หมอเปิดเคส บีบหัวใจ เด็ก 10 เดือน หยิบเปลือกหอยเข้าปาก เผยนาทีเอาออก ไม่มีพื้นที่ให้พลาด แนะผู้ปกครอง อุบัติเหตุเกิดจากช่วงเวลาสั้นๆ ที่ละสายตา
วันที่ 12 ม.ค.2569 นพ.ยศภัทร จรัณยานนท์ โพสต์เคสรักษาผู้ป่วยเด็ก ผ่านทางเฟซบุ๊ก คลินิกศัลยกรรม นพ.ยศภัทร ความว่า ปกติผมจะไม่นำเคสที่เจอในโรงพยาบาลรัฐมาโพสต์ เพราะส่วนตัวเห็นว่า มีหมอที่ออกมาให้ความรู้ทางการแพทย์เยอะแล้ว
แต่เคสในเวรเคสหนึ่ง ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา…เป็นเคสหนึ่งที่ผมจำไม่ลืม แม้จะผ่านเลยเวลามาหลายคืนแล้วก็ตาม ผมจึงตัดสินใจนำมาเล่าลงเพจ เพื่อเตือนใจ หรืออะไรก็ตามที่จะทำให้ คนเป็นพ่อแม่จะเฝ้าระวังไม่ให้เหตุการณ์นี้ เกิดกับครอบครัวของทุกคน
ในฐานะหมอและในฐานะ พ่อที่มีลูกเล็ก ทุกครั้งที่เจอเคสเด็ก หัวใจผมจะเต้นแรงกว่าปกติ เพราะผมรู้ดีว่าเด็กเล็กเปราะบางแค่ไหน และรู้ดีว่า “แค่หันหลังไปไม่กี่นาที” มันเกิดอะไรขึ้นได้บ้าง
ปกติคนเราเซลล์สมองจะตาย หากขาดอากาศหายใจเพียง 5 นาที คืนนั้นความรู้สึกช่างชัดเจน
เด็กอายุเพียง 10 เดือน ถูกส่งต่อมาด้วยข้อสงสัยว่า กลืนสิ่งแปลกปลอม เหตุเกิดขึ้นขณะเด็กกำลังเล่นดินทราย แม่หันไปดูแลพี่สาวอยู่ใกล้ๆ ไม่มีใครทันเห็นว่าเด็กหยิบอะไรเข้าปาก
เวลาผ่านไปประมาณ 2 ชั่วโมง แม่ของเด็กป้อนข้าวเหนียวไก่ทอด และใช้ชีวิตปกติอย่างเช่นทุกวัน
เด็กน้อย 10 เดือน กลับ สำรอกอาหารออกมาทั้งหมด แม่เริ่มเอะใจ และตัดสินใจพาลูกไปโรงพยาบาลชุมชนทันที น้องหมอประจำรพ.ชุมชนซักประวัติเพิ่มเติม แต่ไม่ได้ข้อมูลที่ยืนยันชัดเจนว่าเด็กกลืนอะไรเข้าไป
ตรวจร่างกาย เด็กยังหายใจได้ปกติ ไม่มีอาการหอบ แต่มีน้ำลายไหลออกจากปากอย่างต่อเนื่อง
เอกซเรย์พบเงาสิ่งแปลกปลอม เป็นวัสดุที่มีแคลเซียมค้างอยู่ในหลอดอาหาร และยังไม่อุดกั้นหลอดลม น้องโทรปรึกษาผมซึ่งเป็นศัลยแพทย์เวรในคืนนั้น และตัดสินใจส่งต่อเด็กมายังโรงพยาบาลประจำจังหวัดทันที
ตอนนั้น…ผมนึกถึงหน้าลูกตัวเอง วัยใกล้เคียงกัน ที่ชอบหยิบทุกอย่างเข้าปาก และไม่อาจบอกได้เลยว่ากำลังเจ็บหรือกลัวแค่ไหน ในห้องผ่าตัด ความเงียบมีน้ำหนักมากกว่าคำพูด ทีมศัลยกรรม วิสัญญี และห้องผ่าตัดเตรียมพร้อม การส่องกล้องหลอดอาหารในเด็กอายุเพียง 10 เดือน เราต้องใช้กล้องขนาดเล็กที่สุดที่โรงพยาบาลเรามี
