โครเอเชีย ชุดอันดับ 3 ฟุตบอลโลก ปี 1998 ซึ่งนำทัพโดยนักเตะอย่าง ดาวอร์ ซูเคอร์, โรเบิร์ต โปรซิเนกกี, โรเบิร์ต ยานี, มาริโอ สตานิช ได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับนักเตะรุ่นหลังเป็นอย่างมาก
หนึ่งในนั้นคือ ลูกา โมดริช เจ้าหนูวัย 13 ปีที่เฝ้าดูผลงานวีรบุรุษของประเทศจากโทรทัศน์ในโรงแรม โคโลวาเร เมืองซาดาร์ ที่พำนักลี้ภัยสงครามประกาศเอกราชโครเอเชีย (1991-1995) สงครามซึ่งคร่าชีวิตปู่ของเขาไป
โมดริชมีความทรงจำอันโหดร้ายไม่ต่างจากผู้คนร่วมชาติกว่า 5 แสนคนที่ต้องอพยพ
ครอบครัวของโมดริชใช้ชีวิตโรงแรมริมทะเลอยู่ 7 ปี ท่ามกลางเสียงไซเรน เสียงระเบิด และ ฟุตบอลคือทางออกเดียวที่ทำให้โมดริชลืมความทุกข์ แม้สนามฟุตบอลแห่งนั้นจะเป็นแค่ลานจอดรถ และใช้หิน 2 ก้อนแทนเสาประตู
โมดริชพัฒนาฝีเท้าขึ้นมาเรื่อยๆ จนเตะตาทีมเอ็นเค ซาดาร์ และชื่อเสียงเข้าหูทีมใหญ่มากขึ้น ดาวเตะวัย 16 ปีในเวลานั้นปฏิเสธการทาบทามจากไฮดุ๊ก สปลิต และเลือกดินาโม ซาเกร็บ จากนั้นถูกปล่อยยืมไปเล่นให้เซรินสกี โมสตาร์ ทีมในลีกบอสเนียน พรีเมียร์ ลีก ซึ่งที่นั่นโมดริชถึงกับเคยพูดเอาไว้ว่า ใครที่ผ่านลีกบอสเนียมาได้ เล่นที่ไหนก็ได้ในโลก
การกลับไปค้าแข้งกับดินาโม ซาเกร็บ และช่วยทีมคว้าแชมป์ลีก 3 สมัย ระหว่างปี 2005-2007 แชมป์ฟุตบอลถ้วยโครเอเชียอีก 2 สมัย
และปี 2008 โมดริชย้ายไปเฉิดฉายในฐานะนักเตะเพลย์เมกเกอร์ตัวท็อปของยุโรปกับทอตแน่ม ฮอตสเปอร์ การค้าแข้งที่อังกฤษ 4 ฤดูกาล อาจจะไม่ประสบความสำเร็จมากนัก แต่มันเป็นสะพานให้ โมดริชก้าวไปสู่จุดสูงสุดของอาชีพนักเตะเมื่อย้ายไปอยู่กับเรอัล มาดริด ในฤดูกาล 2012/2013
ที่สเปน โมดริชกวาดทุกความสำเร็จ คว้าแชมป์ ลา ลีกา 3 สมัย ยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก 5 สมัย
และฟุตบอลโลก 2018 โมดริชสามารถพาทีมไปไกลกว่าทีมตำนาน ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจในการเล่นฟุตบอล ด้วยการไปถึงรอบชิงฯ ฟุตบอลโลก 2018 ก่อนจะพ่ายให้ฝรั่งเศส 2-4
โมดริชคว้ารางวัลส่วนบุคคลมากมายในปีนั้น ตำแหน่งนักเตะยอดเยี่ยมแห่งปี “บัลลงดอร์” ซึ่งถือเป็นนักเตะคนแรกในรอบ 10 ปี ที่ได้รางวัลนอกเหนือจากคริสเตียโน โรนัลโด และ ลีโอเนล เมสซี ที่สลับกันคว้าไปตั้งแต่ปี 2008
แต่ความฝันของโมดริชและขุนพลทีมชาติโครเอเชีย ยังไม่ได้รับการเติมเต็มจนกว่าพวกเขาจะประสบความสำเร็จสูงสุดด้วยการคว้าแชมป์ “ฟุตบอลโลก” ให้ได้
ฟุตบอลโลก 2022 จึงเป็นโอกาสสุดท้ายของ ลูกา โมดริช ในวัย 37 ปี ก่อนที่เขาจะส่งไม้ต่อให้นักเตะรุ่นน้องต่อไป….?!?!?
