FootNote : บทเรียน สื่อสาร ที่ผิดพลาด กรณี ตำรวจไทย ตำรวจจีน
ปรากฏการณ์แห่ง “ข้อเสนอ” ว่าด้วยการจะนำตำรวจจีนเข้ามาลาด ตระเวนร่วมกับตำรวจไทย เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับนักท่องเที่ยวจีนในเมืองท่องเที่ยวหลัก ถือว่าแปลกอย่างยิ่งอยู่แล้ว
คำถามก็คือ อะไรคือรากฐานที่มาแห่ง “ความคิด” อะไรคือองค์ประกอบที่สร้างความมั่นใจในการแถลง
คำถามนี้ผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยยอมรับว่าเกิดจากการสื่อสารที่ผิดพลาด เท่ากับเป็นการยอมรับว่าเป็นความผิดพลาดของตนเอง
แต่รายละเอียดหลายประการที่จำเป็นต้องพิจารณา ประการ 1 อยู่ที่การมีเจ้าหน้าที่ตำรวจระดับสูง 2 คนยืนแถลงอยู่ด้วยกัน ประการ 1 ยังเป็น “แผนงาน” ที่มากด้วยความหนักแน่น
นั่นก็คือ แผนงานที่ผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยและเจ้าหน้าที่ระดับสูงจากกองบัญชาการตำรวจตรวจคนเข้าเมืองจะไปเจรจารายละเอียดกับตัวแทนของรัฐบาลจีนในไทย
รายละเอียดและคำยืนยันประการหลังนี้เองกลายเป็นข่าวพาดหัวด้วยความมั่นใจเป็นอย่างสูงจากสื่ออย่างเป็นทางการของจีนในเวลาต่อมาและทำให้ข่าวแพร่ไปทั่วโลก ทุกรายละเอียดจำเป็นต้องมีการนำมาศึกษาอย่างรอบคอบ
พลันที่มีเสียงแย้งอย่างแข็งขันมาจาก พล.ต.อ.ต่อศักดิ์ สุขวิมล ในฐานะผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ สังคมเริ่มมองคำแถลงของผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยด้วยสายตาแปลก ๆ
ความหมายมิได้อยู่ที่รายงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจระดับสูงที่ยืนแถลงร่วมกับผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยอย่างเดียว
หากที่สำคัญยังสะท้อน “หลักการ” และ “ความเป็นจริง”
ความเป็นจริงก็คือ เป็นไปไม่ได้เลยที่ข้อเสนอในลักษณะเช่นนี้มิได้มีการปรึกษาหารือร่วมกันอย่างจริงจังและได้รับความเห็นชอบจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
เนื่องจากตัวหลักในปฏิบัติการ “ร่วม” มีตำรวจไทยกับตำรวจจีนเป็นองค์ประกอบหลัก นี่ย่อมเป็น “หลักการ” ที่ผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยน่าจะสำเหนียกตั้งแต่ต้น
นี่มิได้เป็นเรื่อง “ท่องเที่ยว” อย่างทั่วไปหากแต่เป็นระหว่างรัฐ
บทเรียนอันเนื่องแต่การสื่อสารที่ผิดพลาดมีความสำคัญอย่างยิ่งยวดอยู่แล้ว แต่ที่จำเป็นต้องมีการสรุปยังอยู่ที่ว่ามูลฐานอันแท้จริง แห่งความผิดพลาดเกิดขึ้นได้อย่างไร
แม้จะเริ่มด้วย “ความปรารถนาดี” แต่นี่เป็นเรื่อง “อธิปไตย”
เหตุใดกระทรวงการต่างประเทศจึงไม่มีบทบาท เหตุใดจึงเป็นเรื่องที่เริ่มต้นและดำเนินการโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยโดยกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาก็มิได้ระแคะระคาย
ในเมื่อเป็น “ความผิดพลาด” ในลักษณะสำเร็จไปแล้ว ย่อมมีความจำเป็นที่จะต้องศึกษาและสรุปเป็นบทเรียน
