FootNote:การต่อสู้ เพื่อไทย ก้าวไกล การต่อสู้ ในเชิง “นโยบาย”
ยังไม่ทันที่ “มหกรรมนโยบาย” จากพรรคก้าวไกลจะเดินทางมาถึง พรรคเพื่อไทยตัดสินใจเดินหน้า “10 เดือนที่เพื่อไทยไม่รอ เราจะทำต่อให้เต็ม 10”
เปิดพรรคเพื่อไทยประกาศความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมในวันที่ 3 พฤษภาคม
ตัดหน้า “มหกรรมนโยบาย” ที่จะมาในวันที่ 19 พฤษภาคม
เพียงเห็นวลีที่ว่า “10 เดือนที่เพื่อไทยไม่รอ” จากปาก นายสรวงศ์ เทียนทอง ก็รู้อยู่แล้วว่าเป้าหมายในการอรรถาธิบายที่ “เราจะทำต่อให้เต็ม 10” อยู่ที่พรรคการเมืองใด
เด่นชัดอย่างยิ่งว่าพรรคเพื่อไทยจะประกาศความพร้อมในการเข้าสู่สนามเลือกตั้ง “ท้องถิ่น” อย่างเต็มรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นนายกอบจ. ไม่ว่าจะเป็นนายกเทศมนตรี ไม่ว่าจะเป็นนายกอบต.
เหมือนกับจะเป็นการเดินไปบนเส้นทางที่พรรคก้าวไกลได้ประกาศตั้งแต่เมื่อปลายปี 2566 ทั้งๆที่แท้จริงแล้ว นี่ย่อมเป็นเส้น ทางเดิมที่พรรคเพื่อไทยเล่นอยู่แล้วเพียงแต่มิได้ประกาศ
เด่นชัดอย่างยิ่งว่านี่คือการปะทะกันในเชิง “นโยบาย” ระหว่างพรรคเพื่อไทยกับพรรคก้าวไกล
พรรคเพื่อไทยเดินบนทางที่เชี่ยวชาญตั้งแต่ยุค “ไทยรักไทย”
มองในด้านผลึกแห่งประสบการณ์ หากเริ่มจากพรรคไทยรักไทย ผ่านพรรคพลังประชาชน ต่อเนื่องมายังพรรคเพื่อไทย นี่คือมรดกในทางการเมืองจากสมองก้อนโตของ “ทักษิณ ชินวัตร”
นี่คืออาวุธอย่างสำคัญทำให้พรรคไทยรักไทยกำชัยเหนือพรรคประชาธิปัตย์ในเดือนมกราคม 2544
เป็นชัยชนะอย่างต่อเนื่องแม้กระทั่งเดือนมีนาคม 2562
มีเพียงครั้งเดียวเท่านั้นคือการเลือกตั้งในเดือนพฤษภาคม 2566 ที่พรรคเพื่อไทยตกเป็นรองพรรคก้าวไกล และกลายเป็นรอยแค้นฝังลึก
น่าสังเกตว่าชัยชนะที่พรรคก้าวไกลสะสมมาตั้งแต่การเลือกตั้งเมื่อเดือนมีนาคม 2562 เป็นการสะสมจากการนำเอาแนว ทาง “นโยบาย” อันเป็นกลยุทธ์ของพรรคไทยรักไทยเมื่อปี 2544
เมื่อพรรคก้าวไกลมี “มหกรรมนโยบาย” กังวานแห่ง “10 เดือนที่เพื่อไทยไม่รอ เราจะทำกันให้เต็ม 10”
เมื่อจุดแข็งของพรรคเพื่อไทยอันสืบทอดจากพรรคไทยรักไทยคือ “นโยบาย” จึงต้องปะทะกับ “นโยบาย” ของพรรคก้าวไกล
นี่ย่อมดำเนินไปในกระบวนท่า “ยืมหอก สนองคืน” ชัดเจน
เพียงแต่ ณ วันนี้ พรรคเพื่อไทย ยืนระยะอยู่บนสถานะแห่งการเป็น “รัฐบาล” ขณะที่พรรคก้าวไกล ยืนระยะอยู่บนสถานะแห่งการเป็น “ฝ่ายค้าน”
การต่อสู้ในเชิง “นโยบาย” ไม่ว่าจะมองจากด้านของพรรคเพื่อไทย ไม่ว่าจะมองจากด้านของพรรคก้าวไกล ล้วนเข้มข้นแหลมคม
