เมื่อวันที่ 7 ก.ค. ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยว่า พ.ร.บ.การชุมนุมสาธารณะ พ.ศ.2558 มาตรา 4 บทนิยามคำว่า “การชุมนมสาธารณะ” มาตรา 10 มาตรา 14 และมาตรา 28 ไม่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 26 มาตรา 34 และมาตรา 44 ที่กำหนดเกี่ยวกับการตรากฎหมาย ซึ่งเป็นการจำกัดสิทธิเสรีภาพบุคคลจะกระทำมิได้ และบุคคลย่อมมีเสรีภาพในการพูด แสดงความคิดเห็น การเขียน รวมถึงการชุมนุมโดยสงบปราศจากอาวุธ สามารถกระทำได้
การวินิจฉัยคำร้องดังกล่าวมาจากการที่ศาลจังหวัดตะกั่วป่า ศาลจังหวัดนครพนม ศาลแขวงเชียงราย ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ ส่งคำโต้แย้งของจำเลยรวม 4 คำร้อง ขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 212 ว่าบทบัญญัติมาตราเหล่านี้ของ พ.ร.บ.การชุมนุมสาธารณะพ.ศ.2558 ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 26 มาตรา 34 และมาตรา 44 หรือไม่
อย่างไรก็ตาม พ.ร.บ.การชุมนุมสาธารณะ พ.ศ.2558 มาตรา 4 กำหนดนิยามคำว่า การชุมนุมสาธารณะ หมายความว่าการชุมนุมของบุคคลในที่สาธารณะ เพื่อเรียกร้อง สนับสนุน คัดค้าน หรือแสดงความคิดเห็นในเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยแสดงออกต่อประชาชนทั่วไป และบุคคลอื่นสามารถร่วมการชุมนุมได้ ไม่ว่าการชุมนุมนั้นจะมีการเดินขบวนหรือเคลื่อนย้ายด้วยหรือไม่
มาตรา 10 กำหนดว่า ผู้ใดประสงค์จะจัดการชุมนุมสาธารณะให้แจ้งการชุมนุมต่อผู้รับแจ้งก่อนเริ่มการชุมนุมไม่น้อยกว่า 24 ชั่วโมง ให้ถือว่าผู้เชิญชวนหรือนัดให้ผู้อื่นมาร่วมชุมนุมในวัน เวลา และสถานที่ที่กำหนดไม่ว่าจะด้วยวิธีการใด ๆ รวมทั้งผู้ขออนุญาตใช้สถานที่หรือเครื่องขยายเสียงหรือขอให้ทางราชการอำนวยความสะดวกในการชุมนุมเป็นผู้ประสงค์จะจัดการชุมนุมสาธารณะตามวรรคหนึ่ง การแจ้งการชุมนุมสาธารณะต้องระบุวัตถุประสงค์ และวัน ระยะเวลา และสถานที่ชุมนุมสาธารณะตามวิธีการที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด ซึ่งต้องเป็นวิธีที่สะดวกแก่ผู้แจ้ง และต้องให้แจ้งผ่านระบบเทคโนโลยีสารสนเทศได้ด้วย
มาตรา 14 กำหนดว่า การชุมนุมสาธารณะที่ไม่เป็นไปตามาตรา 6 หรือไม่แจ้งการชุมนุมตามมาตรา 10 หรือที่ผู้แจ้งไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้รับแจ้งหรือที่ผู้รับแจ้งมีคำสั่งห้ามการชุมนุมตามมาตรา 11 หรือที่จัดขึ้นหลังจากที่ผู้ยื่นคำขอได้รับหนังสือแจ้งว่าไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะผ่อนผันกำหนดเวลาตามมาตรา 12 ให้ถือว่าเป็นการชุมนุมสาธารณะที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
มาตรา 28 กำหนดว่า ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 10 มาตรา 12 มาตรา 17 และมาตรา 18 ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 10,000 บาท
สำหรับจำเลยที่ยื่นคำร้องดังกล่าว เป็นจำเลยในคดี “วิ่งไล่ลุง” ข้อหา เป็นผู้จัดให้มีการชุมนุมสาธารณะโดยไม่แจ้งการชุมนุมอันเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.การชุมนุมสาธารณะ พ.ศ.2558 มาตรา 4, 10, 14, 28
