ไม่ว่าโลกลูกหนังไทยจะหมุนไปแค่ไหน “ฟุตบอล” กับ “คนนครปฐม” ยังเป็นสิ่งที่อยู่คู่กันเสมอ
เป็นหนึ่งในไม่กี่จังหวัดที่กล้าสถาปนาว่าเป็น “เมืองฟุตบอล” ได้อย่างเต็มปาก แม้สโมสรประจำจังหวัดอย่าง “เสือป่าราชา” นครปฐม ยูไนเต็ด จะโลดแล่นอยู่ไทยลีก 2 ก็ตาม
เพราะในขณะที่จังหวัดอื่น ใช้เม็ดเงินเสกความสำเร็จตามฉบับโลกอุตสาหกรรมลูกหนังในปัจจุบันขณะ ทว่า นครปฐม กลับทำสิ่งที่ตรงกันข้าม
เส้นทางฟุตบอล นครปฐม ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงชั่วข้ามคืน หากแต่พวกเขาค่อย ๆ ก่อร่างสร้างมันมาตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม “โปรวินเชียลลีก” ซึ่งนครปฐมคือหนึ่งในจังหวัดแรก ๆ ที่เข้าร่วม
นอกจากการมี “ทีมฟุตบอล” เป็นของตัวเอง สิ่งที่นครปฐมค่อย ๆ เนรมิต คือการทำให้ประชาชนในจังหวัดเข้ามามีส่วนร่วมไปกับฟุตบอลด้วย และพวกเขาถือเป็นยุคแรก ๆ ที่สร้างกระแสท้องถิ่นนิยมให้ลูกหนังไทยตื่นตัว (เหมือนที่เกิดขึ้นกับชลบุรี)
คนนครปฐม ไม่ได้เชียร์ฟุตบอลเพียงเพราะกระแส หรือยึดติดกับ “ความสำเร็จ” ของสโมสร แต่เชียร์เพราะความรู้สึกในการเป็นเจ้าของร่วม เพราะนี่คือ “ทีมบ้านเกิดกู” ที่ไม่ว่าทีมจะหกล้ม ตกต่ำหล่นไปอยู่ในดิวิชั่นไหน พวกเขาจะคอยให้กำลังใจเสมอ
เป็นแฟนบอล “ออร์แกนิก” อย่างแท้จริง
อีกหนึ่งจุดแข็ง ที่ทำให้ฟุตบอลนครปฐมยืนระยะได้ยาวนานและมั่นคง ต่างจากหลายจังหวัดที่ทีมลูกหนังอาชีพค่อย ๆ ล้มหายตายจากไปตามกาลเวลาคือ “โครงสร้างสังคมท้องถิ่น” ที่เข้มแข็ง
ปฏิเสธไม่ได้ว่า “การเมือง” มีส่วนร่วมขับเคลื่อนฟุตบอลนครปฐมอย่างจริงจัง โดยเฉพาะผู้นำท้องถิ่นในจังหวัดที่ร่วมซัพพอร์ตทีม ตลอดไปจนการเนรมิตทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลรายการต่าง ๆ รวมไปถึงฟุตซอลในจังหวัด สิ่งเหล่านี้ช่วยให้เยาวชนมีพื้นที่ได้แสดงศาสตร์ลูกหนัง มีพื้นที่ได้ปล่อยของ
ในระดับโรงเรียน พวกเขามีกีฬาเทศบาลนครปฐม, ยอแซฟอุปถัมภ์, ภ.ป.ร.ราชวิทยาลัย, นาคประสิทธิ์ หรือ วัดห้วยจรเข้วิทยาคม รวมถึงโรงเรียนอื่น ๆ ที่ส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลแข่งขันทัวร์นาเมนต์ต่าง ๆ เสมอ จนเด็กเหล่านี้เสริมสร้างประสบการณ์ฟุตบอล ต่อยอดสู่การเป็นนักกีฬาอาชีพได้
ทำให้นครปฐมสามารถเป็นอีกหนึ่งจังหวัด ที่ผลิตนักกีฬาฟุตบอลขึ้นมาได้อย่างไม่ขาดสาย เปรียบเสมือน “เหมืองทองนักเตะเยาวชน” จนสถาบันลูกหนังชื่อดังในประเทศ ดึงตัวไปร่วมทีมมากมาย
นอกจากท้องถิ่น เอกชนเองก็มีส่วนช่วยเสริมสร้างวัฒนธรรมฟุตบอลในจังหวัดด้วยเช่นกัน โดยเฉพาะ “ฟุตบอลเดินสาย” ที่น่าจะเป็นซิกเนเจอร์ และเป็น 1 ในจังหวัดที่มีการแข่งขันกันมากสุด ไล่ตั้งแต่ระดับชุมชน ตำบล อำเภอ หรือจังหวัด หวดกันสะบั้นหั่นแหลกตลอดทั้งปี
ที่ขาดไม่ได้อีกอย่างคือ ธุรกิจ SME และชุมชน
แม้นครปฐม จะมีทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลมากมาย แต่สปอนเซอร์ส่วนใหญ่นั้น ไม่ได้มาจากกลุ่มทุนใหญ่ระดับประเทศเพียงอย่างเดียว
ทว่าเกิดจากผู้สนับสนุนรายเล็กรายน้อยในจังหวัด หรือจังหวัดข้างเคียงที่ร่วมกันซัพพอร์ต ไม่ว่าจะเป็นสินค้าการเกษตร ร้านอาหาร โรงงาน ที่พร้อมควักทุนซัพพอร์ตตามกำลังที่มี
คำว่า “เมืองฟุตบอล” สำหรับชาวนครปฐม จึงไม่ได้วัดที่การมีสโมสรฟุตบอลอยู่บนลีกสูงสุด หรือทีมประสบความสำเร็จมากแค่ไหน
หากแต่เกิดจากความเชื่อมโยงระหว่าง “กีฬา” กับ “วิถีชีวิตของคนในชุมชน” ต่างหาก ซึ่งนครปฐมมีอยู่ 100%
