FootNote:ย้อนอดีต ปรองดอง สมานฉันท์ ในยุคคสช. ประวิตร วงษ์สุวรรณ
อาการละล้าละลังเบื้องหน้าการจัดตั้ง “คณะกรรมการสมานฉันท์” ขึ้นมาตามมติของที่ประชุมรัฐสภาสมัยวิสามัญ เป็นอาการอันสามารถเข้าใจได้ในทางการเมือง
แม้จะได้รับความเห็นชอบและพร้อมให้การสนับสนุนจาก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ก็ตาม
แม้จะได้รับความเห็นชอบจากพรรคพลังประชารัฐ แม้น้ำเสียงจาก 250 ส.ว. ก็มิได้มีท่าทีคัดค้านและต่อต้าน อันเท่ากับยืนยันถึงการเห็นด้วยโดยพื้นฐานจากซีกทางด้านรัฐบาล
แต่สิ่งที่หลายคนกำลังจับตามองอย่างใกล้ชิดก็คือ จังหวะก้าวที่สถาบันพระปกเกล้าจะ”ออกแบบ”คณะกรรมการนี้ว่าจะมีประสิทธิภาพอย่างเพียงพอหรือไม่
อย่างแรกสุดก็คือ ใครจะมาเป็นประธานคณะกรรมการสมานฉันท์ชุดล่าสุดนี้ และใครบ้างที่จะได้รับเทียบเชิญให้เข้ามาเป็นพระอันดับอยู่รอบข้าง
อย่าลืมเป็นอันขาดว่าคณะกรรมการในรูปแบบนี้เคยมีมาแล้วในยุคของคสช.
ในยุคคสช. พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้แต่งตั้ง พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ให้เป็นประธานคณะกรรมการปรองดองสมานฉันท์ โดยมีกระทรวงกลาโหมเป็นมือไม้ในการขับเคลื่อน
ไม่เพียงแต่จะมีการเชิญคนจากพรรคประชาธิปัตย์ พรรคภูมิใจไทย หากยังมีการเชิญคนจากพรรคเพื่อไทย
ยิ่งกว่านั้น ยังมีการเชิญแกนนำจากพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย แกนนำจากมวลมหาประชาชนกปปส. และแกนนำจากแนวร่วมประชาชนต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
น่าสนใจก็ตรงที่แม้มีหลายฝ่ายจะไม่มั่นใจว่าจะสามารถปรอง ดองสมานฉันท์ได้ เพราะคสช.มิได้อยู่ในฐานะกรรมการ แต่ก็ยินดีเข้าร่วมในการหารือเพราะเชื่อใจ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
แต่ในที่สุดผลสรุปที่ออกมาก็ได้เพียง “มาสค็อต” น้องเกี่ยวก้อย
ขณะที่ในปัจจุบัน พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ก็ดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรคพลังประชารัฐ โดยที่ไม่มีความปรองดองสมานฉันท์
ปมเงื่อนอยู่ตรงที่สังคมไม่เชื่อใจต่อรัฐบาล ไม่เชื่อใจต่อ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ไม่เชื่อใจต่อ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ เนื่องจากมิได้อยู่ในสถานะอันเป็นกรรมการหรือเป็นกลาง
และมองว่าทั้งหมดนี้เสมอเป็นเพียงกลยุทธ์เพื่อ”ซื้อเวลา”ในทางการเมือง
