ศุภชัย ใจเด็ด น้ำตาคลอ อาลัย เรย์ แมคโดนัลด์ เล่าจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ เผยวินาทีขอพ่อแม่แท้ๆ เป็น พ่อบุญธรรม ช็อกนาทีรู้ข่าว เจอครั้งสุดท้าย 2 เดือนก่อน
การสูญเสียครั้งใหญ่นำมาซึ่งความช็อกเกินบรรยาย สำหรับ อาร์ม ศุภชัย ใจเด็ด ดาวยิงทีมชาติไทยและนักเตะสโมสรบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด หลังต้องสูญเสีย “พี่เร” ผู้เปรียบเสมือน “พ่อคนที่สอง” และผู้มีพระคุณคนสำคัญที่สุดในชีวิต
ย้อนกลับไปในวัยเยาว์ เด็กชายจาก 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ที่เตะฟุตบอลตามประสาคนต่างจังหวัด ได้รับโอกาสครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต
ศุภชัย ใจเด็ด น้ำตาคลอ อาลัย เรย์ แมคโดนัลด์ เล่าจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ เผยวินาทีขอพ่อแม่แท้ๆ เป็น พ่อบุญธรรม ช็อกนาทีรู้ข่าว เจอครั้งสุดท้าย 2 เดือนก่อน
เมื่อพี่เรยื่นมือเข้าไปคัดเลือกนักฟุตบอล และรับเป็นพ่อบุญธรรมเพื่อพาเข้ามาต่อสู้ในกรุงเทพฯ ตั้งแต่อายุเพียง 11 ปี จนสามารถก้าวและฝ่าฟันขึ้นมาเป็นนักฟุตบอลอาชีพที่ดูแลตัวเองและครอบครัวได้อย่างภาคภูมิใจ
ศุภชัย ใจเด็ด เล่าความสัมพันธ์ระหว่าง เรย์ แมคโดนัลด์
จุดเริ่มต้นที่ได้รู้จักกับเร
“ผมเป็นเด็กคนหนึ่งที่เล่นฟุตบอลอยู่ที่บ้าน ที่โรงเรียน ทางใต้ พี่เรมีโครงการที่พี่เรเองเคยเป็นตัวแทนประเทศไทยไปแข่งขันที่ต่างประเทศ มีวันหนึ่งพี่เรมาคัดเลือกนักฟุตบอลเพื่อหานักกีฬาไปเตะที่ประเทศสวีเดน ผมก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ไปคัดเลือกในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้
ตอนนั้นพี่เรเป็นประธานสโมสร พี่เรเอาสต๊าฟโค้ช อาจารย์ฟุตบอลมาคัดเลือก แกเป็นคนซัพพอร์ตทีมและเป็นคนพาไปแข่งด้วย แกทำทุกอย่าง ตอนนั้นผมก็ยังไม่ได้รู้จักพี่เรว่าแกเป็นใคร หลังจากที่ได้รู้จักก็รู้สึกผูกพัน
ผมได้ใช้ชีวิตกับแก แกลงมาคลุกคลีกับนักกีฬา ให้ความสำคัญกับทุกคน แล้วแกไม่ได้ช่วยแค่เด็กสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ จังหวัดอื่น ๆ ใกล้เคียงแกก็ดูแล เด็กใต้ในตอนนั้นจะรู้จักพี่เรกันเยอะ แกเป็นคนใส่ใจ น้อยคนที่จะหาแบบนี้ได้ คนที่ให้โอกาสคน”
เรเป็นคนพลิกชีวิตเรา
“ใช่ครับ ตอนเราเล็ก ๆ เราก็เตะฟุตบอลตามประสาเด็ก หลังจากที่ไปเตะที่สวีเดนกลับมาพี่เรก็ได้ชวนผมและอีกหลาย ๆ คนมากรุงเทพฯ เพื่อจะได้เปิดโอกาส เปิดประตูให้กับตัวเองสู่เส้นทางอาชีพนักฟุตบอลอาชีพเลี้ยงตัวเองและครอบครัวได้ ในตอนนั้นผมเข้ามาอยู่กรุงเทพฯคนแรก 3-4 ปี แล้วเพื่อน ๆ ก็ค่อย ๆ ทยอยตามมา”
สิ่งที่พี่เรสอนแล้วเราเอามาใช้กับชีวิตเรา
“จงทำดีด้วยมือขวา ไม่จำเป็นต้องให้มือซ้ายรับรู้ ที่อยู่ด้วยกันมา เขาเป็นผู้ชายที่ติดดินมาก ๆ เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับผมในการใช้ชีวิต เขาอยู่กับเรา สนิทกับเรา คลุกคลีกับเรา คนสาม จังหวัดชายแดนภาคใต้ เวลากินข้าวจะกินข้าวด้วยมือ
พี่เรไปอยู่ที่นั่นเขาก็ทำตามเราทุกอย่าง ช่วยเราทุกอย่างไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน ก่อนที่ผมจะขึ้นมาอยู่กรุงเทพฯ ตอนอายุ 11 ขวบ พ่อแม่ผมเป็นห่วงมาก ๆ หนึ่งในนั้นก็มีพี่เรกับพี่แหม่มที่ไปคุยกับพ่อแม่ผม ไปขออนุญาต
