ตั้งแต่ทรงพระเยาว์เมื่อครั้งยังประทับอยู่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (ประมาณปี พ.ศ.2480 – 2488) พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ ทรงสนพระราชหฤทัยงานด้านศิลปกรรมควบคู่ไปกับการดนตรี และการประดิษฐ์สิ่งของต่างๆ ในด้านศิลปกรรมนั้น ทรงศึกษาด้วยพระองค์เอง เริ่มจากฝึกเขียน ควบคู่ไปกับทรงศึกษาจากตำราต่างๆ ทั้งจากการหาซื้อด้วยพระองค์เอง หรือจากที่มีผู้ทูลเกล้าฯ ถวาย
โดยหนังสือ เจ้านายเล็กๆ ยุวกษัตริย์ ตอนหนึ่งซึ่งเป็นพระราชหัตถเลขาจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาล ที่ 8 เขียนถึงพระพี่นาง เล่าถึงพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ว่า “ม.จ.ศุภสวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัฒน์ ได้นำเครื่องเขียนครบชุด มีแปรง สี ผ้าใบ ฯลฯ มาจะให้แม่เขียนให้ได้ ในหลวงรัชกาลที่ 9 รู้สึกรำคาญเลยเอามาเขียนเสียเอง”
แม้มิได้ทรงศึกษาศิลปะจากสถาบันใดๆ แต่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ ก็ทรงทดลองค้นคว้าภาพวาดในลักษณะต่างๆ ตามแนวทางการศึกษาศิลปะที่ถูกต้องตามหลักวิชาการอย่างจริงจังและต่อเนื่องเป็นปฐม ไม่ว่าจะเป็นการวาดภาพหุ่นนิ่ง การวาดภาพเหมือนบุคคล หรือการวาดภาพทิวทัศน์ เป็นต้น
ต่อมาทรงสนพระราชหฤหัยงานศิลปะสมัยใหม่ที่ศิลปินมุ่งค้นคว้าหาแนวทางลักษณะเฉพาะตนในลักษณะต่างๆ เช่น การเขียนภาพแนวเอ็กเพรสชั่นนิสม์ ภาพแบบคิวบิสม์ ภาพแบบนามธรรม และกึ่งนามธรรม เป็นต้น
จากแนวทางหลากหลายที่ทรงสนพระราชหฤทัยนั้น มีวิวัฒนาการต่อเนื่อง และผสมผสานจนเกิดเป็นแนวทางภาพเขียนฝีพระหัตถ์ของพระองค์เอง
ที่มา หนังสือภาพจิตรกรรมฝีพระหัตถ์รัชกาลที่ 9
