นิค อสรพิษวิทยา โพสต์อาลัย ผู้ช่วยพยาบาลสาว หนึ่งในทีมอสรพิษฯ หลังรู้ข่าวช็อกจากไปกะทันหัน เปิดสาเหตุ เผย สุดเศร้า สงสารลูกสาวที่จะไม่มีแม่อยู่อีกต่อไป
นิค อสรพิษวิทยา ผู้เชี่ยวชาญเรื่องงู โพสต์ข้อความอาลัยของหนึ่งในสมาชิกทีมอสรพิษวิทยา ผ่านเพจเฟซบุ๊กชื่อ Nick Wildlife โดยระบุข้อความว่า วันนี้จะเขียนเรื่องธรรมดาของคนธรรมดาคนหนึ่ง
ผมรู้จักหญิง ในวันอบรมอสรพิษวิทยาที่พิษณุโลก หญิงดีใจที่ได้เจอตัวจริงของผม เพราะเขาติดตามผมมานาน ซึ่งตอนนั้นก็คือผู้ติดตามคนนึงที่มาทักทายกัน แต่หลังจากนั้นก็กลายเป็นคนที่ผ่านประสบการณ์ดีและร้ายมาจนกลายมาเป็นอีกคนที่ไม่ใช่ใครอื่นไกล
ในตอนที่เจ้าอั๋นถูกงูจงอางกัด เนื่องจากหญิงเป็นผู้ช่วยพยาบาลที่จ.พิษณุโลก เลยเป็นคนดูแลอั๋นอย่างดีตั้งแต่เริ่มต้น จนย้ายโรงพยาบาล เรียกได้ว่าเราได้ผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ มาด้วยกัน นอกจากนั้นหญิงยังช่วยเหลือคนอีกมากมายนัก
ก่อนผมจะกลับก็ได้ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่หญิงช่วยมา และอวยพรในวันเกิดของเขา หลังจากนั้นไม่นานหญิงก็เข้ามาในทีมอสรพิษวิทยา และรู้ข่าวอีกที หญิงก็จากไปแล้วด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว
หญิงเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับผมแล้วเราเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน หญิงจึงเป็นคนพิเศษคนหนึ่งของผม
ผมใช้โพสต์นี้เป็นการกล่าวลาน้องคนนี้ ไม่ว่าจะเขียนยังไงมันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้ว และก็ไม่รู้ว่าน้องจะรับรู้ได้ไหม สงสารเพียงลูกสาวของน้อง ที่ไม่มีแม่อยู่อีกต่อไป ถ้าวันหนึ่งหนูโตขึ้น และได้อ่านโพสนี้ หนูจงจำไว้ว่าแม่หนูอาจเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งสำหรับคนทั่วไป แต่เป็นคนที่พิเศษที่สุดในพี่น้องอสรพิษวิทยาของเรา
นิค อสรพิษวิทยา ยอมรับ อึ้ง หลังรู้ข่าว
ต่อมา นิค ได้โพสต์อีกข้อความโดยระบุว่า เมื่อวานเขียนโพสต์ถึงน้องหญิง จริง ๆ น้องเสียมา 2-3 วันแล้ว วันนี้เป็นวันฌาปนกิจ ส่งน้องไปในที่ห่างไกล
ความจริงตอนแรกที่ทราบเรื่องก็อึ้ง ๆ อยู่ พูดอะไรไม่ค่อยออก ไม่อยากจะเขียนอะไร เพราะตอนที่อั๋นเข้ารพ. พวกเราก็ได้หญิงนี่แหละที่ทำทุกอย่างให้ มันเป็นภาพจำที่ทำให้ประทับใจ และขอบคุณน้องคนนี้มาก ๆ เมื่อวานพอที่จะรวบรวมความตั้งใจได้ ก็เลยเขียนร่ำลาน้อง
สิ่งหนึ่งที่มันแว๊บเข้ามาในความคิดคือ บางทีชีวิตมันก็เร็วมาก ถ้าวันหนึ่งสิ่งนี้มันเกิดขึ้นกับเราแบบกระทันหัน ก็คงไม่ได้ทำอะไรที่ตั้งใจอีกหลายอย่าง
คำว่า “เดี๋ยวค่อยทำ” ก็จะกลายเป็น “เดี๋ยวจะไม่ได้ทำ” ผมก็มานั่งมองตัวเองหลายอย่างว่า เวลามันไปไวมาก อะไรที่คิดจะทำ ก็คงต้องทำได้แล้ว เพราะวันนึงถ้าถึงเวลา จะได้ไม่คาใจว่ายังไม่ได้ทำ
ความจริงผมก็มีสิ่งที่อยากทำอยู่ แต่มันก็ยาก เพราะการทำงานจิตอาสาที่เกี่ยวกับงูในประเทศเราเป็นเรื่องยาก บุคคลหรือหน่วยงานต่าง ๆ จะไม่ได้ให้ความสำคัญเท่าที่ควร จนวันหนึ่งมันมาถึงตัวค่อยแก้ไข เรียกว่ามาแก้ปลายเหตุเลย
ต่างจากของต่างประเทศ ที่เขาจะเห็นความสำคัญเรื่องสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัยของมนุษย์ และสร้างมาตรการป้องกันไว้ก่อน เวลาเกิดปัญหาขึ้นมาก็จะไม่รุนแรง
ดังนั้นถ้าจะทำงานด้านนี้ ก็ต้องบอกว่าจะเป็นการปิดทองหลังพระจริงๆ และต้องพบอุปสรรคมากมายแน่นอน ดังนั้นผมเองก็ทำได้แค่ค่อย ๆ เดินไป ผมไม่สนว่าใครจะมามองเห็นหรือไม่เห็น แค่ผมรู้ตัวว่ากำลังทำตามความตั้งใจของตัวเองอยู่ มันก็รู้สึกดีแล้ว
และอย่างน้อยผมก็เห็นว่าผู้ติดตามหลายคน ยังเฝ้าดูอยู่ตลอด ผมเห็นครับ สำหรับท่านที่มาคอมเม้นต์แทบทุกโพส ขอบคุณมากๆครับ มันทำให้รู้สึกดี ที่ยังมีคนเห็นในคุณค่าของสิ่งที่ผมทำอยู่
วันนึงถ้าถึงเวลาของผม อยากให้ทราบว่า ผมมีความสุขแล้วที่ได้ทำในสิ่งที่ผมชอบมาตลอดเวลา
สิ่งสุดท้ายที่อยากจะฝากเอาไว้ คนที่อยู่ด้วยกันก็เช่นกัน ถ้าเราเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ดีพอ ทำดีต่อกันไว้ตอนที่ยังมีโอกาส เพราะหากถึงเวลานั่นแล้ว มันจะเสียใจ และเสียดาย ว่าทำไมตอนยังอยู่ เราถึงไม่ดีต่อกันให้มากกว่านี้นะ
