FootNote:ความเลวร้าย กรณี “กำนันนก” ฉายชัด ถึง “โครงสร้าง” สังคม
กรณีของ “สารวัตร ศิว กำนันนก” ฉายชัดอย่างยิ่งว่ากำลังเป็นกรณีที่เริ่มยากต่อการควบคุมจัดการ
ยิ่ง “ความจริง” มีการค้นพบเพียงใด ยิ่งจะ” บานปลาย”
ถามว่ามีความพยายามในการ “บงการ” เพื่อ “ควบคุม” และ “จัดการ” เพื่อกำหนด “ทิศทาง” ของ “กรณี” ให้เป็นไปตาม “เป้าหมาย” ที่กำหนดไว้หรือไม่
ตอบได้เลยจากการปรากฏขึ้นของแต่ “สภาพการณ์” ว่ามีความพยายาม และมีความพยายามจะขยายผลเพื่อกอบโกยประโยชน์จาก “วิกฤต” ครั้งนี้ให้ได้มากที่สุด
ไม่ว่าในส่วนของ “ผู้ก่อเหตุ” ไม่ว่าในส่วนของ “ผู้สมคบคิด” ในหลายระดับ ทั้งระดับ “พื้นที่” ทั้งระดับ “ภูมิภาค” และที่สำคัญคือแต่ละกลุ่มอำนาจในทาง “การเมือง”
แต่ความน่าสนใจเป็นอย่างมากก็คือ ในท่ามกลางการขยับเพื่อสำแดงความพยายามอย่างเต็มกำลังและความสามารถของแต่ละขุมแห่งอำนาจสภาพกลับยากต่อการควบคุม
ทั้งหมดนี้จึงสะท้อนให้เห็นว่า “ตะกอน” แห่งความขัดแย้งในเชิงอำนาจที่มีอยู่ในสังคมฝังลึกและแหลมคม
ปม “ขัดแย้ง” ต่างหากคือตัว “ขับเคลื่อน” ต่อ “สภาพการณ์”
อาจเป็นเพราะตัวการคือ “กำนัน” ถูกตัดทอน โดยกระบวนการจับกุมอย่างฉับพลันทันใด ทำให้ความพยายามในการเคลียร์และ ทำลายหลักฐานเกิดขึ้น แต่ไม่ได้ผลร้อยละร้อย
การตามไปยังหลักฐานในเชิง “ประจักษ์” จึงมีความสำคัญและเมื่อได้มาทุกอย่างก็กลายเป็นปัจจัยกำหนด
ความอุกอาจ ย่ามใจของ “ผู้ก่อเหตุ” นั้นเองได้กลายเป็นต้นตอสะท้อนความเลวร้ายทั้งหมดออกมา เนื่องจากเสพครองอำนาจอันไม่ชอบอย่างยาวนาน
ที่กลายเป็น “เครื่องประจาน” อย่างชัดเจนก็คือจำนวนผู้อยู่ในเหตุการณ์ซึ่งเป็น “นายตำรวจ” มากกว่า 20 คน ท่ามกลางกัมปนาทแห่งเสียงปืน
เมื่อปืนที่ใช้ยิงถูกค้นพบ เมื่อหลักฐานจากการบันทึกปรากฏขึ้น ทุกอย่างก็กลายเป็นคำตอบจากจุดแห่งความเป็นปฐมภูมิ
ปมเงื่อนอยู่ที่กรณีที่เกิดขึ้นแล้วจากการก่ออาชญากรรมสังหาร ตำรวจจะได้รับการขยายผลอย่างไร ทั้งในเชิงคดีความ ทั้งในเชิงรากฐานแห่งการกระทำซึ่งเป็นแรงจูงใจ
สัมพันธ์ทั้งอาชญากรรม เศรษฐกิจ การเมืองอย่างไร
การดำรงอยู่ของ “ผู้กว้างขวาง” และ “ทรงอิทธิพล” ในกระสวนแบบ “กำนันนก” จึงมิได้เป็นการดำรงอยู่อย่างธรรมดา หากแต่สะท้อนถึง “โครงสร้าง” ในทางสังคม
เนื่องแต่เศรษฐกิจ การเมือง และวัฒนธรรมแห่ง อำนาจ”
