วันที่ 19 ธ.ค.59 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่หน้าหอศิลป์ร่วมสมัย d Kunst ข้างพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ริมเขื่อนรัฐประชาพัฒนาแม่น้ำแม่กลองเขตเทศบาลเมืองราชบุรี อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี นายวศินบุรี สุพานิชวรภาชน์ ผู้บริหารโรงโอ่งเถ้าฮงไถ่ ราชบุรี ศิลปินเจ้าของรางวัลศิลปาธร (สาขาการออกแบบ) พร้อมด้วยนางประนอม คลังทอง วัฒนธรรมจังหวัดราชบุรี เปิดงานพร้อมพาเข้าเยี่ยมชมผลงานการถ่ายภาพและศิลปะภายในบ้านและร้านอาหารเก่าแก่ในงานนิทรรศการภาพถ่าย “ฤกษณะ” ศิลปะของราชรี
โดยได้นำภาพถ่ายจากการสร้างสรรค์ของ นายชฤต ภู่ศิริ หนึ่งในศิลปินคนสำคัญของไทย ที่ได้รับรางวัลภาพถ่ายจากนานานชาติมากมาย และ มีผลงานภาพถ่ายออกมาอย่างต่อเนื่องในแนวสะท้อนชีวิตและสังคม เป็นเจ้าของผลงาน ที่ได้ออกแบบภาพถ่ายตามจินตนาการเพื่อสื่อความหมาย ศิลปะของราชบุรี อาทิผลผลงานภาพถ่ายชื่อ “สวม/กอด” ที่ต้องการนำเสนอในมุมมองที่ต้องการมองผ่านเข้าไปข้างในโดยผ่านช่องหน้าต่างเข้าไปและเห็นในสิ่งต่างๆมากมายภายในห้องนั้น โดยจัดแสดงไว้ภายในหอศิลป์ร่วมสมัย d Kunst ส่วนอีกหนึ่งผลงานภาพถ่ายคือ “เทพแกะ” นำไปแสดงไว้ภายในร้านขายก๋วยเตี๋ยว เมื่อผู้ที่กำลังกินอาหารภายในร้านเมื่อมองแหงนขึ้นไปจะเห็นฝูงแกะกำลังแอบมองอยู่ ที่หอศิลป์ชุมชน ร้านทวีผล
นอกจากนี้ยังมีผลงานอีกกว่า 10 ผลงานไว้แสดง อาทิ แทะเล็ม ตื่นตา เงา คำนึง บันทึกใหม่ ร้าง ครั้งหนึ่ง และ เก็บของเก่า สำหรับงานนิทรรศการภาพศิลปะร่วมสมัย “ฤกษณะ” ศิลปะของราชบุรี จะแสดงไปจนถึงวันอาทิตย์ที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 นายชฤต ภู่ศิริ ช่างภาพ ร่วมสมัยเปิดเผยว่า ผลงานภาพถ่ายภายในงาน “ฤกษณะ” ศิลปะของราชบุรี คำว่ากฤษณะ แปลอีกอย่างหนึ่งว่า “เห็น” โดยนำเอาหน้าต่าง…ส่วนประกอบสำคัญส่วนหนึ่งของที่พักอาศัย เป็นส่วนที่ทั้งกั้นและในขณะเดียวกันก็เป็นตัวเชื่อมต่อ ระหว่างห้องด้านในกับโลกภายนอก เมื่อเรามองผ่านหน้าต่างเข้าไปในห้องๆ หนึ่ง ข้าวของเครื่องใช้ สไตล์การตกแต่ง และการจัดวางสิ่งต่างๆที่อยู่ ภายในห้องนั้น อาจจะสามารถบ่งบอกถึงความเป็นอยู่ วิถีชีวิต อดีต และความเป็นมาบางส่วนของเจ้าของห้อง นั้นได้ แต่คงไม่สามารถบอกถึงนิสัยใจคอและความเป็นตัวตนของคนๆนั้นได้อย่างชัดเจน เราได้แต่เพียงคาดเดาจากภาพภายในห้องบางส่วนที่เราเห็นได้จากภายนอกเท่านั้น เปรียบเสมือนกับการที่เราเห็นหรือรู้จักคนๆนึง เพียงผิวเผิน เราอาจจะสรุปนิสัยใจคอของคนๆนั้นผ่านเพียงกิริยาท่าทาง การพูดคุย การแต่งกาย หรือคำบอก เล่าจากคนอื่น ซึ่งแน่นอนว่านั่นเป็นเพียงการสรุปหรือการวิเคราะห์คาดเดาโดยอิงจากสิ่งที่เราเห็นบวกกับความคิดและประสบการณ์ของเราเองซึ่งอาจไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของคนๆนั้นก็เป็นได้
