บทบรรณาธิการ – อยู่กับโควิด
เมื่อประเมินสถานการณ์โรคระบาดโควิด-19 ขณะนี้ ไทยเริ่มมองตามรัฐบาลหลายประเทศว่า โรคนี้จะอยู่ไปอีกนานและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
ฉะนั้นจึงเห็นว่า ล็อกดาวน์เด็ดขาดไม่ใช่ คำตอบและไม่ใช่หนทางยั่งยืน แต่คือการทำให้ประชาชนอยู่กับโรคได้อย่างปลอดภัย
ศบค. หน่วยงานรัฐบาลที่ทำหน้าที่รับมือจึงเสนอว่าต้องปรับมุมมองและยุทธศาสตร์การบริหาร ควบคุมโรคให้สมดุลกับการดำรงชีวิตและทำกิจกรรมทางเศรษฐกิจ
แต่กว่าจะมาถึงบทสรุปนี้ คนไทยเผชิญสถานการณ์ที่ยากลำบากและน่ารันทดมากช่วงที่ระบบสาธารณสุขของโรงพยาบาลแบกรับผู้ป่วยไม่ไหว และเป็นส่วนหนึ่งในยอดผู้เสียชีวิตสะสมเกินหมื่นราย
ถึงขณะนี้เป็นเรื่องชัดเจนว่า สถานการณ์ดังกล่าวมาจากการที่รัฐบาลไม่ได้จัดหาวัคซีนให้ประชาชนฉีดอย่างถ้วนทั่วและทันท่วงทีพอที่ประชาชนจะอยู่กับโควิดได้อย่างปลอดภัย
สิ่งที่จะเกิดขึ้นถัดไปนี้เป็นเรื่องที่น่าวิตก เช่นกันว่า การสร้างความสมดุลในกิจกรรมเศรษฐกิจจะเป็นไปได้เพียงใด หลังจากกิจการระดับกลางและระดับย่อยทยอยล้มระเนระนาดนับตั้งแต่เดือนเมษายนเป็นต้นมา
เรื่องดีที่อาจส่งผลตรงข้ามคือการที่ประเทศ ไทยมีสถานภาพทางการเงินแข็งแกร่ง มีความมั่นคงทางเศรษฐกิจ สัดส่วนหนี้ต่อจีดีพียังไม่ชน เพดาน
ความภาคภูมิใจเหล่านี้อาจทำให้รัฐบาลยกมาเป็นจุดเด่นจนมองไม่เห็นว่ามีประชาชนมากมายเพียงใดที่อยู่อย่างยากลำบาก
ปัจจัยสำคัญยิ่งสำหรับการปรับให้ประชาชนอยู่กับโรคโควิด-19 ต่อไปได้ ระหว่างรอการกระจายวัคซีนให้ครอบคลุมประชากรส่วนมาก คือกลไกการเมือง
เพราะปัจจัยนี้จะต้องเดินหน้าควบคู่ไปกับการแก้โจทย์ต่างๆ ไม่ว่า รัฐจะหารายได้เข้ามาสร้างสมดุลกับรายจ่ายอย่างไร จะปรับเพดานหนี้สาธารณะให้เกินร้อยละ 60 หรือไม่ ฯลฯ ล้วนเป็นเรื่องที่ต้องสื่อสารรับฟังประชาชนให้ชัดเจนทั้งสิ้น
จากที่รัฐบาลใช้กฎหมายควบคุมโรคระบาดมาควบคุมการชุมนุมทางการเมือง และเกิดความรุนแรงมาเป็นระยะ
ถึงเวลาต้องคิดได้แล้วว่าจะอยู่กับ โควิดให้สมดุลกับประชาธิปไตยอย่างไร