เผาแล้วครูมัท เพื่อนครูแห่อาลัย วอนกระทรวงศึกษา ทบทวนภาระงานครู “โสภณ” รับปากหน้าโลงศพ ขออุปการะลูกวัย 10 ขวบให้เอง
จากกรณี ครูมัท อายุ 39 ปี ครูโรงเรียนแห่งหนึ่งในเขต อ.ชำนิ จ.บุรีรัมย์ ตัดสินใจจบชีวิตตัวเองภายในบ้านพักที่ ต.หนองบัวโคก อ.ลำปลายมาศ จ.บุรีรัมย์ เมื่อวันที่ 16 มิ.ย.ที่ผ่านมา พร้อมทิ้งจดหมายตัดพ้อถึงกระทรวงศึกษาธิการในเรื่องงาน เกิดจากกระบวนการทำงานที่ไม่มีประสิทธิภาพภายในโรงเรียน ไม่เป็นระบบ จนสะสมบางครั้งเคลียร์ไม่ทัน
ล่าสุดวันที่ 19 มิ.ย.68 ญาติๆ และครอวครัวได้นำร่างของ ครูมัท ทำพิธีฌาปนกิจที่วัดจตุราษฎร์บำรุง หรือวัดบ้านสี่เหลี่ยมใหญ่ ต.หนองบัวโคก อ.ลำปลายมาศ จ.บุรีรัมย์ มีชาวบ้านและหน่วยงานราชการมาร่วมงานกันคับคั่ง เช่น นายโสภณ ซารัมย์ สส.พรรคภูมิใจไทย และประธานคณะกรรมาธิการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎร, ผอ.เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์เขต 1, นายอำเภอลำปลายมาศ
นายโสภณ ซารัมย์ กล่าวว่า ในนามประธานกรรมาธิการการศึกษาฯ ส่วนตัวในฐานะที่เคยเป็นครูมาก่อน มองเห็นเลยทันที่ว่าการจะแก้ปัญหาเรื่องการศึกษาเลยคือต้องแก้ด้วยระบบคือการแก้กฎหมาย
พรรคภูมิใจไทยได้มอบหมายให้ตนร่าง พรบ. การศึกษาแห่งชาติ ตนคิดว่า พรบ.การศึกษาจะต้องเป็น พรบ.ของทุกพรรคการเมืองอยากเห็นการแก้ไขปัญหาร่วมกันคือให้เป็นกฎหมายของทุกพรรคการเมือง
ใช้เวลาในการร่าง พรบ.และให้คนเข้าไปแสดงความคิดเห็นใช้เวลาทั้งหมด 9 เดือน มีคนแสดงความคิดเห็นมากกว่า 10,000 คนในเว็บไซต์ของสภาฯ และมีคนเห็นด้วยมากกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ กระทั่งได้ยื่นต่อให้หัวพรรคเซ็นเป็นคนแรก แล้วยื่นต่อประธานรัฐสภา แต่เป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่ พรบ.ฉบับนี้หายไปในรัฐบาล
กรณีครูมัท เมื่อได้เห็นจดหมายแล้วครูเขียนด้วยสติปัญญาแล้วพูดได้อย่างถูกต้องคือ “มันเป็นที่ระบบ” จริงแล้วปัญหาอาหารกลางวันของเด็กนักเรียนเป็นแค่ติ่งหนึ่งของการศึกษามันมีปัญหาอีกเยอะแยะมากมาย
สิ่งที่น่าเวทนาและไม่น่าเชื่อว่าในยุคนี้การศึกษาเมืองไทยกับระบบสาธารณสุขของไทย จะอยู่ด้วยผ้าป่าต้องหาผ้าป่ามาทอดให้โรงเรียน เพื่อหาจ้างคนเพิ่มเช่นการประกอบอาหาร เพราะกระทรวงให้แค่ค่าอาหารไม่มีค่าแรงทำอาหาร
นอกจากนี้ยังพบปัญหาเมื่อ สตง.มาตรวจก็เกิดปัญหากันอีก จริงแล้วหัวใจของครูรักลูกศิษย์เหมือนลูกหลาน อาจจะมีครูที่ไม่ดีบ้างแต่เพียงเล็กน้อย ดังนั้นปัญหาของครูกับการศึกษาเป็นเรื่องที่ต้องแก้ไขแต่รัฐบาลมองไม่เห็นมากกว่า นอกจากนี้ ได้รับปากต่อหน้าโลงศพครูมัทว่าจะรับอุปการะดูแลส่งเสียลูกสาววัย 10 ขวบให้เอง
ทั้งนี้จากการสอบถามเพื่อนครูคนหนึ่ง ที่มาร่วมงานฌาปนกิจศพ บอกว่า รู้สึกเสียใจกับการสูญเสียข้าราชการครูดีๆ ไป ในฐานะที่เป็นข้าราชการครูเหมือนกัน ทำงานมาแล้วเกือบ 10 ปี ก็ยอมรับว่ามีปัญหาอุปสรรคในการทำงาน และเชื่อว่าแต่ละคนก็มีปัญหาที่แตกต่างกัน บางคนอาจจะมีแนวทางแก้ปัญหาที่ไม่เหมือนกัน
แต่เชื่อว่าการตัดสินใจจบชีวิตของครูมัท ก็คงจะสุดทางแล้วจริงๆ แต่ก็ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์เศร้าสลดในลักษณะนี้ขึ้นอีก ก็อยากฝากถึงกระทรวงศึกษาธิการ ได้พิจารณาทบทวนในการแก้ไขปัญหาภาระหน้าที่ครูตามที่ผู้เสียชีวิตได้สะท้อนไว้ในจดหมาย เพราะเชื่อว่าครูส่วนใหญ่อยากจะทำหน้าที่ครูอย่างเต็มที่ตามที่เล่าเรียนมา
