ม็อบมีเส้น?
ใบตองแห้ง
“ม็อบไม่เอาถ่าน” บังอาจชุมนุมต้านโรงไฟฟ้าถ่านหิน 5 แกนนำถูกจับเข้าค่ายทหารฐานขัดคำสั่ง คสช. แต่คืนเดียวเรื่องโอละพ่อ รัฐบาลกลับลำ ไม่เพียงปล่อยตัวซ้ำให้ศึกษาผลกระทบใหม่ ใช้เวลาอีก 2 ปี
แหม่ ว่าจะร่วมลงชื่อใน Change.org ติดแฮชแท็ก #ปล่อยหม่อมโจ้ สถานการณ์ก็พลิกผัน กลายเป็นละคร โรแมนติกตบจูบ จบปุบปับจนคนดูอ้าปากค้าง นี่มันอัลไลกัน
นี่ถ้าเป็นจ่านิว ประชาธิปไตยใหม่ (ซึ่งก็ไม่เอาถ่าน) ถูกจับไปคงต้องเรี่ยไรเงินประกัน แค่ขึ้นรถไฟยังโดนทั้งขัดคำสั่ง คสช. ม.116 เป็นภัยความมั่นคง สงสัยจังว่าต่างตรงไหน เพราะอะไร เพราะประเด็นที่คัดค้าน? เพราะฐานมวลชนกว้างขวางกว่า? หรือเพราะหน้าคน?
อ้าว ก็ชาวบ้านสงสัยจริงๆ นะ แม้ว่าคนคัดค้าน โรงไฟฟ้าถ่านหินมีกว้างขวาง ทุกข้างทุกสี แต่แกนนำที่ออกหน้า ก็คุ้นๆว่าเป่านกหวีดมาทั้งนั้น สื่อบางสำนักยังรายงานข่าว เด็กน้อยจากเกาะลันตาสะอื้นไห้ “รัฐบาลทรยศ” คนใต้อุตส่าห์มาชัตดาวน์กรุงเทพฯ เป็นล้าน ไม่เอาเลือกตั้งจนเกิดรัฐประหาร
พูดภาษาบ้านๆ ก็คือ “ม็อบมีเส้น” หรือเปล่า แม้ไม่ถึงขั้นอภิสิทธิ์ชน เพราะโดนจับเหมือนกัน แกนนำอย่างประสิทธิ์ชัย หนูนวล ก็คร่ำครวญมาตลอดว่าถูกอำนาจคุกคาม แต่พอถึงจุดคับขัน ผู้มีอำนาจยังเห็นแก่คุณูปการในอดีต? หรือยังมีผู้สนับสนุนยังมีเครือข่ายอุปถัมภ์ที่สามารถเจรจาต้าอ้วยกับรัฐบาล จนเปลี่ยนจาก “ไม่มีไฟฟ้าใช้แล้วอย่าบ่น” มายอมไม่มีไฟฟ้าใช้อีก 2 ปี
ดูคนที่เรียงหน้าออกมาค้านถ่านหินสิครับ อภิสิทธิ์ กรณ์ รสนา (ขู่อีกต่างหาก อย่าเปลี่ยนประชาชนที่คัดค้านถ่านหินมาคัดค้านรัฐบาล คสช.) คนเหล่านี้น่าจะมีน้ำหนักกว่านักวิชาการประชาธิปไตยที่ไปร่วมลงชื่อ (ไม่เห็นมีน้ำยาอะไร)
แถมพอกลัวว่ารัฐบาลจะไม่ทำตามสัญญา ยังกล้าๆ เรียกร้อง “น้องแดง” แม่ทัพภาคที่ 1 “อย่าทำให้ประชาชนผิดหวัง” โห ถ้าไม่ใช่พวกเดียวกันคงโดนข้อหาฉกรรจ์
พูดเรื่องนี้อาจโดนด่า ข้อหาทำลายแนวร่วม ไม่สงวนจุดต่าง โรงไฟฟ้าถ่านหินอุตส่าห์เป็นประเด็นที่ภาคประชาชนทุกสีปรองดองกันได้ จะมากระแนะกระแหนไปไย
