ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ที่ทรงครองสิริราชสมบัติ ถึง 70 ปี โดยตลอดระยะเวลาที่ทรงครองราชสมบัติได้พิสูจน์ให้ประชาชนชาวไทยทั้งมวลได้ประจักษ์แน่ชัดว่าพระองค์ทรงเป็น พระประมุขที่เลิศล้ำเพียบพร้อมด้วยทศพิธราชธรรม ด้วยพระปรีชาญาณอันลึกซึ้งเป็นที่ทราบขจรขจายโดยทั่วไปจากพระราชกรณียกิจ ทั้งปวงสุดจะพรรณนา
ในกีฬาฟุตบอลพระองค์ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณอย่างยิ่งใหญ่ต่อวงการฟุตบอลไทย พระราชทานถ้วย ค และถ้วย ง ให้แก่สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อพ.ศ.2504 จึงทำให้ฟุตบอลภายในประเทศเป็นระบบสากลมากขึ้น ก่อนพระองค์โปรดเกล้าฯ พระราชทานถ้วยฟุตบอลคิงส์คัพเมื่อพ.ศ.2511 อันกลายเป็นรายการฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดของทวีปเอเชีย ในปัจจุบันที่มีการแข่งขันเป็นประจำทุกปี
แฟนฟุตบอลชาวไทยคงสังเกตเห็นมาตลอดว่าทีมชาติไทย ทุกครั้งที่ลงแข่งขันไม่ว่าจะเป็นรายการในประเทศหรือต่างประเทศ เหล่านักเตะทีมชาติไทยจะเชิญพระบรมฉายาลักษณ์ของพระองค์ ไปกับทีมด้วยทุกครั้งโดยที่ไม่มีใครสั่งให้ทำและนักเตะไทยทุกคนมีความคิดเหมือนกันนั่นคือการทำหน้าที่ของตัวเองเพื่อองค์พระราชา
“โค้ชหรั่ง”ดร.ชาญวิทย์ ผลชีวิน อดีตนักฟุตบอลและโค้ชทีมชาติไทยกล่าวถึงการที่ทีมชาติไทยเชิญพระบรมฉายาลักษณ์ไปกับทีมด้วยทุกครั้งนั้นเป็นประเพณีปฏิบัติของทีมชาติไทยทุกชุดมาอย่างช้านาน
“ผมจำได้เมื่อครั้งเสด็จฯ ร่วมแข่งขันเรือใบกีฬาแหลมทอง ครั้งที่ 4 ซึ่งตอนนั้นผมอายุราว 12 ขวบแล้ว โชคดีที่บ้านผมอยู่แถวพัทยาซึ่งพระองค์จะเสด็จฯ มาทรงฝึกซ้อมเรือใบ ผมและประชาชนไทยจะคอยรับเสด็จ รอชมพระบารมี โดยทุกคนมีความตั้งใจเหมือนกันว่าจะต้องไปดูให้ได้ กระทั่งพระองค์ทรงชนะเลิศกีฬาแหลมทองครั้งที่ 4 ด้วยพระปรีชาสามารถเมื่อปีพ.ศ.2510 จุดนี้น่าจะเป็นที่มาของการนำพระบรมฉายาลักษณ์ของพระองค์มาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจให้กับนักเตะทีมชาติไทยทุกชุด”
“ตอนที่ผมเข้าเป็นนักเตะทีมชาติ ประเพณีการเชิญพระบรมฉายาลักษณ์ไปกับทีมด้วยนั้นมีอยู่ก่อนแล้ว ซึ่งเรื่องนี้มีผลกับจิตใจ นักเตะทีมชาติไทยอย่างมากเมื่อได้เห็นพระบรมฉายาลักษณ์ เราจะมีขวัญกำลังใจ หากเปรียบให้เข้าใจง่ายก็คือเราสู้เพื่อพ่อ เราสู้เพื่อแผ่นดิน และทุกครั้งที่เราได้แชมป์หรือชนะรายการใดจะนำพระบรมฉายาลักษณ์ขึ้นมาชูทุกครั้ง อาทิ การที่เราได้เข้าเยาวชนชิงแชมป์โลกครั้งแรกที่เชียงใหม่ สโมสรกสิกรไทยคว้าแชมป์เอเชีย ฟุตบอลหญิง ได้เล่นฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย รวมถึงอื่นๆ จวบจนทุกวันนี้ก็ยังเป็นธรรมเนียมปฏิบัติโดยที่ไม่ต้องมีใครบอกให้ต้องทำ”
