ขุดพบ สุสานบุคคลชั้นสูง โครงกระดูกมนุษย์โบราณ สวมกำไลข้อมือทองคำ อายุกว่า 1,500 ปี ฝังรวมกับกลองมโหระทึก กลางทุ่งนา อ.บ้านลาด จ.เพชรบุรี
เมื่อเวลา 13.00 น. วันที่ 30 เม.ย.2569 ที่บริเวณหลุมขุดค้นกลองมโหระทึก ม.6 บ้านดอนพลับ ต.สมอพลือ อ.บ้านลาด จ.เพชรบุรี นายพนมบุตร จันทรโชติ อธิบดีกรมศิลปากร เดินทางมาตรวจเยี่ยมการปฏิบัติหน้าที่ของนักโบราณคดี สำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี ดำเนินการขุดค้นกลองมโหระทึก
โดยมี นางนิภา สังคนาคินทร์ ผู้อำนวยการสำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี พร้อมด้วย รองศาสตราจารย์ ดร.พัชรศักดิ์ อาลัย อธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, น.ส.ปราจิน เครือจันทร์ ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนครคีรี และคณะนักโบราณคดี สำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี ร่วมให้การต้อนรับ
ขุดพบ สุสานบุคคลชั้นสูง โครงกระดูกมนุษย์โบราณ สวมกำไลข้อมือทองคำ อายุกว่า 1,500 ปี ฝังรวมกับกลองมโหระทึก กลางทุ่งนา อ.บ้านลาด จ.เพชรบุรี
เบื้องต้นนักโบราณคดี กรมศิลปากร ได้ขุดพบกำไลทองคำในหลุมขุดกลองมโหระทึก สวมติดกับข้อแขนโครงกระดูกมนุษย์ คาดอายุ 1,500-2,000 ปี ยุคก่อนประวัติศาสตร์ถึงยุคเข้าสู่วัฒนธรรมทวารวดี
นอกจากนี้ ยังขุดพบกลองมโหระทึกเพิ่มอีก 4 ใบ รวมเป็น 6 ใบ ตามที่สำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี นำโดย นางนิภา สังคนาคินทร์ ผู้อำนวยการสำนักฯ ได้รับแจ้งจาก ผศ.แสนประเสริฐ ปานเนียม ผู้ช่วยอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ว่ามีประชาชนขุดพบโบราณวัตถุฝังอยู่ใต้ดินกลางทุ่งนาพื้นที่ ม.6 บ้านดอนพลับ ต.สมอพลือ อ.บ้านลาด จ.เพชรบุรี
กำไลข้อมือทองคำที่ขุดพบ
จึงเข้าไปตรวจสอบเบื้องต้นคาดว่าเป็น กลองมโหระทึก หรือ กลองสำริดโบราณ จำนวน 2 ใบ จึงเข้ามาตรวจสอบ พบเป็นกลองสำริดโบราณสมัยก่อนประวัติศาสตร์ อายุ 1,500-2,000 ปี ต่อมาได้แจ้งเรื่องดังกล่าวไปยังคณะผู้บริหาร อบต.สมอพลือ ผู้นำชุมชน กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน รวมถึงเจ้าของที่นาได้รับทราบ
เพื่อขออนุญาตดำเนินการขุดกู้ชิ้นส่วนของกลองมโหระทึกที่คาดว่ายังหลงเหลือฝังอยู่ใต้ดิน ได้รับความยินยอมจากนายเจน และ นางคนางค์ เพชรสุด เจ้าของที่นา รวมถึงได้รับความร่วมมือจากชาวชุมชน หน่วยงานราชการให้การสนับสนุน