แต่มันน่าศึกษาไง เผื่อมีประเด็นต้องเรียกร้องต่อไป สมมติเช่น ภาคประชาชนจะเรียกร้องให้ยกเลิกระเบิดแก่งแม่น้ำโขง ถ้าสรุปว่า “ม็อบมีเส้น” เรียกร้องได้ผล จะได้อัญเชิญภาคประชาชน กปปส.มาเป็นแกนนำ ส่วนไอ้พวกเรียกร้องประชาธิปไตย ไม่เอารัฐประหาร ไปห่างๆ เข้าแก๊งไหนพากันติดคุกหมด
อ้าว ไม่เชื่อก็ดูอย่าง ไผ่ ดาวดิน ช่วยชาวบ้านคัดค้านเหมืองทองมาตั้งแต่รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ไม่เกี่ยวกับสีไหนเลย ดันถือหลักการ “รัฐประหารปิดกั้นสิทธิเสรีภาพ” ชู 3 นิ้วคัดค้านลุงตู่ จนคนชั้นกลางชาวกรุงเชื่อว่ารับเงินอีปู
แล้วก็พาตัวเองเข้าปิ้ง โดนทั้งฝ่าฝืนคำสั่ง คสช. ม.116 ภัยความมั่นคง ผิด พ.ร.บ.ประชามติ เพราะแจกเอกสารรณรงค์ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ ล่าสุดยังโดน 112 เพราะแชร์บทความ BBC โดยไม่ได้ประกัน คาดว่าคงติดคุกอีกนาน เพราะ 112 สู้คดีกว่าจะครบ 3 ศาลก็ 5-6 ปี จำเลยส่วนใหญ่จึงยอมรับสารภาพ ได้ลดโทษ คดีถึงที่สุดยังมีโอกาสถวายฎีกา
ขณะที่เรื่องเหมืองทอง ปรากฏว่า ผู้หลักผู้ใหญ่ในภาคประชาชนที่ร่วมมือรัฐประหาร มีความสัมพันธ์อันดีกับ คสช. ก็สามารถโน้มน้าวจูงใจลุงตู่ให้ออก ม.44 ยกเลิกเหมืองทอง เป็นที่แซ่ซ้องของ NGO ไทย
เห็นไหม ภาคประชาชนไทยไม่เหมือนใครในโลก เกาหลีเหนือไม่มีอย่างนี้นะ
ถ้าสรุปบทเรียนเช่นนี้ ทำดีกับอำนาจเข้าไว้ ภาคประชาชนไทย 4.0 ก็ควรเดินหน้าไป เข้าร่วมปฏิรูปประเทศ ลดความเหลื่อมล้ำ ตามแนวทางประชารัฐ ฉบับคุณพ่อหมอประเวศ ที่เสนอบัญญัติ 10 ประการ ท่องคาถากระจายอำนาจ แต่ปรองดองกับรัฐความมั่นคง ป้องกันรัฐประหารในอนาคต โดยประชาชนต้องทำตัวดีๆ พับเพียบเรียบร้อย อย่ายั่วยุ อย่าวิจารณ์ให้เขาโกรธ แล้วจะทำงานยาก ประชาธิปไตยไม่ใช่แค่เลือกตั้ง มาลดเหลื่อมล้ำโดยไม่ต้องสนใจสิทธิเสรีภาพกันดีกว่า
ก็แล้วแต่ใครจะมอง ใน 2 แนวทาง การคัดค้านโรงไฟฟ้าถ่านหิน สำเร็จได้เพราะ “ม็อบมีเส้น” หรือเป็นเพราะมี ผู้ร่วมคัดค้านอย่างกว้างขวางไม่เลือกข้างเลือกฝ่าย แม้ประเด็นหลังอาจถูกบดบัง เพราะความเป็นคนกันเองพูดง่าย แต่ก็ลองดูสิครับ ว่ากรณีอื่นๆ จะเป็นอย่างนี้ไหม
ไม่ต้องสนใจพวกเรียกร้องเสรีภาพประชาธิปไตยก็ได้ พิสูจน์ดูก็รู้เอง
