โครงร่างที่ขึ้นภาพพระบรมสาทิสลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ถูกนำมาตั้งไว้ให้ประชาชนที่มาร่วมถวายสักการะพระบรมศพ ร่วมเขียนคำว่า “รักพ่อพอเพียง” “รักพ่อ” หรือ “รักพ่อพอดี” เพื่อแสดงถึงความรักที่มีต่อพ่อหลวงของปวงชนชาวไทย
ครูหนึ่ง วุฒิพงศ์ คำมูล ครูสอนศิลปะอยู่ที่โกเบิล อาร์ท ฟอร์จูน เจ้าของแนวคิด เล่าว่า นำภาพร่างที่เป็นลักษณะคอนเซ็ปท์ชวล อาร์ท มาให้ประชาชนที่เดินทางมาถวายสักการะพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชได้ช่วยกันวาด และเขียนให้ภาพสมบูรณ์ โดยส่วนตัวทำศิลปะลักษณะนี้มานานแล้ว และทำรูปของ ในหลวงร.9 มานานแล้ว ความจริงแล้วอยากไปทำรูปนี้ที่ลานพระบรมรูปทรงม้า ในวันที่ในหลวงร.9 ออกมาให้พระบรมราโชวาท ในเดือนธ.ค. แต่เมื่อไม่ได้เป็นอย่างที่ตั้งใจ ก็เลยนำงานมาให้ประชาชนเขียนในงานนี้ เพื่อเป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจในการทำงานครั้งต่อๆไป ที่สำคัญท่านเป็นเหมือนแรงบันดาลใจของการทำงาน เพราะท่านทำทุกอย่างให้ได้เห็น และมีความสามารถในทุกๆด้าน ทั้งดนตรี กีฬา หรือ ศิลปะ
ครูหนึ่ง บอกต่อว่า ภาพนี้เสมือนใช้คำสอนของท่านเรื่องความเพียร งานพวกนี้ต้องใช้ความเพียร และค่อยๆทำ ในตัวอักษรพวกนี้ถ้าเปรียบแล้วก็เหมือนกับคนไทย 1 คำ 1 คน เมื่อรวมกันแล้วก็จะเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้
การเขียนอย่างนี้ถึงพระองค์ท่าน เขียนเป็นล้านบรรทัดก็ยังไม่พอ เพราะสิ่งที่พระองค์ท่านทำนั้นเยอะมาก เยอะจนไม่สามารถหาอะไรมาอธิบายได้ เลยอยากใช้ความสามัคคีที่ทุกคนช่วยกันทำตรวจุดนี้ เมื่อความเพียร ความสามัคคี รวมกันแล้วก็จะกลายเป็นความรัก
“ภาพนี้เหมือนตัวแทนของการอยู่ร่วมกัน ที่ต้องสามัคคี และอยู่ภายใต้กติกาของสังคม การจะร่วมเขียนภาพนี้ก็ต้องอยู่ในกติกาที่ตนตั้งไว้ เพื่อให้รูปออกมาเหมือนที่ได้ตั้งใจไว้ สีที่ใช้เอามาจากสีของธงชาติ ทั้งแดง ขาว น้ำเงิน ที่สื่อถึงชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ ซึ่งแสดงออกถึงความเป็นไทย ซึ่งทุกคนเห็นจะเข้าใจอยู่แล้วว่าหมายถึงอะไร การทำงานครั้งนี้ต้องการสื่ออีกแง่ว่าทุกคนสามารถทำได้นะ ทุกคนไม่จำเป็นต้องวาดรูปเป็น ไม่จำเป็นต้องเก่งอะไรเลย แต่สามารถเขียนรูปนี้ได้ ทุกคนไม่ต้องบอกว่ารักพ่อ แต่ขอให้ทุกคนทำเลย เหมือนที่พ่อบอก ผมเชื่อว่าทุกคนทำได้”ครูหนึ่ง เล่าถึงแนวคิด พร้อมกับบอกว่า
สุดท้ายแล้วการยกภาพมาให้ทุกคนช่วยเขียนก็เพื่อความสามัคคี ที่ทุกคนมีเป้าหมายเดียวกัน ที่จะตั้งใจกรอกความรัก กรอกพ่อขึ้นมาเป็นคนๆหนึ่ง ผมว่ามันยิ่งใหญ่ได้ ถ้าทุกคนช่วยกัน คำที่เขียนก็เป็นคำที่ท่านสอนอยู่แล้ว คือจะมีกติกาให้ก่อน แค่เขียนคำว่า “รักพ่อ” ก็ได้ ไม่จำเป็นต้องพ่อหลวง เพราะทุกคนมีพ่ออยู่แล้ว เมื่อเขียนไปเยอะๆ ก็เหมือนเครื่องเตือนใจ เตือนสติว่าถ้าจะทำอะไรให้นึกถึงพ่อ
“ตั้งเป้าว่าอยากให้งานเสร็จในวันนี้เลย แต่ถ้าไม่เสร็จจะนำไปทำต่อให้มันเสร็จ ส่วนเสร็จแล้วจะนำไปจัดแสดงที่ไหนยังไม่ได้คิด แต่ภาพนี้เป็นของทุกคนอยู่แล้ว ถ้ามีโอกาสจัดแสดงก็อยากจะพูดหรือบอกสิ่งที่ได้พูดในวันนี้” ครูหนึ่ง กล่าว






