FootNote : 7 ปี รัฐประหาร โดย “คสช.” 7 ปี “ปฏิรูป” ก่อน “เลือกตั้ง”
พลันที่วันที่ 22 พฤษภาคม เวียนมาเป็นปีที่ 7 หลังรัฐประหารเมื่อปี 2557 ทุกแสงแห่งสปอตไลต์ย่อมฉายจับไปยังเงาร่าง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา โดยมิได้นัดหมาย
ตามธรรมเนียมไทยแท้แต่โบราณ หากเป็นวาระของการทำงาน เวียนมาเป็นปีที่ 7 ย่อมถือเป็นผลงาน ย่อมถือเป็นความสำเร็จ
สมควรที่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา จะถือเป็นวาระอันสำคัญยิ่งยวด อย่างน้อยก็ต้องเฉลิมฉลอง อย่างน้อยก็ต้องมีการจัดงานและแถลงถึงผลงานและความสำเร็จ
ไม่ว่าจะเป็นความสำเร็จที่สามารถโค่นล้มรัฐบาล น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ซึ่งเป็นผลมาจากการเลือกตั้งอย่างเป็นการทั่วไปเมื่อเดือนกรกฎาคม 2554
ไม่ว่าจะเป็นความสำเร็จในการลงมือปฏิบัติตามข้อเสนอของกปปส. และ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ ที่ว่า “ปฏิรูปก่อนเลือกตั้ง”
ยิ่งกว่านั้น จำเป็นต้องนำเอาบทเพลงอันเหมือนกับ “คำมั่น”
นั่นก็คือ เราจะทำตาม “สัญญา” ขอ “เวลา” อีกไม่นาน แล้วแผ่นดินที่ “งดงาม” จะคืนกลับมา”
หากประเมินผ่านสโลแกนที่พรรคพลังประชารัฐงัดออกมาใช้โฆษณา หาเสียงก่อนการเลือกตั้งเมื่อเดือนมีนาคม 2562 ที่ว่า หากต้องการ “ความสงบ” ต้องจบลงที่ “ลุงตู่”
จำเป็นต้องถามว่า เวลา 5 ปีหลังรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 เท่ากับยังไม่สงบกระนั้นหรือ
ขณะเดียวกัน สภาพที่เป็นจริงที่ดำรงอยู่ในสังคมไทยภายหลังการเลือกตั้งเมื่อเดือนมีนาคม 2562 ก็ตอกย้ำให้เห็นอย่างเด่นชัดว่าดำเนินมาอย่างไร
เป็นความสงบอย่างที่คนไทยต้องการหรือไม่ มีการปฏิรูปอย่างสมบูรณ์ครบถ้วนอย่างที่เคยเสนอดังกึกก้อง “ปฏิรูปก่อนเลือกตั้ง”
หรือว่า พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา กลับเสนอ “ปัญหา” ใหม่มา
ถามว่า 7 ปีแห่งรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 เป็นผลงานและความสำเร็จหรือไม่ อย่างไร
คำตอบย่อมอยู่ที่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นหลัก
หากถือว่าเป็นความสำเร็จเหตุใดจึงไม่มีการเฉลิมฉลอง หากเห็นว่าเป็นความล้มเหลวอะไรหรือ “รูปธรรม” แห่งความล้มเหลว
คำถามนี้สังคมและประชาชนจะตอบได้อย่างดีเป็นที่สุด