หากเรานำแง่คิดนี้มามองจังหวัดราชบุรีในมุมมองของคนภายนอกที่ไม่ได้รู้จักราชบุรีอย่างแท้จริง โอ่งมังกร เครื่องปั้นดินเผา หนังใหญ่วัดขนอน ผ้าจกคูบัว ชาวไทยทรงดำ…สิ่งเหล่านี้เปรียบเสมือนตัวแทนของราชบุรีผ่าน มุมมองของคนในช่วงอายุหนึ่ง ขณะที่คนรุ่นใหม่ก็จะเห็นราชบุรีผ่านสวนผึ้ง ฟาร์มแกะ หรือรีสอร์ทที่ท่องเที่ยว สไตล์ยุโรป ทำให้เกิดคำถามว่าแท้จริงแล้วอะไรคือราชบุรี? ราชบุรีก็คงจะเปรียบเสมือนห้องที่ผ่านการใช้งาน มาเนิ่นนานหลายยุคสมัย สิ่งของหลายอย่างยังคงอยู่ในห้องนั้น บางอย่างอาจสูญหายหรือถูกหลงลืม อาจมีสิ่งใหม่ๆจากภายนอกเข้ามาเพิ่มเติม ขึ้นอยู่กับเจ้าของห้องจะตกแต่งห้องๆนี้อย่างไร สิ่งของบางชิ้นที่มีมานานแล้วแม้จะไม่ค่อยได้ใช้งาน แต่หากเจ้าของยังเห็นคุณค่าก็คงจะเก็บรักษาไว้ ของใหม่ๆที่เพิ่งได้มาเจ้าของก็มักจะ อยากเอามาใช้เอามาโชว์ ส่วนของที่ไม่เห็นคุณค่าหรือหมดประโยชน์แล้วก็คงจะถูกโละทิ้งไป ที่สุดแล้วเมื่อเวลา ผ่านไปสิ่งที่ยังหลงเหลืออยู่ในห้องจะเป็นตัวบ่งบอกถึงความเป็นราชบุรี ณ ช่วงเวลานั้น
ด้านนายวศินบุรี สุพานิชวรภาชน์ กล่าวว่า การจัดผลงานภาพถ่ายในครั้งนี้นับเป็นผลงานอีกชิ้นหนึ่งของกลุ่มศิลปะร่วมสมัยชาวจังหวัดราชบุรึ โดยนำเอาแนวความคิดจากนักถ่ายภาพมืออาชีพเข้ามาร่วมคิดร่วมถ่ายทอด โดยนำเอาความหมายจาก กฤษณะ ซึ่งเป็นส่วนประกอบกับคำถามกับความเป็น ราชบุรี ผ่านการตีความ แทนค่าความคิด ทั้งจากคนที่อยู่ข้างใน(ราชบุรี) และ คนที่มองมาจากข้างนอกเข้ามา สิ่งที่บางคนยังยึดติดว่าเป็น “ความจริง” ของช่วงเวลา อาจเป็นเพียงแค่ “มายา” ของคนอีกหลายคน แต่ สิ่งที่ยังเป็นคำถามและข้อสงสัย ของเวลานี้ อาจเป็นสิ่ง มาตรฐาน ของ ความเป็น “ราชบุรี” ในอนาคตก็เป็นได้ งานปกติศิลป์ ที่ผ่านมา เราได้สร้างหอศิลป์ชุมชนขึ้นใหม่ ในพื้นที่รอบๆ เมือง ราชบุรี 16 เเห่ง เเละ ในครั้งนี้ หอศิลป์ชุมชน ร้านทวีผล (ตามart mapเดิมคือ L.A.S 04 ) ที่อยู่ไม่ไกลจาก d Kunst ก็เป็นหนึ่งในพื้นที่แสดงงานในครั้งนี้ด้วย นอกจากนี้หากไปทานก๋วยเตี๋ยวอร่อยๆ และเงยคอมองดูงานศิลปะ กันครับ อาจจะได้ความรู้สึกเหมือน เงยหน้า ดูภาพศิลปะดีๆ ในมหาวิหาร ของยุโรป นอกจากจะชมความงามของศิลปะกลางเมืองแล้วยังสามารถเข้าไปติดตามดูงานผลงานอีกชุดที่โรงงานเถ้าฮงไถ่อีกด้วย นับได้ว่าเป็นงานศิลปะส่งท้ายปี ของจังหวัดราชบุรี