“ซิโก้” เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติไทยคนปัจจุบัน กล่าวถึงการเชิญพระบรมฉายาลักษณ์ไปกับทีมด้วย ทุกครั้งนั้นไม่ทราบว่าเกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อใด แต่ทุกครั้งที่ทีมเดินทางไปแข่งขันจะต้องมี
“ผมเกิดมาก็มีพระองค์ท่านแล้ว ซึ่งครอบครัวเสนาเมืองสอนให้ลูกทุกคนรู้ถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ที่มีต่อประชาชนไทยมาโดยตลอด อีกทั้งคุณพ่อและคุณแม่เป็นข้าราชการครูที่เป็นข้าของพระมหากษัตริย์อยู่แล้วจึงสอนลูกให้จงรักภักดีทำงานในหน้าที่เพื่อตอบแทนพระองค์”
“การเชิญพระบรมฉายาลักษณ์นั้นเป็นเครื่อง ยึดเหนี่ยวจิตใจของนักเตะทีมชาติไทยทุกคน และทุกครั้งก่อนจะลงสนามเราจะเชิญพระบรมฉายาลักษณ์ พร้อมกับร่วมกันร้องเพลงสดุดีมหาราชาตั้งแต่ล้อรถหมุนออกจากที่พัก โดยตัวผมเองจะเป็นคนต้นเสียงทุกครั้ง ซึ่งเพื่อนร่วมทีมจะ ช่วยกันร้องและปรบมือให้จังหวะ เราจะฮึกเหิมมีขวัญกำลังใจที่จะสู้กับคู่แข่งไม่ว่าคู่แข่งจะแกร่ง แค่ไหน
แน่นอนว่าเรื่องฟุตบอล ความสามารถ การฝึกซ้อม เป็นปัจจัยหลักที่จะนำมาซึ่งชัยชนะ แต่เรื่องจิตใจนี้เราทุกคนมีพระเจ้าอยู่หัวเป็นที่ยึดเหนี่ยว หากเพลี่ยงพล้ำโดนคู่แข่งยิงประตูเราจะนึกถึงพระองค์ที่ทรงงานหนักกว่าเราหลายเท่าตัว สิ่งที่เราทำใน 90 นาทีเทียบไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยวพระราชกรณียกิจ เราจะมีแรงฮึดกลับมาสู้อีกครั้งไม่ยอมถอดใจแม้บางครั้งเราจะพ่ายแพ้ก็ตาม
ไม่ใช่แค่ฟุตบอลที่เชิญพระบรมฉายาลักษณ์ ผมว่าทุกชนิดกีฬาต่างทำเหมือนกันเพราะเรามีที่ยึดเหนี่ยวเดียวกัน อีกอย่างที่เหมือนกันนั่นคือการนำความสำเร็จมาถวายพระองค์ท่าน เช่นเดียวกับผมที่ได้แชมป์ซีเกมส์ครั้งแรกเมื่อพ.ศ.2536 ความตั้งใจคือจะนำเหรียญทอง มาถวายพระองค์ กระทั่งปัจจุบันนี้สิ่งที่ ผมจะต้องนำไปกับทีมด้วยเสมอนั่นคือ พระบรมฉายาลักษณ์ ธงประจำพระองค์ และธงชาติไทย ที่ยังทำทุกครั้งระหว่างเดินทางไปแข่งขันเราจะร้องเพลงสดุดีมหาราชา
สิ่งที่น้อมนำพระราชดำรัสมาใช้ในชีวิตประจำวันคือความเพียร จากพระราชนิพนธ์เรื่องพระมหาชนก ผมเป็นโค้ชทีมชาติทำงานเพื่อแผ่นดิน แม้ว่าจะมีเสียงบ่น เสียงด่าจากแฟนบอลบ้างในช่วงหลัง แต่ผมจะใช้ความเพียรมาทดแทนความท้อใจ พร้อมกับคิดว่าหากเราไม่ทำใครจะทำ เราทำเพื่อชาติ เพื่อพระมหากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่”
