สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา เสด็จเป็นองค์ประธาน การประกวดผ้าลายพระราชทาน ‘ผ้าลายสิริวชิราภรณ์’ และ งานหัตถกรรม รอบตัดสิน ระดับประเทศ ประจำปี 2567 เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2567 ณ สุราลัยฮอลล์ ชั้น 7 ศูนย์การค้าไอคอนสยาม เขตคลองสาน กรุงเทพฯ ซึ่งเป็นหนึ่งในโครงการตามแนวพระราชดำริ ‘ผ้าไทยใส่ให้สนุก’ ที่จัดขึ้นเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าไทยและงานหัตถกรรมให้มีคุณภาพและเป็นที่ยอมรับในระดับสากล
ซึ่ง กระทรวงมหาดไทย โดย กรมการพัฒนาชุมชน ได้ดำเนินการจัดประกวดผ้าลายพระราชทานและงานหัตถกรรมต่อเนื่องเป็นปีที่ 4 เพื่อสืบสานและต่อยอดงานผ้าไทยและงานหัตถกรรม รวมถึงสร้างขวัญกำลังใจและเชิดชูเกียรติให้กับผู้ที่สืบสานต่อยอดงานผ้าไทยและงานหัตถกรรม
โดยในปีนี้ ได้เปิดโอกาสให้ผู้ผลิตและผู้ประกอบการโอท็อป OTOP ประเภทผ้าและเครื่องแต่งกาย รวมทั้งช่างทอผ้าและงานหัตถกรรม จาก 4 ภูมิภาคทั่วไทย ส่งผลงานเข้าประกวดผ้าลายพระราชทาน ‘ผ้าลายสิริวชิราภรณ์’ และงานหัตถกรรม ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน – 15 สิงหาคม 2567 ซึ่งมีผู้สมัครส่งผลงานเข้าประกวดรวมทั้งสิ้น 8,651 ชิ้นงาน และผลงานที่ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่รอบตัดสินระดับประเทศรวม 78 ผลงาน แบ่งเป็นประเภทผ้า 72 ผืน โดยเป็นผ้า 14 ประเภท ได้แก่ ผ้าเทคนิคผสมเทคนิคพื้นเมือง ผ้าแพรวา ผ้าขิด ผ้าจก/ผ้าตีนจก ผ้าจากกลุ่มชาติพันธุ์ ผ้าเทคนิคสร้างสรรค์ ผ้าปัก ผ้าบาติก/ผ้ามัดย้อม/ผ้าเขียนเทียน ผ้ามัดหมี่ 2 ตะกอ ผ้ามัดหมี่ 3 ตะกอขึ้นไป ผ้ายกเล็ก ผ้ายกใหญ่ และผ้าหมี่ข้อ/หมี่คั่น รวมทั้งยังมีผลงานในประเภทงานหัตถกรรมอีก 6 ชิ้น ที่ได้รับการคัดเลือกเข้าสู่รอบตัดสินอีกด้วย
ในการนี้ นายอนุทิน ชาญวีรกูล รองนายกรัฐมนตรี และ รมว.มหาดไทย ได้เฝ้ารับเสด็จ พร้อมกราบทูลถวายรายงานความโดยสังเขปว่า ข้าราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย ตลอดจนประชาชนชาวไทย มีความปีติยินดีที่ได้ร่วมกันแสดงออกซึ่งความจงรักภักดีและสำนึกในพระกรุณาธิคุณที่ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา ทรงต่อยอดผสมผสานมุมมองด้านแฟชันที่ร่วมสมัย ดังเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2567 ที่พระองค์ได้พระราชทานแบบลายผ้าชื่อ ‘ผ้าลายสิริวชิราภรณ์’ อันเป็นที่ประจักษ์ถึงพระปรีชาสามารถในด้านการออกแบบที่ทันสมัยและยังคงไว้ซึ่งอัตลักษณ์ความเป็นไทย
“สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา ได้พระราชทานพระอนุญาตให้กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย จัดประกวดแข่งขันผ้าลายสิริวชิราภรณ์ และงานหัตถกรรม อันเป็นการเปิดโอกาสให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์ผลงานเพื่อสืบสานผ้าไทย ซึ่งมีผู้สมัครส่งผลงานเข้าประกวดทั้งสิ้น 8,651 ชิ้นงาน โดยมีผลงานเข้ารอบตัดสินระดับประเทศ ประเภทผ้า 72 ผืน และงานหัตถกรรม จำนวน 6 ชิ้น และนับเป็นมิ่งมงคลอย่างยิ่งต่อกิจกรรมการประกวดที่พระองค์เสด็จเป็นองค์ประธานตัดสินการประกวดในครั้งนี้”
นายอนุทิน กล่าวอีกว่า ด้วยสำนึกในพระกรุณาธิคุณที่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา ทรงมีต่อปวงชนชาวไทย ข้าราชการกระทรวงมหาดไทย ตลอดจนปวงชนชาวไทย ขอน้อมนำแนวพระดำริในการสืบสาน รักษา และต่อยอด เพื่ออนุรักษ์ฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาหัตถกรรมไทยให้ดำรงอยู่อย่างยั่งยืนสืบไป
ด้าน น.ส.ไตรศุลี ไตรสรณกุล เลขานุการ รมว.มหาดไทย และโฆษกกระทรวงมหาดไทย เผยว่า ‘ผ้าลายสิริวชิราภรณ์’ เป็นผ้าลายพระราชทานที่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา พระราชทานให้แก่กระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2567 ณ บ้านคำปุน ต.คำน้ำแซบ อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี เพื่อเชิญไปมอบแก่ศิลปินช่างทอผ้าและหัตถกรรมไทยทั่วประเทศ โดยเป็นลายผ้าที่ทรงสร้างสรรค์ออกแบบเนื่องในปีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 โดยมีลายพระราชทานหลัก 4 ลาย ได้แก่ ลายวชิรภักดิ์ ลายขอเจ้าฟ้าสิริวัณณวรีฯ 2567 ลายหัวใจ และลายดอกรักราษฎร์ภักดี
สำหรับผลการประกวดผ้าลายพระราชทาน ‘ผ้าลายสิริวชิราภรณ์’ และงานหัตถกรรม รอบตัดสิน ระดับประเทศ ประจำปี 2567 ผู้ที่ได้รับรางวัลพิเศษ Best of The Best ได้แก่ ประเภทผ้ายกราชสำนัก (ผ้ายกใหญ่) ลายสิริวชิราภรณ์ ซึ่งจัดทำโดย พลตรี ชัยยุทธ วชิรวรภักดิ์ พิพิธภัณฑ์ศิลป์แผ่นดิน (สถาบันสิริกิติ์) จาก จ.พระนครศรีอยุธยา นอกจากนี้ ยังมีการประกาศรางวัลชนะเลิศ (เหรียญทอง) สำหรับผลงานที่โดดเด่นในทั้ง 14 ประเภท อีกด้วย
การประกวดผ้าลายพระราชทาน ‘ผ้าลายสิริวชิราภรณ์’ และงานหัตถกรรม ถือเป็นโครงการที่สร้างงาน สร้างอาชีพ และสร้างรายได้ให้กับชุมชน ที่ไม่เพียงแต่เป็นการส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมไทย แต่ยังเป็นเวทีให้ช่างทอผ้าและผู้ประกอบการในท้องถิ่นได้แสดงออกถึงความคิดสร้างสรรค์และทักษะฝีมือ ผ่านการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่มีเอกลักษณ์และคุณภาพสูง ช่วยสร้างโอกาสในการเข้าถึงตลาดทั้งในประเทศและต่างประเทศ ส่งผลให้เกิดการเติบโตทางเศรษฐกิจในระดับชุมชนและประเทศอย่างยั่งยืน