เริ่มดำเนินการขุดตั้งแต่วันที่ 9 ก.พ.2569 โดยมี น.ส.กรรณิการ์ เปรมใจ นักโบราณคดีชำนาญการ หัวหน้าทีมขุดตรวจสอบ พร้อมด้วย น.ส.กัญญาภัค โต๊ะเฮง นักโบราณคดีปฏิบัติการ, นายนภพล เปลี่ยนวงค์ นักศึกษาฝึกงาน เอกประวัติศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ร่วมกับอาจารย์และนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ประชาชนในพื้นที่ ต.สมอพลือ ร่วมทำการขุดค้น
หลักฐานทางโบราณคดีที่พบในช่วงเดือน ก.พ. ถึงต้นมี.ค.2569 ทำการขุดหลุมขนาดกว้าง 2 เมตร ยาว 2.2 เมตร ดำเนินการขุดถึงระดับความลึกที่ 1 เมตร พบส่วนของขอบฐานกลองมโหระทึกในความลึกที่ 60 เซนติเมตรจากผิวดิน
และพบชิ้นส่วนขอบหน้ากลองในความลึกที่ 1 เมตร แสดงหลักฐานว่ามีการวางกลองในลักษณะเอาหน้ากลองคว่ำลง หงายฐานกลองขึ้น พบภาชนะดินเผา จำนวน 8 ใบในความลึกที่ 60 เซนติเมตรจากผิวดิน
แบ่งเป็นภาชนะทรงหม้อ 7 ใบ และภาชนะทรงชาม 1 ใบ พบลูกปัดแก้ว พบลูกกระสุนดินเผา จำนวน 1 ชิ้น พบส่วนขาของโครงกระดูกมนุษย์ประมาณ 4 โครง พบภาชนะส่วนสำริด ที่สำคัญคือพบแหวนและกำไลทองคำ โดยกำไลทองคำที่พบนั้นอยู่ในลักษณะสวมใส่ข้อแขนกระดูกมนุษย์
น.ส.กรรณิการ์ กล่าวว่า การค้นพบโครงกระดูกมนุษย์เป็นเรื่องของพิธีกรรมฝังศพ ที่มีการใช้กลองมโหระทึก เครื่องภาชนะโลหะสำริด ภาชนะดินเผา เครื่องประดับที่ทำจากทองคำฝังไปพร้อมกับศพ เพื่อเป็นการอุทิศให้ผู้เสียชีวิต
ในส่วนของการขยายหลุมในช่วงระยะที่ 2 เริ่มต้นเดือนมี.ค.-เม.ย.2569 หลักฐานที่ค้นพบภายหลังทำการขยายหลุมขุดให้มีขนาดกว้าง 4 เมตร ยาว 4.5 เมตร พบชิ้นส่วนที่คาดว่า เป็นฐานกลองมโหระทึกเพิ่มอีกจำนวน 4 ใบ
ได้แก่ มุมทิศตะวันตกเฉียงใต้ จำนวน 2 ใบ และมุมทิศตะวันตกเฉียงเหนืออีกจำนวน 2 ใบ รวมกับของเดิมที่ค้นพบก่อนหน้านี้ 2 ใบ รวมทั้งหมดพบกลองมโหระทึก จำนวน 6 ใบด้วยกัน
น.ส.กัญญาภัค กล่าวว่า ค้นพบโครงกระดูกมนุษย์ในหลุมขุด จำนวน 7 โครง โครงที่ 1 พบลักษณะนอนเหยียดตรง โครงที่ 2, 3, 4 ไม่ได้อยู่ในบริบทของเดิมในการฝังศพ มีการซ้อนทับกันของโครงกระดูก
ถัดมาเป็นโครงที่ 5, 6, 7 พบลักษณะนอนเหยียดตรง ที่สำคัญบริเวณกะโหลกศีรษะทั้ง 7 โครง มีชิ้นส่วนที่ทำจากโลหะสำริดครอบกะโหลกศีรษะ อีกทั้งโครงกระดูกที่ 5-7 ยังพบลูกปัดแก้วเป็นจำนวนมาก การพบเครื่องประดับทองคำ และชิ้นส่วนสำริดบริเวณโครงกระดูกทั้ง 7 โครง แสดงถึงสถานทางสังคมว่า บุคคลเหล่านี้เป็นบุคคลชั้นสูง