เขาเอ่ยปากพูดว่า เขาจะดูแลผมให้ดีที่สุด และขออนุญาตพ่อแม่ผมให้เขารับผมเป็นลูกบุญธรรม ผมไม่เคยลืมเลยครับ ผมดีใจมาก ๆ เขาให้คำมั่นสัญญากับพ่อแม่ผมว่าจะดูแลผมให้ดีที่สุดกับการที่ผมต้องมาใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ”
ภาพคู่พี่เร
ความสำเร็จของเราในวันนี้มีได้เพราะเร พูดได้เต็มปากเลยไหม ไม่มีเรก็คงยากกว่านี้
“ถ้ามองในตอนนั้นพี่เรเป็นคนที่เปิดประตูและให้โอกาส อย่างที่พี่เรพูดไว้ว่าทุกคนมีส่วนช่วยเหลือผม แต่สำหรับผมพี่เรทำให้ผมมาอยู่ในจุดนี้ได้ เป็นแบบอย่างให้ผมดิ้นรน ต่อสู้ทุกอย่างเพื่อที่จะมาถึงจุดนี้ เขาไม่เคยพูดเอาเครดิตจากผมเลย”
ความสัมพันธ์
ตอนนี้ผมอยู่บุรีรัมย์ ผมจะเข้ามากรุงเทพฯบางครั้งบางคราวเวลาทีมมาแข่ง ถ้าผมอยู่กรุงเทพฯผมก็จะมาหาพี่เร-พี่แหม่มที่บ้าน บางครั้งไปไม่เจอพี่เรก็เจอพี่แหม่ม น้องมิก้า เราติดต่อกันตลอด
เวลาไปที่บ้านแทบจะไม่ได้พูดเรื่องฟุตบอลกันเลย นอกจากคุยเรื่องเรื่อยเปื่อย เพราะเขาเห็นเราเล่นในนามสโมสร ในนามทีมชาติเรามีเรื่องเครียดแล้ว เขาพยายามทำให้เรารีแล็คซ์ทุกครั้งที่มาหา พี่เรจะชวนคุยเรื่องอื่น”
เจอเรครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
“เพิ่งเจอกันเมื่อ 2 เดือนที่แล้ว ผมกับพี่เรไปมาหาสู่ที่บ้านกันเป็นประจำ บ้านทุกหลังของพี่เรไม่ว่าจะเปลี่ยนไปกี่หลัง ผมไปมาทุกหลัง ไม่เจอแกก็เจอพี่แหม่ม น้องมิก้า ที่เจอล่าสุดแกก็ไม่ได้ดูมีอาการป่วยอะไรเลย ทุกครั้งที่เจอกันแกสนุก เอ็นจอยกันทุกครั้ง ไม่มีอาการอะไรเลย ผมก็พาลูกพาครอบครัวมาหาแกบ่อยมาก ๆ”
วันที่สูญเสียทราบข่าวจากไหน
“วันนั้นตื่นเช้ามา มีเพื่อนที่เป็นนักกีฬาที่ไปสวีเดนกับพี่เรด้วยกัน เขาส่งมาถามว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่ชัวร์ ผมก็บอกว่าขอเช็กดูก่อน ก็รีบโทรหาพี่แหม่ม มีคนรับแล้วบอกว่าเป็นเรื่องจริง ตอนนั้นช็อกครับ พี่เรก็เป็นพ่อของผมคนหนึ่ง”
ใจหวิวใจเคว้ง
“เมื่อวานผมมีติดงานที่บุรีรัมย์ วันนี้ก็นั่งเครื่องบินมาแต่เช้า ตั้งแต่ที่ได้ทราบข่าวก็ช็อกจนถึงตอนนี้ก็ยังช็อกอยู่ ผมไม่เชื่อครับ ผมเพิ่งจะมาหาแกเอง เพิ่งจะเจอกันเอง แต่ก็พยายามเข้มแข็ง พยายามจะซัพพอร์ตพี่แหม่ม น้องมิก้า ผมก็ยังจะไปมาหาสู่มาช่วยดูแลพี่แหม่ม น้องมิก้าต่อไป”
มีอะไรที่เราอยากทำให้เรแต่ยังไม่ได้ทำ
“พี่เรเป็นนักกีฬาคนหนึ่ง พี่เรเขาเคยมีความฝันของเขา เขาเคยบอกผมว่าความฝันนี้พี่เรฝากอาร์มสานต่อด้วยนะ ไม่ว่าการแข่งขันของสโมสรหรือทีมชาติผมก็จะทำให้เต็มที่ที่สุด ผมจะทำตามความฝันของพี่เร เชื่อว่าวันนี้พี่เรคงภูมิใจในตัวผม ครอบครัวพี่เรก็คงภูมิใจในตัวผมเช่นกัน
ผมก็จะทำแบบนี้ต่อไป จะพัฒนาตัวเองต่อไป ก็จะไปให้ได้ไกลกว่านี้ ผมก็บอกกับพี่เรสั้น ๆ ว่า วันนี้ผมมาหาแล้ว อะไรที่ช่วยได้ผมก็จะช่วยให้เต็มที่ที่สุด ผมจะทำวันนี้กับวันพรุ่งนี้ให้ดีที่สุด จะดูแลพี่แหม่ม น้องมิก้าต่อไปเรื่อย ๆ ครับ”
ในแวดวงฟุตบอลมีใครอีกไหมที่เรซัพพอร์ตจนประสบความสำเร็จในเส้นทางนี้
“จริง ๆ มีหลายคนนะครับ มีอีกคนหนึ่งคือพี่อ้นที่ไปสวีเดนด้วยกัน พี่เรซัพพอร์ตและสนับสนุน เขาน่าจะอยู่ดิวิชั่น 2 ผมไม่แน่ใจว่าตอนนี้เขาอยู่ทีมไหน”
