ่มจากอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
และในวันที่ 16 สิงหาคมได้หวนมายังอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