เมื่อกล้องเข้าไปถึงตำแหน่งที่สิ่งแปลกปลอมอยู่ ภาพที่เห็นทำให้ผมหายใจช้าลงโดยอัตโนมัติ
เปลือกหอย รูปทรงสามเหลี่ยม ปลายแหลมชี้ลงด้านล่าง ด้านบนเป็นมุมป้าน เรียบ และลื่น
มันไม่สามารถดึงออกตรงๆ ได้
ด้วยขนาดและทิศทางของเปลือกหอยที่ขวางหลอดอาหาร การตัดสินใจในเวลานั้น และไม่มีพื้นที่ให้พลาด สำหรับเด็กเล็กขนาดนี้ ผมเลือกใช้กล้อง ดันเปลือกหอยลงไปในกระเพาะอาหารก่อน
เพื่อจัดตำแหน่งใหม่ จากนั้นใช้อุปกรณ์จับผ่านกล้อง ค่อยๆ ดึงขึ้นมาตามหลอดอาหาร
และนำออกทางปากได้สำเร็จ
หลังนำออก ส่องกล้องซ้ำ ไม่พบรอยทะลุหรือรอยรั่ว มีเพียงเลือดออกเล็กน้อย เด็กถูกให้นอนโรงพยาบาล เพื่อเฝ้าระวังอาการต่ออีก 3 วัน ตลอดการสังเกตอาการ เด็กไม่มีภาวะแทรกซ้อน
ไม่มีปอดอักเสบ ไม่มีเลือดออกทางเดินอาหาร ถ่ายอุจจาระสีปกติ สามารถกินอาหารและนมได้ตามปกติ
วันที่เด็กกลับบ้าน ผมรู้สึกโล่งใจ ในฐานะหมอ…ที่การรักษาผ่านไปด้วยดี และในฐานะพ่อ…ที่รู้ว่าเด็กคนหนึ่งรอดพ้นอันตราย
สิ่งที่อยากบอกพ่อแม่ทุกคน เด็กเล็กไม่รู้ว่าอะไรอันตราย เขาแค่ “อยากรู้จักโลก” จึงสำรวจโลก
ด้วยมือเล็กๆ และปากเล็กๆ ของเขา อุบัติเหตุไม่ได้เกิดจากความสะเพร่า แต่มักเกิดจากช่วงเวลาสั้นๆ ที่เราจำเป็นต้องละสายตา
ดังนั้นหากลูกมีอาการ
- อาเจียนผิดปกติ
- กินไม่ได้
- น้ำลายไหลมากผิดปกติ
อย่ารอให้แน่ใจ เพราะในเด็กเล็ก เวลา คือ ความปลอดภัย ปล่อยไว้และคิดว่าคงไม่เป็นอะไร
อาจจะอันตรายถึงชีวิตได้ครับ แม้เคสนี้จบลงอย่างปลอดภัย แต่ไม่ใช่ทุกเคสจะโชคดีแบบนี้
ถ้ามาช้า ถ้าไม่ใช่เปลือกหอย ถ้าอุดกั้นหลอดลม ผมไม่อยากจะคิดต่อ
ขอให้เรื่องของเด็กน้อยคนนี้ เป็นเสียงเตือนจากหัวใจของพ่อคนหนึ่ง ถึงพ่อแม่ทุกคนนะครับ
มีลูกเล็ก อย่าปล่อยให้คลาดสายตา เสี้ยววินาที อาจจะทำให้เราเสียใจไปตลอดชีวิต
วันนี้พ่อเข้าใจแม่แล้วนะ ว่าทำไมแม่ต้องโมโหแรงทุกครั้ง เวลาที่พ่อทำเหรียญหล่นในบ้าน ตอนที่ลูกยังเล็ก พ่อขอโทษจริงๆครับ
ที่มา : คลินิกศัลยกรรม นพ.ยศภัทร
