ลิณธิภรณ์ สวน วิโรจน์ เลิกเล่นเกมดิสเครดิตรัฐบาล ประหลาดใจไม่ตัดงบซื้อเรือฟริเกต

ลิณธิภรณ์ สวน วิโรจน์ เลิกเล่นเกมดิสเครดิตรัฐบาล ประหลาดใจไม่ตัดงบซื้อเรือฟริเกต ขัดหลักการก้าวไกล แซะกลับฝ่ายค้านสร้างสรรค์เป็นแบบนี้นี่เอง

เมื่อวันที่ 12 มี.ค.67 น.ส.ลิณธิภรณ์ วริณวัชรโรจน์ สส.บัญชีรายชื่อ รองเลขาธิการพรรคเพื่อไทย (พท.) กล่าวกรณีนายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร สส.บัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล (ก.ก.) ในฐานะ กรรมาธิการการทหาร สภาผู้แทนราษฎร แสดงความเห็นคัดค้านการตัดงบประมาณจัดซื้อเรือฟริเกตวงเงิน 1.7 หมื่นล้าน และกล่าวหาว่ารัฐบาลจะนำงบประมาณส่วนนี้ตีเช็คเปล่าให้นายกฯ ว่า

รู้สึกประหลาดใจกับท่าทีนายวิโรจน์ และพรรคก้าวไกลที่เปลี่ยนไปต่อการจัดสรรงบประมาณด้านการจัดซื้ออาวุธของกองทัพ การกล่าวอ้างว่าการจัดซื้อเรือฟริเกตวงเงิน 1.7 หมื่นล้าน จะทำให้เกิดการจ้างงานมูลค่าหลักพันล้านบาท เกิดการเรียนรู้ทางวิศวกรรมการต่อเรือ และจะลดต้นทุนในการบำรุงรักษาในระยะยาว เป็นเพียงคำโฆษณาเลื่อนลอยไร้น้ำหนัก

เพราะข้อเท็จจริงที่ปรากฏ กองทัพเรือยังมิได้จัดทำ TOR เป็นเพียงเงื่อนไขที่กองทัพเรือจะเสนอต่อประเทศที่ยอมรับเงื่อนไขในการต่อเรือ และจ้างงานในประเทศไทยเท่านั้น ซึ่งยังไม่มีการระบุชัดเจน การที่คณะกรรมาธิการงบประมาณฯ ไม่อนุมัติงบเรื่องเรือฟริเกตจึงเป็นสิ่งที่ถูกต้อง เพราะเมื่ออนุมัติจะมีผลผูกพันทันที 5 ปี และมีมูลค่ากว่า 17,000 ล้านบาททันที

“คำพูดของนายวิโรจน์จึงเป็นเพียงคำโฆษณาเลื่อนลอยไร้น้ำหนัก เพื่อดิสเครดิตรัฐบาล หาความชอบธรรมกับการไม่ปรับลดงบอาวุธกองทัพ ขัดหลักการพรรคก้าวไกลที่ยึดมั่นมาตลอด แต่ต้องขอขอบคุณนายวิโรจน์ ที่ให้เหตุผลสนับสนุนการซื้อเรือฟริเกต อย่างน้อยๆ ในการพิจารณางบประมาณปี 68 หากเรือฟริเกตถูกนำมาสู่การพิจารณาอีกครั้ง คณะกรรมาธิการงบประมาณจะได้มีข้อมูลรอบคอบรอบด้านมากขึ้น“ น.ส.ลิณธิภรณ์กล่าว

น.ส.ลิณธิภรณ์ กล่าวต่อว่า อยากให้นายวิโรจน์ เข้าใจหน้าที่ของคณะกรรมาธิการงบประมาณ มีหน้าที่ต้องไตร่ตรองงบประมาณแผ่นดินให้คุ้มค่าภาษีประชาชน ซึ่งประกอบด้วยตัวแทนของทุกพรรคการเมือง เป็นการทำหน้าที่ในฐานะฝ่ายนิติบัญญัติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับฝ่ายบริหารแต่อย่างใด การตัดงบที่ไม่ชัดเจนในรายละเอียด จึงไม่ใช่เพื่อรัฐบาล แต่เพื่อพี่น้องประชาชน

ขอฝากถึงพรรคก้าวไกลอย่ามัวแต่เล่นเกมการเมือง โยนความผิดทุกเรื่องให้รัฐบาล และอยากถามกลับถ้าวันนี้ คณะกรรมาธิการงบประมาณปี 67 อนุมัติเรือฟริเกตผ่านโดยขาดความรัดกุม ในอนาคตหากเรือฟริเกตไม่สามารถเกิดการจ้างงาน หรือเกิดการถ่ายโอนทางเทคโนโลยีได้ ใครจะเป็นผู้รับผิดชอบ รัฐบาลใช่หรือไม่ สุดท้ายฝ่ายค้านจะใช้เป็นข้ออ้างโจมตีรัฐบาลอยู่ดี เพิ่งเข้าใจบทบาทฝ่ายค้านสร้างสรรค์เป็นแบบนี้นี่เอง