หมอเปรม ถามอีอีซีเติบโตแล้ว ประชาชนอยู่ดีขึ้นจริงหรือไม่ ทวงความรับผิดชอบขยะ-กากอุตสาหกรรม จี้เปิดข้อมูลมลพิษ-จัดสรรน้ำ แนะ 5 แนวทางพัฒนาเศรษฐกิจควบคู่คุณภาพชีวิต

เมื่อวันที่ 17 พ.ย.2569 ที่รัฐสภา ในการประชุมวุฒิสภา ที่มีพล.อ.เกรียงไกร ศรีรักษ์ รองประธานวุฒิสภาคนที่ 1 เป็นประธานการประชุม วาระพิจารณารายงานประจำปี 2567 และรายงานประจำปี 2568 ของสำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (สกพอ.)

นพ.เปรมศักดิ์ เพียยุระ สว. อภิปรายว่า หลังรับฟังคำชี้แจงของนายจุฬา สุขมานพ เลขาธิการ สกพอ. ตนต้องการสอบถามความคืบหน้าโครงการโรงพยาบาลปลวกแดง 2 ว่า ปัญหาและข้อขัดแย้งที่มีมาแต่เดิมได้รับการคลี่คลายแล้วหรือไม่ และจะเปิดให้บริการประชาชนได้เมื่อใด เนื่องจากเป็นโครงสร้างพื้นฐานด้านสาธารณสุขที่คนในพื้นที่รอคอย

ประชาชนจำนวนมากที่ย้ายเข้าไปทำงานในพื้นที่อุตสาหกรรมเป็นแรงงานจากภาคอีสาน ต่างหวังสร้างรายได้เพื่อนำกลับไปพัฒนาชีวิตและครอบครัวที่บ้านเกิด แต่การเติบโตของอุตสาหกรรมมีต้นทุนที่ต้องคำนึงถึง ทั้งความเจ็บป่วยและปัญหาสุขภาพ จึงต้องมีโรงพยาบาลที่พร้อมรองรับอย่างเพียงพอ

นพ.เปรมศักดิ์ กล่าวต่อว่า ในช่วงปี 2566–2567 ที่ตนไปทำงานในพื้นที่บ่อวิน ปัญหาเกี่ยวกับโครงการโรงพยาบาลดังกล่าวยังค้างคาอยู่ จึงต้องการคำตอบว่า สกพอ. ได้เข้าไปช่วยคลี่คลายอุปสรรคจนสามารถเดินหน้าดำเนินการได้มากน้อยเพียงใด

สำหรับผลกระทบด้านสุขภาพ ขอตั้งข้อสังเกตว่า แม้มีกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องอยู่หลายฉบับ แต่ยังมีปัญหาการละเมิด จึงขอให้ชี้แจงแนวทางจัดการขยะ กากอุตสาหกรรม และมลพิษที่อาจกระทบต่อประชาชน โดยเฉพาะความกังวลเรื่องโรคมะเร็งและผลกระทบจากสารเคมีต่อเด็ก เพราะประชาชนที่นั่นเขาไม่ต้องการจะเป็นหมู่บ้านแห่งโรคมะเร็ง

“การขับเคลื่อนอีอีซีให้ความสำคัญกับความเสี่ยงด้านสุขภาพมากเพียงใด หรือมุ่งนำเสนอเพียงตัวเลขความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ผมเห็นด้วยกับการเติบโตของอีอีซี แต่ต้องตอบให้ได้ว่า คนไทยและประชาชนในพื้นที่ได้รับโอกาสอย่างแท้จริงหรือไม่ ทั้งการมีงานทำ รายได้ และการพัฒนาอาชีพ ผมกังวลต่อการแข่งขันจากทุนต่างชาติ โดยเฉพาะทุนจีน ว่าจะกระทบโอกาสประกอบอาชีพของคนไทย ทางรัฐบาลมีมาตรการดูแลเรื่องนี้เพียงใด” นพ.เปรมศักดิ์ กล่าว

นพ.เปรมศักดิ์ กล่าวต่อว่า พื้นที่อีอีซีมีทั้งชุมชนเกษตรกรรมและชุมชนชายฝั่งที่ประกอบอาชีพประมงมาแต่ดั้งเดิม การพัฒนาจึงต้องคำนึงถึงอนาคตของอาชีพเหล่านี้ด้วย รวมถึงต้องเปิดโอกาสให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วม ตั้งแต่ขั้นตอนกำหนดโครงการ รับรู้ผลกระทบ และร่วมพิจารณาทางเลือกที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของตนเอง

โดยขอยกกรณีขยะและเศษโฟมทะลักเข้าบ้านเรือนในพื้นที่ตำบลบ่อวิน อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี ซึ่งเป็นตัวอย่างที่สะท้อนคำถามต่อการเตรียมมาตรการป้องกันและการกำกับดูแลกิจการใกล้ชุมชน แม้ไม่อาจป้องกันปัญหาได้ทุกจุด แต่เมื่อประชาชนได้รับผลกระทบ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องแสดงให้เห็นว่าได้เข้าไปแก้ไขอย่างไร

