เปิดคำจารึก 2 พันปี ที่ถูกสลักลงบนแหวนทองคำ หลังขุดพบจากแหล่งโบราณคดีดอนยายทอง เพชรบุรี
จากกรณี กรมศิลปากร เปิดเผยว่า หลังพบแหวนทองคำโบราณ 2 วง จากโครงกระดูกหมายเลข 4 จากแหล่งโบราณคดีดอนยายทอง ต.สมอพลือ อ.บ้านลาด จ.เพชรบุรี ส่วนหัวแหวนสลักอักษรโบราณ อายุประมาณ 2,000 ปี อ่านข่าว กรมศิลปากร พบแหวนทองคำ 2 วง จารึกอักษรพราหมี อายุราว 2,000 ปี แหล่งโบราณคดีดอนยายทอง
ล่าสุดวันที่ 3 ก.ค.69 “สาขาวิชาจารึกภาษาไทยและภาษาตะวันออก Epigraphy in Thai&Oriental Languages” โพสต์ว่า
คำอ่านจารึกบนแหวนทองคำจากแหล่งโบราณคดีดอนยายทอง จังหวัดเพชรบุรี จากการค้นพบแหวนทองคำจารึกอักษรพราหมี อายุประมาณ 2,000 ปี ที่แหล่งโบราณคดีดอนยายทอง อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี
สาขาวิชาฯ ขอเสนอคำอ่านจารึกอย่างเป็นทางการของ อ.ดร.อุเทน วงศ์สถิตย์ อาจารย์ประจำหลักสูตรจารึกภาษาไทยและภาษาตะวันออก ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
ข้อความจารึกบนหัวแหวนอ่านได้ว่า “ปุสรขิตส” ซึ่งเป็นรูปคำในภาษาปรากฤต แปลว่า “ของปุสรขิตะ” (ภาษาบาลี ใช้ว่า ปุสฺสรกฺขิตสฺส ภาษาสันสกฤต ใช้ว่า ปุษฺยรกฺษิตสฺย) สัมพันธ์กับชื่อสันสกฤต ปุษฺยรกฺษิต / Puṣyarakṣita มีความหมายว่า “ผู้ถูกรักษาโดยฤกษ์หรือดาวปุษยะ” อันเป็นชื่อบุคคลที่พบได้ในอินเดียโบราณ
การอ่านดังกล่าวสอดคล้องกับลักษณะรูปอักษรพราหมีในช่วงพุทธศตวรรษที่ 5-7 ซึ่งมีรูปแบบเฉพาะของตัวอักษรแต่ละตัว และเป็นข้อมูลสำคัญที่ช่วยให้การตีความด้านภาษาและประวัติศาสตร์มีความแม่นยำยิ่งขึ้น
นับเป็นหลักฐานสำคัญที่ช่วยสะท้อนความสัมพันธ์ด้านการค้า วัฒนธรรม และการติดต่อระหว่างดินแดนสุวรรณภูมิกับอินเดียในช่วงต้นประวัติศาสตร์ ที่ขุดพบในแหล่งโบราณคดีในประเทศไทย