นพ.เปรมศักดิ์ กล่าวต่อว่า ส่วนโครงการพัฒนาท่าเรือแหลมฉบัง ระยะที่ 3 ซึ่งมีการจ่ายเงินชดเชยเยียวยากลุ่มประมงและผู้เพาะเลี้ยงหอย 380 ราย วงเงินประมาณ 202 ล้านบาทนั้น หลังจ่ายเงินแล้วได้ติดตามหรือไม่ว่า ผู้ได้รับผลกระทบสามารถฟื้นฟูอาชีพและกลับมามีรายได้ที่มั่นคงต่อเนื่องแล้วหรือยัง การเยียวยาจึงไม่ควรถือว่าสิ้นสุดเพียงการจ่ายเงิน แต่ต้องตอบให้ได้ว่าชีวิตและอาชีพของประชาชนได้รับการฟื้นฟูจริงหรือไม่

นพ.เปรมศักดิ์ กล่าวอีกว่า ตนมีความกังวลการบริหารจัดการน้ำ เช่นโครงการอ่างเก็บน้ำคลองวังโตนด จังหวัดจันทบุรี ซึ่งมีประชาชนคัดค้านและเดินทางมาร่วมชุมนุมบริเวณทำเนียบรัฐบาล กับกลุ่มที่นำโดยกำนันมะโน เครือแก้ว

ขอสอบถามว่า การพัฒนาแหล่งน้ำเพื่อรองรับอีอีซีได้เตรียมรับมือผลกระทบต่อชาวไร่ชาวสวนไว้อย่างไร หากเกิดภาวะน้ำไม่เพียงพอ จะจัดสรรให้ประชาชนและภาคเกษตรก่อน หรือให้ภาคอุตสาหกรรมก่อน และใครจะรับผิดชอบหากเกษตรกรได้รับความเสียหาย จึงเสนอให้เปิดเผยข้อมูลและหลักเกณฑ์การจัดสรรน้ำอย่างชัดเจน ควบคู่กับการคุ้มครองระบบนิเวศในพื้นที่

นพ.เปรมศักดิ์ กล่าวว่า สำหรับข้อเสนอขยายพื้นที่อีอีซีไปยังจังหวัดปราจีนบุรีนั้น อีอีซีครอบคลุมจังหวัดฉะเชิงเทรา ชลบุรี และระยอง ส่วนการขยายไปยังพื้นที่ใหม่ต้องรับฟังข้อกังวลของประชาชนอย่างจริงจัง โดยเฉพาะปราจีนบุรีซึ่งมีผู้ร่วมลงชื่อคัดค้าน 11,207 รายชื่อแล้ว

หากการขยายพื้นที่จะทำให้ประชาชนมีชีวิตที่ดีขึ้น เหตุใดจึงมีผู้คัดค้านจำนวนมาก จึงขอให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องตอบข้อกังวลเรื่องมลพิษ ที่ดินทำกิน ความชัดเจนของข้อมูล และกระบวนการมีส่วนร่วมให้กระจ่างขอเรียกร้องให้รับฟังเสียงประชาชนก่อนตัดสินใจ เพื่อป้องกันไม่ให้ปัญหาลุกลาม

นพ.เปรมศักดิ์ กล่าวอีกว่า ตนขอเสนอแนวทางให้อีอีซีเติบโตไปพร้อมกับประชาชน 5 ข้อ ได้แก่ 1.เปิดเผยข้อมูลมลพิษ ระบุจุดเสี่ยง ผู้รับผิดชอบ และกรอบเวลาแก้ไขให้ประชาชนตรวจสอบได้ 2.ประเมินผลกระทบสะสมอย่างรอบด้าน ทั้งน้ำ อากาศ ขยะ และสุขภาพ โดยพิจารณาความเชื่อมโยงของปัญหาร่วมกัน

3.ให้ประชาชนมีส่วนร่วมตัดสินใจ เปิดเผยผลการศึกษาและทางเลือกในการพัฒนาอย่างครบถ้วน 4.ให้ผู้ก่อมลพิษรับผิดชอบ ทั้งการฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมและเยียวยาผู้เสียหายอย่างทันท่วงที และ 5.วัดความสำเร็จด้วยคุณภาพชีวิต ทั้งสุขภาพ รายได้ที่มั่นคง ความปลอดภัยของน้ำและอากาศ รวมถึงการแก้ไขข้อร้องเรียนของประชาชน

นพ.เปรมศักดิ์ กล่าวอีกว่า การพัฒนาที่ดีต้องทำให้พื้นที่น่าอยู่และประชาชนมีชีวิตที่ดีขึ้น จึงขอให้เลขาธิการคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกและคณะ นำข้อห่วงใยเหล่านี้ไปดำเนินการ เพื่อให้ผู้คนมีความสุขในการใช้ชีวิตอยู่ในภูมิลำเนาของตนเอง

ติดตามข่าวสด

ข่าวเด่นประจำวัน